Στον καναπέ της εκπομπής της Νάνσυς Ζαμπέτογλου και του Θανάση Αναγνωστόπουλου, «Στούντιο 4», κάθισε η Ανθή Ανδρεοπούλου την Τρίτη 14 Απριλίου. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε και για τον θάνατο του πατέρας της, τον οποίο η ίδια “έχασε” όταν ήταν περίπου τριών ετών. Μάλιστα, η καλλιτέχνις περιέγραψε και μία ανάμνηση που έχει με τον γονέα της, την απώλεια του οποίου βίωσε πολύ νωρίς.
Αναφερόμενη στον πατέρα της, η Ανθή Ανδρεοπούλου είπε πως: «Ο πατέρας μας δυστυχώς σκοτώθηκε όταν ήμασταν πολύ μικρές. Σκοτώθηκε με ένα ταξί. Εγώ ήμουν δυόμιση-τριών ετών.
Έχω μία παιδική ανάμνηση. Είναι παράξενο, γιατί κάποιος μπορεί να το αμφισβητήσει, αλλά ρώτησα εγώ ανθρώπους και δεν το αμφισβήτησαν. Ανθρώπους που ξέρουν δηλαδή ψυχολογία, που ξέρουν την ψυχολογία των μωρών, και τέτοια».
Η ανάμνηση από τον πατέρα της
Αμέσως μετά, η αγαπημένη ηθοποιός περιέγραψε: «Εγώ είχα μία ανάμνηση από τον πατέρα μου, που νόμιζα ότι το είχα δει στον ύπνο μου. Και μια φορά ήμουν με την μητέρα μου σε ένα πλοίο που ήταν ο πατέρας μου, και πάμε να φάμε στην τραπεζαρία των αξιωματικών, κάτω στα υπόγεια του καραβιού.
Μόλις φτάνω στην πόρτα μένω άφωνη, γιατί είναι το σκηνικό του ονείρου που νόμιζα, και που δεν μπορούσα να το καθορίσω, γιατί δεν ήξερα τι είναι αυτό το πράγμα. Γιατί έχω ακριβώς αυτό το πλάνο».
«Βλέπω από την πόρτα στο όνειρο, τη μαμά μου από εκεί και τον μπαμπά μου από εδώ. Και ο μπαμπάς μου με παίρνει και με πετάει ψηλά στον αέρα. Εγώ κακαρίζω, αυτός γελάει και κάθε φορά το κάνει ξανά, και εγώ έχω τέτοια χαρά…
Ρώτησα μία ψυχολόγο αν μπορεί να συμβεί αυτό. Να σου έχει μείνει αυτή η φιξ εικόνα σε μια τόσο μικρή ηλικία, που δεν ξέρεις ούτε πού είναι ούτε γιατί είναι. Και το μόνο που είχε ήταν αυτή η χαρά, απίστευτη χαρά. Και φαίνεται ότι για αυτό το κράτησα», συνέχισε η Ανθή Ανδρεοπούλου.
