Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λονδίνο από γονείς μετανάστες. Συστήθηκε στο πάντα απαιτητικό αγγλικό κοινό με τη φανέλα της Ρέντινγκ. Έστρεψε τα βλέμματα πάνω του σε μια γεμάτη τριετία στο Σέλχαρστ Παρκ με τους “αετούς” της Κρίσταλ Πάλας. Αναπόφευκτα, φέτος ήρθε η “έκρηξη” σε μια ονειρική σεζόν με την Μπάγερν.
Έφτασε να κάνει άπαντες να μιλάνε μόνο για αυτόν στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο, παίζοντας σε μια ομάδα γεμάτη από σταρ, με πρώτο και καλύτερο τον Κιλιάν Εμπαπέ. Σήμερα, θα ρίξουμε μια ματιά σε όσα έχει παρουσιάσει ο Μίκαελ Ολίσε στον αγωνιστικό χώρο, στα 4 ματς που έχει αγωνιστεί.
Ανάλυση: Νίκος Γοργάκης
Γαλλία – Σενεγάλη: Το καλωσόρισμα
Στα fine εστιατόρια, τα μενού γευσιγνωσίας ξεκινάνε συνήθως με ένα amuse-bouche, μια μικρή μπουκιά που δίνει την κατεύθυνση για το τι θα ακολουθήσει. Σε ελεύθερη μετάφραση, σημαίνει “ευχαρίστηση του στόματος”, αλλά εμείς θα το παραφράσουμε ως”ευχαρίστηση των ματιών”. Μετά από ένα πρώτο ημίχρονο που ξεχάστηκε γρήγορα και η Γαλλία έδειχνε να μην ξέρει τι ζητάει στον αγωνιστικό χώρο, ήταν ο 25χρονος Ολίσε που ανέλαβε να “ξεκλειδώσει” το ματς για τους “τρικολόρ”.
Κινούμενος, όπως συνηθίζει, στη δεξιά πλευρά του γηπέδου, στην αγαπημένη του ζώνη 12, πέρασε τη μπάλα από το μάτι της βελόνας, για να σκοράρει ο Εμπαπέ.
Πέτυχε, έτσι, την πρώτη του ασίστ στο Παγκόσμιο Κύπελλο, έχοντας ακόμη 4 key passes, δηλαδή τις τελευταίες πριν από μια σημαντική ευκαιρία. Επί του συνόλου, είχε 89% επιτυχημένες πάσες (51/57), 25/27 εύστοχες μεταβιβάσεις στο επιθετικό τρίτο, εκ των οποίων οι 5/8 πραγματοποιήθηκαν εντός της μεγάλης περιοχής.
Επιπλέον, είχε και δύο σουτ στο στόχο, που μεταφράστηκαν σε 0.31 xGoals, σε μια πολύ γεμάτη εμφάνιση. Παρά τη ντελικάτη φύση του, δεν παραμέλησε τα αμυντικά του καθήκοντα, έχοντας 6/9 κερδισμένες μονομαχίες και 6 ανακτήσεις κατοχής.
Φυσικά, αναδείχθηκε MVP της αναμέτρησης, παρ’ ότι ο διόσκουρος Εμπαπέ σκόραρε δις, δείγμα της επιδραστικότητάς του στον αγωνιστικό χώρο.
Γαλλία – Ιράκ: Το ορεκτικό
Ακολούθησε το παιχνίδι απέναντι στο Ιράκ, μια αναμέτρηση που σημαδεύτηκε από την προσωρινή διακοπή, λόγω της καταιγίδας που σάρωνε, εκείνη την ώρα, την πόλη της Φιλαδέλφειας. Οι καιρικές συνθήκες έκαναν το ματς να φαίνεται ύποπτο, όμως η διαφορά δυναμικότητας ήταν παραπάνω από εμφανής. Ο Μίκαελ Ολίσε ήταν ξανά εκεί, για να βεβαιωθεί ότι η ομάδα του δεν θα μπλέξει στιγμή σε περιπέτειες.
Πρώτα, ξανά από τη ζώνη 12, βρήκε μια χαμένη μπάλα στο διάβα του και με ένα άγγιγμα απελευθέρωσε τον Εμπαπέ για το 1-0. Ακολούθησε ένα μάλλον μέτριο υπόλοιπο ημιχρόνου για τον ίδιο, όμως η μεγάλη διακοπή που ακολούθησε, λειτούργησε υπέρ του. Στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν πραγματικά σαν να χορεύει στη βροχή. Στο βροχερό τερέν υπέπεσε σε ελάχιστα λάθη, οι επαφές του ήταν υπολογισμένες στο έπακρο, ενώ πολύ συχνά άφηνε τη γραμμή και έφτιαχνε συνεργασίες ανάμεσα από τις ζώνες 8 και 11, κυρίως με Ντεμπελέ και Εμπαπέ.
Ωστόσο, τα καλύτερα δεν είχαν έρθει ακόμα. Πρώτα, σε μια στιγμή ποδοσφαιρικής ιδιοφυίας, προσπάθησε να διευρύνει το γαλλικό προβάδισμα, με ένα τέλειο σκάψιμο της μπάλας, που, όμως, σταμάτησε στο οριζόντιο δοκάρι του Ιράκ. Η ατυχία δεν τον πτόησε και 10, περίπου, λεπτά αργότερα, με ένα ακόμα “χάδι” στη “στρογγυλή θεά”, με το εξωτερικό, παρακαλώ, έβγαλε τετ α τετ τον Ντεμπελέ, που σκόραρε για το 3-0, σε μια ακόμη επίδειξη τεχνικής. Ολοκλήρωσε το ματς με 33/42 εύστοχες πάσες, με το μέτριο, για τον ίδιο, 79%, εκ των οποίων 20/28 εύστοχες στο τελευταίο τρίτο. Φυσικά, έγραψε δύο ασίστ στο παιχνίδι, ενώ το κερασάκι στην τούρτα του ήταν η αμυντική του προσήλωση, με 6/11 κερδισμένες μονομαχίες και 5 ανακτήσεις κατοχής.
