Καταιγιστικός, δεν μέτρησε τα λόγια του και ξεκαθάρισε πως «η Τουρκία δεν θα πάρει τα F-35». Οπως τόνισε, για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να τηρήσει στο ακέραιο μία και μόνο υποχρέωση: να επιστρέψει στη Ρωσία τους S-400 και να υπογράψει συμφωνία ότι δεν πρόκειται να τους ξαναπάρει. Ο Λεωνίδας Ραπτάκης είναι πρόεδρος της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ενωσης Ελλήνων (Πα.Δ.Ε.Ε.). Είναι ιδιαίτερα δραστήριος και αν και εκλεγμένος με τους Δημοκρατικούς απολαμβάνει σεβασμού και αποδοχής και από τους Ρεπουμπλικανούς. Στην συνέντευξή του στο «RG» δίνει το στίγμα της εξωτερικής πολιτικής που θα βοηθήσει να ακολουθήσουν οι ΗΠΑ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.
Αυτή τη στιγμή οι ελληνικές και αμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο από ποτέ. Πώς βλέπετε να εξελίσσεται αυτή η σχέση μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών;
Είμαστε πολύ τυχεροί εδώ στην Αμερική αλλά και στην Ελλάδα που έχουμε 50 εκλεγμένους Ελληνοαμερικανούς στο Κοινοβούλιο στην Ουάσιγκτον και στις πολιτείες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί έχουμε επτά αιρετούς στην Ουάσιγκτον και άλλους 43 που είναι εκλεγμένοι στις πολιτείες τους. Είμαστε κυβερνήτες, αντικυβερνήτες, αναπληρωτές κυβερνήτες ή πολιτειακοί γερουσιαστές, όπως είμαι και εγώ ένας από τους 12, ενώ έχουμε και 26 βουλευτές σε 22 πολιτείες.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί αυτό βοηθάει στο πώς βλέπουμε την Ελλάδα σήμερα και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε. Οπως μάθατε, η πολιτεία της Φλόριντα, η Εθνοφρουρά της Φλόριντα, υπέγραψε με τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις συμφωνία συνεργασίας. Πρόκειται για πολύ σημαντική συμφωνία, δεδομένου ότι έχουμε και τρεις εκλεγμένους Ελληνοαμερικανούς από τη Φλόριντα στο Κογκρέσο, τον κύριο Μπιληράκη, τον κύριο Πατρώνη και τον κύριο Χαριδόπουλο. Η συμβολή τους είναι πολύ σημαντική. Και ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, επίσης ήταν γερουσιαστής στην Ουάσιγκτον από τη Φλόριντα. Ο καθένας σε κάθε πολιτεία προσπαθεί να δουλέψει από το πολιτικό του αξίωμα ώστε να επικοινωνήσουν στις πολιτείες τους, στις 22 πολιτείες που είναι εκλεγμένοι, τι γίνεται στην Ελλάδα, στην Κύπρο, τι γίνεται στη Μέση Ανατολή, τι γίνεται στο Αιγαίο, πώς είναι τα γεωπολιτικά, ώστε να καταλάβει κάθε Αμερικανός εκλεγμένος τα θέματα, την αξία που έχουν όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και ο ελληνικός λαός. Μαζί να συνδέσουμε, να χτίσουμε μια γέφυρα με την Αμερική και με τον αμερικανικό λαό.
Το ερώτημα το οποίο έχουν πολλοί Ελληνες είναι αν καταλαβαίνει η Αμερική τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Τα καταλαβαίνει γιατί εμείς είμαστε εκλεγμένοι, είτε Δημοκρατικοί είτε Ρεπουμπλικάνοι. Κάθε Κοινοβούλιο έχει τη συμβολή του ακόμη και αν αλλάξει τώρα τον Νοέμβριο και το πάρουν οι Δημοκρατικοί, το τονίζουμε αυτό. Πάντα το τονίζουμε. Σε κάθε πολιτεία, οι συνάδελφοί μας δεν δίνουν το «παρών» μόνο την ημέρα της Εθνικής Εορτής της 25ης Μαρτίου. Μέσα σε αυτές τις πολιτείες προσπαθούμε να φέρουμε αμερικανικές εταιρείες στην Ελλάδα, ελληνικές εταιρείες στην Αμερική. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Οπως είχαν πει και ο κύριος Ιωάννης Κορρές (υποστράτηγος διευθυντής Δ’ Κλάδου ΓΕΕΘΑ) και ο κύριος Ιωάννης Μπούρας (υποστράτηγος γενικός διευθυντής ΓΔΑΕΕ), αυτή είναι η γέφυρα που πρέπει να χτιστεί.
