Μπορεί ένας φυσικός σχηματισμός να κρύβει πίσω του τις απαντήσεις για έναν από τους πιο γνωστούς βιβλικούς κατακλυσμούς της ανθρώπινης ιστορίας;
Το ερώτημα αυτό επιχειρεί να απαντήσει μια νέα, φιλόδοξη επιστημονική αποστολή που στρέφει τα βλέμματά της στα βάθη της Ανατολίας. Με σύγχρονα μέσα και χωρίς προκαταλήψεις, οι ειδικοί ξεκινούν μια έρευνα που υπόσχεται να ξεδιαλύνει τον μύθο από την πραγματικότητα.
Ο σχηματισμός, ο οποίος βρίσκεται κοντά στο χωριό Ουζενγκιλί (Üzengili) στην περιοχή Ντογουμπαγιαζίτ (Doğubayazıt) του Άγρι, έγινε αντιληπτός σε αεροφωτογραφίες από τον Λοχαγό του Τουρκικού Στρατού, Ιλχάν Ντουρουπινάρ, το 1959.
Το μακρόστενο, συμμετρικό του περίγραμμα τράβηξε γρήγορα την προσοχή, καθώς μοιάζει με κύτος μεγάλου πλοίου όταν κοιτάζεται από ψηλά.
Ο μύθος της Κιβωτού στο μικροσκόπιο μιας διεθνούς επιστημονικής ομάδας
Αυτή η ομοιότητα έχει διατηρήσει την περιοχή στο επίκεντρο των ισχυρισμών γύρω από την Κιβωτό του Νώε.
Ωστόσο, καμία αρχαιολογική ανακάλυψη δεν έχει αποδείξει ότι το Ντουρουπινάρ περιέχει τα υπολείμματα ενός αρχαίου πλοίου. Το έργο συντονίζεται από τον καθηγητή δρα Τζενκέρ Ατίλα (Cenker Atila) του Τμήματος Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Sivas Cumhuriyet.
Ο Άντριου Μαρκ Τζόουνς (Andrew Mark Jones) και ο δρ Εβρενσέλ Μπαρίς Μπερκάντ (Evrensel Barış Berkant) εκτελούν χρέη αναπληρωτών επικεφαλής του έργου, ενώ ο οργανισμός Noah’s Ark Scans με έδρα τις ΗΠΑ υποστηρίζει την έρευνα.
Μια διεθνής ομάδα ξεκίνησε μια νέα αρχαιολογική και γεωλογική έρευνα στον σχηματισμό Ντουρουπινάρ (Durupınar), τον γεωλογικό σχηματισμό σε σχήμα πλοίου στην ανατολική Τουρκία, ο οποίος συνδέεται με την Κιβωτό του Νώε για περισσότερες από έξι δεκαετίες. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Sivas Cumhuriyet, το έργο του 2026 αποτελεί την πιο εκτενή συντονισμένη μελέτη που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα στην περιοχή.
Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν μετρήσεις GPS ακριβείας, ψηφιακά μοντέλα εδάφους, γεωραντάρ υψηλής ανάλυσης και γεωτρήσεις πυρήνων για να εξετάσουν τον σχηματισμό κάτω από την επιφάνεια.
Οι εργασίες δεν βασίζονται στην υπόθεση πως υπογείως βρίσκεται θαμμένο ένα πλοίο. Αντίθετα, η ομάδα στοχεύει να προσδιορίσει εάν το ασυνήθιστο αυτό σχήμα είναι εξ ολοκλήρου γεωλογικό ή εάν διασώζονται ενδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας μέσα ή γύρω από αυτό.
Ιστορικές και σύγχρονες αερογραφίες του σχηματισμού Ντουρουπινάρ καταδεικνύουν το χαρακτηριστικό περίγραμμα σε σχήμα πλοίου, το οποίο τροφοδοτεί τους ισχυρισμούς για την Κιβωτό του Νώε από το 1959.
Εξετάζοντας το περίγραμμα του «πέτρινου πλοίου»
Η πρώτη φάση επικεντρώνεται στη δημιουργία μιας ακριβούς καταγραφής του τοπίου. Οι ερευνητές θα δημιουργήσουν ένα λεπτομερές πλέγμα GPS και θα χρησιμοποιήσουν τις μετρήσεις για να παράγουν δισδιάστατους χάρτες και ένα τρισδιάστατο μοντέλο του σχηματισμού και του περιβάλλοντός του.
Στη συνέχεια, το γεωραντάρ (ραντάρ διείσδυσης εδάφους) θα αναζητήσει μεταβολές κάτω από την επιφάνεια.
