Πρώτη κατάρριψη σε μάχη drone από drone με τουρκικό πύραυλο αέρος – αέρος

Πολιτική
akinci

Για πρώτη φορά επί του πεδίου καταγράφηκε κατάρριψη εχθρικού drone – UAV από ένα άλλο drone, με την εκτόξευση πυραύλου αέρος – αέρος. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η κατάρριψη έγινε από τουρκικής κατασκευής drone αλλά και πύραυλο, κάτι που δείχνει το επίπεδο που βρίσκεται πλέον η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας.

Του Χρήστου Μαζανίτη

Σύμφωνα με αναφορές, ένα Bayraktar AKINCI TİHA, που επιχειρούσε υπό τον Σουδανικό Στρατό, κατέρριψε ένα drone / UAV που ανήκε στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) που υποστηρίζονται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα χρησιμοποιώντας έναν πύραυλο EREN , παραγωγής της τουρκικής ROKETSAN . Ο πύραυλος EREN, που βγήκε από την παραγωγή πριν από λίγους μήνες, απέδειξε την αξία του σε μάχη και απέκτησε το καθεστώς «αποδεδειγμένης μάχης» (battle proven).

Ο πύραυλος EREN που εκτοξεύτηκε από το drone AKINCI και κατέρριψε ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος των RSF θεωρείται ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα στον τομέα της ολοκληρωμένης πολεμικής ιδέας μεταξύ μη επανδρωμένων αεροσκαφών και εθνικών πυραυλικών συστημάτων της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Αναπτυγμένο από την Baykar, το Bayraktar AKINCI TİHA ξεχωρίζει όχι μόνο σε αποστολές επίθεσης εναντίον επίγειων στόχων αλλά και σε επιχειρήσεις εναντίον εναέριων στόχων, χάρη στην υψηλή χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου, την προηγμένη υποδομή αισθητήρων και την ικανότητα ενσωμάτωσης ραντάρ.

Σε μια δοκιμή που διεξήχθη από την BAYKAR και την ROKETSAN κατά την προηγούμενη περίοδο, δοκιμάστηκε η ιδέα που δοκιμάστηκε στο Σουδάν. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, ο πύραυλος EREN που εκτοξεύτηκε από το AKINCI TİHA έπληξε με επιτυχία έναν εναέριο στόχο. Αυτή η δοκιμή απέδειξε την αξία της στο πεδίο υπό πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες στο Σουδάν και έγραψε το όνομά της ως την πρώτη αερομαχία με drones με κατάρριψη από πύραυλο αέρος – αέρος στην αεροπορική ιστορία.

Ο πύραυλος EREN αναπτύχθηκε για εκτόξευση από UAV, ελικόπτερα, επίγεια οχήματα, επίγεια συστήματα και ναυτικές πλατφόρμες. Ο πύραυλος έχει σχεδιαστεί για να είναι αποτελεσματικός εναντίον αεροπορικών στόχων χαμηλής ταχύτητας, θωρακισμένων ή μη θωρακισμένων επίγειων στόχων και στοιχείων προσωπικού.

Η ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) με δυνατότητες αερομαχίας και κατάρριψης εχθρικών μαχητικών ή άλλων drones αποτελεί το πιο πρόσφατο και τεχνολογικά προηγμένο κεφάλαιο στην αμυντική στρατηγική της Τουρκίας. Η χώρα, έχοντας ήδη αποκτήσει σημαντική εμπειρία από τη χρήση drones σε επιχειρήσεις κρούσης εδάφους, μετατοπίζει πλέον το κέντρο βάρους της στην κυριαρχία του εναέριου χώρου, αναπτύσσοντας πλατφόρμες και εγχώρια οπλικά συστήματα που μπορούν να εκτοξεύσουν πυραύλους αέρος-αέρος.