Ενώ αν κάποιος δεν ξέρει τα προβλήματα, δεν μπορούμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις και να καταλάβει ο ένας και ο άλλος ποια είναι η αξία τους, ποιο είναι το ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ελλάδα.
Η Ελλάδα παίζει ένα σημαντικό ρόλο στο ΝΑΤΟ. Είναι η Αλεξανδρούπολη. Θα παίξει αύριο ρόλο η Αμερική. Στη Σούδα ή στη Λάρισα ή στο Αιγαίο ή στη Μέση Ανατολή. Πρέπει ο συνάδελφός μας, ο ξένος, να καταλάβει την αξία της Ελλάδας. Μπορώ να πω και κάτι; Πριν από 10 χρόνια, πριν έρθει ο κύριος Πάιατ, γιατί ο πρέσβης Τζέφρι Πάιατ έκανε μεγάλη δουλειά σε αυτά τα έξι χρόνια, η Ελλάδα ήταν νούμερο 50 έως 75 όσον αφορά τα κράτη που είχαν σημασία για τις ΗΠΑ.
Σήμερα πρέπει να είναι στα «top 10» που λέμε. Γιατί η Ελλάδα έχει δείξει, όχι γεωγραφικά μόνο, την αξία που έχει για την Αμερική και είναι διαχρονική. Οχι όπως η Τουρκία σήμερα, όπου κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στην τουρκική κυβέρνηση. Σε αυτό νομίζω όλα παίζουν ρόλο. Ο τουρισμός, οι Ενοπλες Δυνάμεις, η τεχνολογία, οι επενδύσεις, οι συνεργασίες. Η Διασπορά έχει κάνει τεράστια δουλειά τα τελευταία χρόνια για να φτιάξει μια αλυσίδα, μια γέφυρα, και να καταλάβουμε ποιες είναι οι ανάγκες της Ελλάδας.
Πολλές φορές θυμώνω όταν έρχεται ένας καινούργιος εκλεγμένος στο αμερικανικό Κοινοβούλιο και βλέπει την Τουρκία σαν τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ. Δεν είναι σωστό αυτό.
Και πρέπει ξανά, όπως όταν πηγαίνουμε σχολείο και μαθαίνουμε καινούργια πράγματα, να τους τα μαθαίνουμε. Το θέμα είναι ότι αυτή είναι η δουλειά μας.
Οπως πρέπει και η Αμερική και το υπουργείο Εξωτερικό να καταλάβουν τι είναι η Ελλάδα, τι είναι η Κύπρος. Είναι το μεγάλο συμφέρον για την Αμερική. Και πρέπει να το λέμε αυτό ειλικρινά, πως δεν είναι μονόπλευρο, είναι αμφίδρομο. Ο ένας πρέπει να βοηθάει τον άλλον και η μία χώρα να βοηθάει την άλλη.
Τα προηγούμενα χρόνια δεν τη βλέπαμε ως ΗΠΑ την Ελλάδα έτσι. Οπως σήμερα και την Κύπρο, που η Αμερική έχει καταλάβει τη σημασία της. Σήμερα έχει παίξει και θα παίξει και αύριο ρόλο στη Μέση Ανατολή, στην Ερυθρά Θάλασσα, με τους Χούθι, το Ιράν, τον Περσικό Κόλπο, όλη τη Μέση Ανατολή. Αυτά τα δύο κράτη (Ελλάδα – Κύπρος) και το Ισραήλ είναι οι τρεις χώρες που η Αμερική πρέπει να έχει εμπιστοσύνη.
Αναφερθήκατε στην Τουρκία και το μεγάλο ερώτημα που υπάρχει στην Ελλάδα είναι αν η Τουρκία τελικά θα μπορέσει να πάρει τα F-35. Τι πιστεύετε;
Αναλόγως. Ετσι όπως είναι η κατάσταση τώρα στο Κογκρέσο, πιστεύω πως όχι. Ο Τραμπ μπορεί να λέει «μπορώ να τα δώσω». Δεν μπορείς να τα δώσεις είναι η απάντηση. Πρώτον, η Τουρκία έχει βγει έξω από το πρόγραμμα. Για να επιστρέψει πρέπει να ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο. Πρώτα από τις επιτροπές Εξωτερικών της Γερουσίας και της Βουλής.