Η μέθοδος αυτή μπορεί να εντοπίσει αλλαγές στο έδαφος, στα στρώματα των πετρωμάτων και σε θαμμένα στοιχεία, όμως οι εικόνες του ραντάρ από μόνες τους δεν μπορούν να προσδιορίσουν αν μια ανωμαλία είναι φυσική ή ανθρωπογενής.
Αυτή ακριβώς η διάκριση βρίσκεται στο επίκεντρο του έργου.
Επιλεγμένοι στόχοι του ραντάρ θα εξεταστούν μέσω δειγματοληψίας εδάφους και ξηράς γεώτρησης πυρήνων. Οι στήλες ιζημάτων και πετρωμάτων που θα εξαχθούν θα επιτρέψουν στους ειδικούς να συγκρίνουν τα υπόγεια στρώματα με τα γεωφυσικά δεδομένα, χωρίς να χρειαστεί να ανοιχτεί μια μεγάλη ανασκαφική τάφρος.
Οι εργαστηριακές μελέτες αναμένεται να συνεχιστούν καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Οι ερευνητές θα εξετάσουν τα δείγματα παράλληλα με τη γεωλογική δομή της ευρύτερης περιοχής, προτού βγάλουν συμπεράσματα σχετικά με την προέλευση τυχόν ανωμαλιών.
Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένεται να δημοσιευθούν υπό τον τίτλο «Έρευνα του Σχηματισμού Ντουρουπινάρ 2026».
Η ομάδα σχεδιάζει επίσης να παρουσιάσει τα ευρήματά της μέσω ανακοινώσεων σε διεθνή συνέδρια, με το ευρύτερο ερευνητικό πρόγραμμα να συνεχίζεται και το 2027.
Οι παλαιότερες μελέτες μαρτυρούσαν καθαρά γεωλογικό φαινόμενο
Το Ντουρουπινάρ δεν είναι μια εντελώς ανεξερεύνητη τοποθεσία. Γεωλογικές έρευνες, απόπειρες γεωτρήσεων και εργασίες με ραντάρ έχουν πραγματοποιηθεί εκεί ήδη από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Μια λεπτομερής μελέτη που δημοσιεύθηκε το 1996 από τον γεωλόγο Λόρενς Τζ. Κόλινς (Lorence G. Collins) και τον ερευνητή Ντέιβιντ Φέισολντ (David Fasold) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο σχηματισμός ήταν φυσικός.
Η ανάλυσή τους απέδωσε την εμφάνιση που μοιάζει με πλοίο σε πτυχωμένα ιζηματογενή στρώματα, στη διάβρωση και σε κατολισθητική δραστηριότητα.
Υλικά που κάποτε είχαν ερμηνευθεί ως μεταλλικά εξαρτήματα αναγνωρίστηκαν ως φυσικές συγκεντρώσεις λειμωνίτη και μαγνητίτη. Πετρώματα που είχαν περιγραφεί ως απολιθωμένο ξύλο διαπιστώθηκε επίσης ότι ήταν γεωλογικής και όχι αρχαιολογικής προέλευσης.
Η μελέτη δεν εντόπισε απολιθωμένη ξυλεία, άνθρακα ή δομικά στοιχεία που να υποστηρίζουν την ύπαρξη ξύλινου σκάφους, αποδίδοντας το σχήμα του Ντουρουπινάρ σε φυσικές γεωλογικές διεργασίες.
Η νέα έρευνα οφείλει να αξιολογήσει τα ευρήματά της σε σχέση με αυτή την εδραιωμένη επιστημονική εξήγηση.
Καμία ανακάλυψη δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη από την ερευνητική περίοδο του 2026.
Οι υπόγειες γραμμές, οι κοιλότητες ή τα γεωμετρικά μοτίβα του ραντάρ δεν θα μπορούσαν, από μόνα τους, να αποδείξουν ότι ο σχηματισμός περιέχει ένα πλοίο ή οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη κατασκευή.
Ένα τέτοιους είδους συμπέρασμα θα απαιτούσε φυσικό υλικό, αξιόπιστη χρονολόγηση, αρχαιολογικό πλαίσιο και ανεξάρτητη επιστημονική αξιολόγηση.
Για δεκαετίες, το Ντουρουπινάρ τραβάει την προσοχή λόγω της εμφάνισής του από ψηλά.
Η σημασία του νέου έργου δεν θα εξαρτηθεί από αυτό το οικείο περίγραμμα, αλλά από το τι μπορούν να αποδείξουν τα δεδομένα του ραντάρ, τα δείγματα των γεωτρήσεων και οι εργαστηριακές αναλύσεις.