Το πρώτο ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση έγινε με τη σταδιακή αναβάθμιση των υπαρχόντων βαρέων drones, όπως το δικινητήριο ελικοφόρο Bayraktar Akinci. Αν και αρχικά σχεδιάστηκε για προσβολή επίγειων στόχων, η μεγάλη χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου και το μεγάλο υψόμετρο πτήσης επέτρεψαν στους Τούρκους μηχανικούς να πειραματιστούν με την ενσωμάτωση πυραύλων αερομαχίας. Η πραγματική όμως επανάσταση ξεκίνησε με τη σχεδίαση και την κατασκευή αμιγώς αεριωθούμενων μη επανδρωμένων μαχητικών, τα οποία διαθέτουν χαρακτηριστικά χαμηλού ίχνους στα ραντάρ (stealth) και αναπτύσσουν ταχύτητες κοντά ή και πάνω από την ταχύτητα του ήχου.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια παίζει το Bayraktar Kizilelma της εταιρείας Baykar, το οποίο περιγράφεται ως ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος επόμενης γενιάς με τεχνητή νοημοσύνη. Το συγκεκριμένο stealth drone έχει σχεδιαστεί ειδικά για να εκτελεί αποστολές που παραδοσιακά αναλαμβάνουν τα επανδρωμένα μαχητικά, περιλαμβάνοντας την αναχαίτιση και την εμπλοκή με εχθρικά αεροσκάφη.

Μέσα από διαδοχικές δοκιμές, το Kizilelma έχει επιτύχει ιστορικά ορόσημα, όπως η εκτέλεση αυτόνομων πτήσεων σε στενό σχηματισμό με άλλα αεροσκάφη και, το σημαντικότερο, η επιτυχής δοκιμαστική εκτόξευση του εγχώριου πυραύλου αέρος-αέρος Gokdogan. Παράλληλα, η Τουρκική Αεροπορική Βιομηχανία (TAI) αναπτύσσει το Anka-3, ένα drone σε σχήμα «ιπτάμενης πτέρυγας» με εσωτερικές αποθήκες οπλισμού, το οποίο επίσης προορίζεται για τη μεταφορά πυραύλων αερομαχίας και τη διεξαγωγή δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων.

Η επιτυχία αυτών των πλατφορμών βασίζεται σε δύο κρίσιμους τομείς της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας: τα ραντάρ και τα βλήματα. Τα νέα drones εξοπλίζονται με το εγχώριο ραντάρ ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης Murad AESA της εταιρείας Aselsan, το οποίο παρέχει τη δυνατότητα εντοπισμού, εγκλωβισμού και παρακολούθησης πολλαπλών εναέριων στόχων σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό το ραντάρ συνεργάζεται άμεσα με την οικογένεια πυραύλων που αναπτύσσει το ινστιτούτο Tubitak-Sage, η οποία περιλαμβάνει τον πύραυλο μικρού βεληνεκούς Bozdogan με αναζητητή υπερύθρων και τον πύραυλο μέσου/μακρινού βεληνεκούς Gokdogan με ενεργό καθοδήγηση ραντάρ για πλήγματα πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Το δόγμα χρήσης αυτών των συστημάτων δεν προβλέπει απαραίτητα την πλήρη αντικατάσταση των επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά τη λειτουργία τους ως «πιστοί ακόλουθοι» (loyal wingmen). Στο κοντινό μέλλον, τα drones αυτά θα πετούν δίπλα σε επανδρωμένα μαχητικά όπως το F-16 ή το τουρκικό Kaan, αναλαμβάνοντας το ρίσκο να εισέλθουν πρώτα σε επικίνδυνες ζώνες, να παραπλανήσουν την εχθρική αεράμυνα και να εξαπολύσουν πυραύλους αέρος-αέρος εναντίον εχθρικών σχηματισμών, προστατεύοντας τη ζωή των πιλότων. Με τα βήματα αυτά, η Τουρκία επιχειρεί να αλλάξει ριζικά τους κανόνες του εναέριου πολέμου, μετατρέποντας τα μη επανδρωμένα σκάφη από απλά εργαλεία επιτήρησης σε υπολογίσιμους κυνηγούς των αιθέρων.