Ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Σωτήρης Σέρμπος, μίλησε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στον Realfm 97,8.
«Πρέπει να στέψουμε το βλέμμα μας στο εσωτερικό της Τουρκίας. Πολλοί έχουν ασκήσει κριτική στον Φιντάν, λέγοντας ότι είναι ήπιος στις τοποθετήσεις του, ειδικά απέναντι στο Ισραήλ. Δεν θεωρείται από τους σκληροπυρηνικούς και είναι μια προσπάθεια του Φιντάν να απευθυνθεί σε αυτό το ακροατήριο. Πρέπει να έχουμε σύνεση και ρεαλισμό, δεν θέλουμε η Ελλάδα να εργαλειοποιηθεί ποτέ σε μια σύγκρουση – επικίνδυνη ενδεχομένως – ηγεμονικών αναθεωρητισμών μεταξύ Τελ Αβίβ και Άγκυρας. Είναι μια λεπτή ισορροπία» περιέγραψε.
«Για πρώτη φορά βλέπουμε να έχει ανοίξει και μία συζήτηση εντός της Αμερικής για το εύρος της στήριξης που αργότερα θα απολαμβάνει το Ισραήλ» τόνισε και πρόσθεσε:
«Η Ελλάδα πέρα από τα όσα σωστά έχουμε κάνει σε επίπεδο παρόχου ασφάλειας, πρέπει να κινηθούμε πολύ πιο δυναμικά στο κομμάτι της διπλωματίας, της διαμεσολάβησης, ακόμη κι αν χρειαστεί να αναλάβουμε πρωτοβουλίες μεταξύ των δύο χωρών, Ισραήλ και Τουρκίας».
Για τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν
Όπως είπε ο κ. Σέρμπος «οι δύο εβδομάδες, το παράθυρο για διπλωματία που άνοιξε ο κ. Τραμπ ήταν ό, τι καλύτερο μπορούσε να κάνει γιατί έδειξε ότι προτιμάει πλέον την οδό της αποκλιμάκωσης. Ήταν ίσως ό, τι πιο έξυπνο έχει κάνει λαμβάνοντας υπόψιν τα λάθη του. Και αυτό γιατί βρέθηκε ο ίδιος σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο».
«Στο κομμάτι των διαπραγματεύσεων είναι πολύ πιθανό οι δύο αντιπροσωπείες να ξανασυναντηθούν, αλλά για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις θα χρειαστούν εκατέρωθεν συμβιβασμοί και θα χρειαστούν συμβιβασμοί και από τους Αμερικανούς. Η άσκηση της ισχυρής στρατιωτικής πίεσης από ΗΠΑ και Ισραήλ δεν έχει μεταβάλει ριζικά τη διαπραγματευτική θέση της Τεχεράνης. Αντιθέτως έχουμε ένα καθεστώς πιο ακραίο, που δεν άλλαξε, μετασχηματίστηκε, έβαλε το de facto πυρηνικό όπλο του στο τραπέζι, τα Στενά του Ορμούζ, δηλαδή θεωρεί το Ιράν ότι το πλαίσιο ενός ασύμμετρου πολέμου φθοράς, ο χρόνος, η γεωγραφία, η διαπραγματευτική του μόχλευση, ακόμη και το ελεγχόμενο ρίσκο λειτουργούν υπέρ του. Έχει «χαρτιά» το Ιράν που δεν έχει αυτή τη στιγμή η Αμερική. Όσο η Ουάσινγκτον στερείται μιας στρατηγικής στόχευσης και καθοδηγείται από ευσεβείς πόθους αντί για πραγματικά δεδομένα, είναι δύσκολο να φτάσουμε σε μια βιώσιμη συμφωνία. Αν κάνει όμως συμβιβασμούς θεωρώ ότι θα δείτε πως προχωράει το θέμα του πυρηνικού προγράμματος και τα Στενά του Ορμούζ. Το πυρηνικό πρόγραμμα που όντως αποτελεί απειλή θα πρέπει να «κουμπώσει» με ρεαλισμό. Δηλαδή για πόσα χρόνια η Αμερική θα θέλει να απαγορεύεται στο Ιράν ο εμπλουτισμός του ουρανίου. Και ο λόγος που έχουμε βρεθεί σε αυτόν τον εμπλουτισμό είναι ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε φύγει από τη συμφωνία που υπήρχε νωρίτερα. Άρα θέλει ρεαλισμό και μακριά από τους ευσεβείς πόθους. Το Ιράν δεν βρίσκεται σε μια συνθήκη παράδοσης» τόνισε ο κ. Σέρμπος.
«Ο Τραμπ φαίνεται να κατάλαβε το μεγάλο κόστος που θα έχει αυτή η ιστορία στην οικονομία και στις ΗΠΑ και στον ίδιο πολιτικά οπότε πιστεύω πως η δυναμική είναι να διατηρηθεί η αποκλιμάκωση πρόσθεσε και συνέχισε:
«Όλα αυτά που συζητάμε αφορούν και στην Τουρκία που έχει εγκαταλείψει την τακτική της απομόνωσης της προηγούμενης δεκαετίας, έχει μπει στο επίκεντρο της περιφερειακής πολιτικής προσεγγίζοντας και τις χώρες του Κόλπου και θα παίξει το «χαρτί» και του σταθεροποιητικού εταίρου, του απαραίτητου αναχώματος για την Ευρώπη απέναντι στο ιρανικό καθεστώς. Εδώ θέλει προσοχή και από την ελληνική διπλωματία γιατί οι Τούρκοι θέλουν να ενισχύσουν τη θέση της χώρας τους σε επικείμενες συζητήσεις που δεν θα αργήσουν, για τις νέες ευρωπαϊκές δομές ασφάλειας και τις νέες διευθετήσεις. Απαιτείται εγρήγορση από εμάς γιατί σβήνονται και ξαναγράφονται οι αρχιτεκτονικές ασφαλείας της περιφέρειας στη Μέση Ανατολή που θα επηρεάσει και το υποσύστημα της Ανατολικής Μεσογείου και των ελληνοτουρκικών».
Ακούστε το ηχητικό:
