Στην αρχή, ο άνδρας δεν είχε πρόβλημα να βάζει το κάτι παραπάνω στα κοινά έξοδα, άλλωστε έβγαζε περισσότερα από την κοπέλα του. Με τον καιρό, όμως, άρχισε να υποψιάζεται πως εκείνη εκμεταλλευόταν τη γενναιοδωρία του.
Και όταν της είπε ξεκάθαρα πως δεν σκοπεύει πια να χρηματοδοτεί το «πολυτελές» της lifestyle, εκείνη… το πήρε πολύ στραβά! Σε κάθε σχέση, τα χρήματα γίνονται η σιωπηλή δοκιμασία ισορροπίας και αμοιβαίου σεβασμού.
Αυτό που ξεκινά ως πράξη γενναιοδωρίας μπορεί σιγά σιγά να μετατραπεί σε πηγή αγανάκτησης, όταν ο ένας νιώθει πως σηκώνει περισσότερο βάρος απ’ ό,τι του αναλογεί.
Ένας χρήστης του Reddit, 28 ετών, μοιράστηκε πρόσφατα την απογοήτευσή του, αφού συνειδητοποίησε πως η καλοσύνη του προς την κοπέλα του —με την οποία ήταν μαζί έναν χρόνο— είχε πια γίνει… απαίτηση.
“Οι ισορροπίες έχουν διαταραχθεί”
«Βγάζω περισσότερα — περίπου 85.000 €, ενώ εκείνη γύρω στα 51.000 €», έγραψε σε ανάρτησή του, εξηγώντας πως αρχικά δεν τον πείραζε να καλύπτει περισσότερα έξοδα, αφού «μου άρεσε και ήξερα ότι μπορούσα να το αντέξω οικονομικά».
Με τον καιρό, όμως, αυτή η ισορροπία άρχισε να γέρνει επικίνδυνα — και εκείνος ένιωθε πια πως τον εκμεταλλεύονταν, αντί να τον εκτιμούν.
Στην αρχή όλα έμοιαζαν λογικά. «Τα ραντεβού τα πλήρωνα συνήθως εγώ· όταν πηγαίναμε ένα Σαββατοκύριακο εκτός, εγώ έβαζα για το Airbnb κι εκείνη πλήρωνε τη βενζίνη και τα πρωινά», εξήγησε.
Αυτό το είδος «μοιράσματος», όπου ο ένας καλύπτει περισσότερα λόγω μεγαλύτερου εισοδήματος, είναι συνηθισμένο — και συχνά λειτουργεί, αρκεί και οι δύο να έχουν συναίσθηση της δικαιοσύνης.
Το πρόβλημα, όμως, όπως έγραψε εκείνος, ήταν πως «αυτό δεν σταμάτησε ποτέ».
Όταν η κοπέλα του του έστειλε ένα “Pinterest-style” πλάνο διακοπών στο Μεξικό και του είπε: «Αν μπορείς να καλύψεις πτήσεις και ξενοδοχείο, εγώ θα αναλάβω το φαγητό και τα σουβενίρ», η ζυγαριά έκλινε ακόμα περισσότερο.
Μόνο τα αεροπορικά κόστιζαν πάνω από 930 €, και το ξενοδοχείο άλλα 840 €. Κι εκείνη, όλο αυτό το διάστημα, συνέχιζε να ξοδεύει αβέρτα — «καινούργιο iPhone, νύχια κάθε δύο εβδομάδες, γυμναστήριο, πιλάτες, παραγγελίες φαγητού τέσσερις φορές τη βδομάδα».
Η ενόχλησή του, τελικά, συνοψιζόταν σε ένα πράγμα: τις προτεραιότητες. «Της το είπα καθαρά — δεν θέλω να είμαι το “πορτοφόλι” της», αναφέρει. Δεν αρνήθηκε ποτέ να συνεισφέρει περισσότερο — αυτό που ζητούσε ήταν ανταπόδοση.
Όμως η αντίδρασή της έκανε τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα.
Εκείνη τον κατηγόρησε πως την έκανε «να νιώθει φτωχή» και του είπε: «Ξέρεις ότι βγάζω λιγότερα, γιατί με τιμωρείς γι’ αυτό;».
Ίσως, από τη δική της πλευρά, τα λόγια του να την πλήγωσαν περισσότερο απ’ όσο σκόπευε.
Από τη δική του, όμως, το θέμα δεν ήταν ο μισθός της — αλλά οι συνήθειες και η έλλειψη υπευθυνότητας.
Όπως το έθεσε ο ίδιος: «Αν απλώς έβαζε στην άκρη 280 € τον μήνα, θα μπορούσε άνετα να καλύψει το μερίδιό της».