Νορβηγία – Γαλλία: Το κυρίως θα καθυστερήσει
Η αυλαία του ομίλου έπεσε στη Βοστώνη με αντίπαλους τους Νορβηγούς. Οι δύο ομάδες είχαν εξασφαλίσει από κοινού τη συνέχειά τους στη διοργάνωση, χάρη στις νίκες που είχαν πετύχει στα προηγούμενα παιχνίδια και, πλέον, απέμενε να μάθουμε ποιος θα τερμάτιζε πρώτος. Το ματς εξελίχθηκε σε παράσταση για ένα ρόλο, με τους Γάλλους να καθαρίζουν από νωρίς, χάρη στο προσωπικό σόου και το χατ τρικ του Ντεμπελέ. Για πρώτη φορά είδαμε τον Ντεσάμπ να αλλάζει θέση στον Ολίσε και τον Ντεμπελέ, με τον επιθετικό της Παρί να τοποθετείται στα δεξιά. Στα 65 λεπτά που αγωνίστηκε ο Ολίσε, πρόλαβε να ξεκινήσει τη φάση του δεύτερου γκολ, με την κάθετη που πέρασε ανάμεσα στις γραμμές των Νορβηγών, έχασε μια καλή ευκαιρία να σκοράρει και τα 3 σουτ που επιχείρησε, άθροισαν 0.51 xGoals. Στο δημιουργικό κομμάτι, είχε 37/43 εύστοχες πάσες (86% ποσοστό επιτυχίας), εκ των οποίων 4/8 στο τελευταίο τρίτο. Η αμυντική του συνεισφορά περιείχε 3/7 κερδισμένες μονομαχίες και 5 ανακτήσεις μπάλας.
Γαλλία – Σουηδία: Έχει και γλυκό
Κάπως έτσι, φτάσαμε στη φάση των 32, στο πρώτο νοκ άουτ παιχνίδι, όπου, πλέον, δεν υπήρχαν περιθώρια για λάθη. Ο άσος της Μπάγερν κράταγε την κορυφαία, μέχρι τώρα, εμφάνισή του, για το παιχνίδι με τη μεγαλύτερη σημασία. Η αυτοπεποίθηση ξεχείλιζε από κάθε του κίνηση, ο Ντεσάμπ τον τοποθέτησε ξανά πίσω από τον Εμπαπέ, θέλοντας να εκμεταλλευτεί το κάθετο παιχνίδι που κάνει με μια επαφή και ο Ολίσε πραγματικά οργίασε. Τα λόγια δύσκολα μπορούν να περιγράψουν με ακρίβεια την αρτιότητα με την οποία διαχειρίστηκε τη μπάλα σε κρίσιμα σημεία του γηπέδου, ειδικότερα στη ζώνη 11. Οι εκτελέσεις του ήταν σε αρκετές περιπτώσεις πανομοιότυπες, με την υποδοχή του να είναι ένα εκρηκτικό κοντρόλ κατεύθυνσης, με το εσωτερικό του αριστερού του ποδιού, στροφή 180 μοιρών και άμεσο σουτ.
Απείλησε περισσότερο από κάθε άλλη φορά μέχρι στιγμής (6 σουτ), με τα 3 από αυτά να αναγκάζουν τον Ζέτερστρομ σε εντυπωσιακές επεμβάσεις, ενώ συνολικά άθροισαν 0.86 xGoals. Η δημιουργία του, σαν πίνακας του Βαν Γκογκ – κομψή και αλήτικη ταυτόχρονα. Η πάσα που περνάει κάτω από τα πόδια του Λαγκερμπίλκε και καταλήγει στο 2-0 του Μπαρκολά, είναι ωδή στην αλάνα και το jogo bonito. Με παρόμοιο τρόπο, περίπου 20 λεπτά μετά, κόβει την άμυνα στη μέση με μαγική κάθετη, για το 3-0 και το brace του Εμπαπέ. Αν προσθέσουμε και άλλες 3 key passes, 63/69 συνολικά (91% ποσοστό επιτυχίας), εκ των οποίων 12/20 επιτυχημένες στο τελευταίο τρίτο και 7/13 εύστοχες πάσες στην περιοχή, μιλάμε για μια ολοκληρωμένη εμφάνιση στα όρια της τελειότητας.
Συνοψίζοντας, ο Μίκαελ Ολίσε είναι αναμφίβολα ένα από τα πρόσωπα του τουρνουά. Προέρχεται, έτσι κι αλλιώς, από χρονιά καριέρας και φαίνεται να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γρανάζια στη μηχανή του Ντεσάμπ. Είναι ο άνθρωπος που ψάχνουν όλοι για να εκδηλώσει την τελική πάσα, είναι ο απόλυτος μαέστρος που κατευθύνει τη γαλλική επίθεση. Το μομέντουμ είναι ιδανικό για τον ίδιο και το ταμπλό του τουρνουά άκρως ευνοϊκό για να μας προσφέρει μερικές ακόμα στιγμές για να θυμόμαστε.
Allez, allez, Michael Olise.