Γιάννης Στάνκογλου: Συνήθως νιώθω σαν προτηγανισμένη πατάτα από την κούραση

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Ο Γιάννης Στάνκογλου μίλησε για τη διαχείριση του ελεύθερου χρόνου του και τη μεγάλη του αγάπη, τα ταξίδια.
  • Ο ηθοποιός δήλωσε ότι «συνήθως νιώθω σαν προτηγανισμένη πατάτα από την κούραση» λόγω των επαγγελματικών του υποχρεώσεων.
  • Βρίσκει χρόνο για τον εαυτό του και τα παιδιά του, τα οποία τον ξεκουράζουν, αν και ο χρόνος αυτός δεν είναι όσος θα ήθελε.

Για το πώς διαχειρίζεται τον ελεύθερο του χρόνο με τόσες υποχρεώσεις αλλά και για τη μεγάλη του αγάπη που δεν είναι άλλη από τα ταξίδια, μίλησε ο Γιάννης Στάνκογλου.

Σε συνέντευξή του στο «Λοιπόν» ο ηθοποιός δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «συνήθως νιώθω σαν προτηγανισμένη πατάτα από την κούραση».

Σε ερώτηση αν υπάρχει χρόνος για τον εαυτό του, απάντησε ότι «βρίσκω χρόνο και τον εκμεταλλεύομαι όσο καλύτερα μπορώ και για να ξεκουράζω τον εαυτό μου αλλά και να είμαι πολύ κοντά στα παιδιά μου. Και τα παιδιά μου με ξεκουράζουν επίσης».

Με τόσες επαγγελματικές υποχρεώσεις υπάρχει χρόνος για τον εαυτό σας;

«Βρίσκω χρόνο και τον εκμεταλλεύομαι όσο καλύτερα μπορώ και για να ξεκουράζω τον εαυτό μου αλλά και να είμαι πολύ κοντά στα παιδιά μου. Και τα παιδιά μου με ξεκουράζουν επίσης. Δεν είναι ο χρόνος που θα ήθελα, αλλά έκανα 2,5 μήνες διακοπές το καλοκαίρι. Οπότε δεν έχω κανένα λόγο να γκρινιάζω όταν βλέπω γύρω μου αυτό που είπα πριν, θεωρώ τον εαυτό μου προνομιούχο, οπότε δεν θέλω να μιλάω. Εννοώ, δεν έχω δικαίωμα να μιλάω».

Πώς διαχειρίζεστε το γεγονός ότι όλοι σας κοιτούν στον δρόμο τώρα πια;

«Δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ γιατί συνήθως νιώθω σαν προτηγανισμένη πατάτα από αυτή την κούραση. Τρέχεις, δεν προλαβαίνεις να πλυθείς, μερικές φορές φεύγεις με το μακιγιάζ… Άλλα πράγματα είναι αυτά που με ενδιαφέρουν. Με ενδιαφέρει η δουλειά μου, με ενδιαφέρει να περνάω καλά μέσα στη δουλειά, οι φίλοι μου, οι άνθρωποί μου, τα παιδιά μου… Είναι ωραίο όταν θα έρθει κάποια κοπέλα ή κάποιος άνθρωπος και πει «είσαι ωραίος, είσαι γοητευτικός». Το παίρνω σαν ωραίο κομπλιμέντο, αλλά μέχρι εκεί, δεν φουσκώνω, ούτε ψηλώνομαι, εντάξει».