Το κυριότερο όμως είναι ότι η Τουρκία δεν έχει βγει μπροστά να πει σοβαρά «εδώ έκανα λάθος» να πει «έκανα λάθος που πήρα τους S-400.» Η Τουρκία πρέπει να τους δώσει πίσω, δεν πρέπει να τους παραδώσει ούτε σε τρίτη χώρα. Πρέπει να τους επιστρέψει κατευθείαν στη Ρωσία και να υπογράψει πως δεν θα ξαναπάρει S-400.
Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Γιατί εγώ, όπως βλέπω την κατάσταση, νομίζω πως η Τουρκία δεν είναι καλός φίλος του NATO. Δεν έχει δείξει πως μπορεί η Αμερική, αν είχε ανάγκη, να σηκώσει τηλέφωνο και να πει στην Τουρκία θέλουμε τη βοήθειά σου. Αυτή είναι μια προβληματική σχέση.
Και εμείς οι Ελληνοαμερικανοί έχουμε τονίσει με τους δικούς μας συνάδελφους σε κάθε πολιτεία ότι η Τουρκία δεν πρέπει να πάρει τα F-35. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί δεν λέει η Τουρκία «δίνω τους S-400 πίσω τώρα».
Μετά δεν θα έχει κανένας Αμερικανός βουλευτής ή γερουσιαστής αιτιολογία να μπλοκάρει το αίτημά της. Αφού τα θέλει (τα F-35) γιατί δεν το έχει κάνει; Η Τουρκία πάντα κάνει το καλύτερο παζάρι που λέμε.
Ολο κάτι βλέπει, όλο κάτι κάνει, κάτι δείχνει. Και στο μεταξύ -όπως πρόσφατα- είχαμε έξι drones να έχουν κάνει παραβιάσεις στο Αιγαίο. Πάλι έχουμε λαθρομετανάστες που έρχονται από τη Λιβύη. Και ξέρουμε ότι στη Λιβύη η Τουρκία παίζει μεγάλο ρόλο στα πολιτικά. Οπότε, η Τουρκία δεν είναι ο γείτονας όπως η Ιταλία με την Ελλάδα ή τη Γαλλία ή άλλες χώρες όπως με το Ισραήλ, με την Αίγυπτο.
Δεν τη νοιάζουν οι σχέσεις καλής γειτονίας. Οπως η Ελλάδα συνεργάζεται με τις χώρες στα Βαλκάνια, με τη Ρουμανία, με τη Βουγαρία, με όλες τις χώρες. Αυτό δεν το βλέπω να ισχύει με την Αγκυρα.
Δεν βλέπω να μπορεί να πει «ας τα βρούμε στα εναέρια σύνορα, στα σύνορα μεταξύ των χωρών μας. Να συνεργαστούμε σαν καλοί γείτονες». Την Τουρκία τη βλέπω σαν κακό γείτονα.
Και δεν βλέπω να θέλει να προχωρήσει. Η πίεση πρέπει να έρχεται πάντα από την αμερικάνικη κυβέρνηση και από το υπουργείο Εξωτερικών. Καλά που έχουμε τον Μάρκο Ρούμπιο, που πρέπει να πω ότι είναι ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών στα τελευταία 20 χρόνια, μπορώ να πω και παραπάνω, που έχει καταλάβει ποιο ρόλο παίζει η Τουρκία. Που όταν ήταν εκλεγμένος στη Γερουσία της Φλόριντα κατάλαβε τι είναι ο κύριος Ερντογάν. Δεν μπορείς να εμπιστευτείς την Τουρκία.
Τώρα έχετε εκλογές. Πώς βλέπετε να εξελίσσονται σε ό,τι αφορά τους Ελληνες υποψηφίους;
Πρώτα απ’ όλα από τους 50 εκλεγμένους έχουμε τρεις που δεν ξανακατεβαίνουν. Θέλουμε και άλλα παιδιά που θα τρέξουν. Πρέπει να στηρίξουμε αυτό το νούμερο, να πάει ακόμα πιο πάνω. Στο Τέξας έχουμε μια Ελληνοαμερικανίδα που είναι εκλεγμένη και θα ζητήσουμε τη βοήθειά της. Νομίζω πως από εδώ και πέρα έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε. Γιατί θα αλλάξει το Κοινοβούλιο. Πιστεύω πως το δικό μας κόμμα, οι Δημοκρατικοί, θα πάρουν πίσω τη Βουλή και βλέπω τώρα πως έχουμε και μεγάλη ευκαιρία να πάρουμε τη Γερουσία. Αυτό πριν έναν μήνα δεν υπήρχε.
Τώρα, στον δρόμο προς τις εκλογές, πιστεύω πως θα πάρουμε όλο το Κοινοβούλιο. Οπως είπα πριν και εμείς και οι Ρεπουμπλικανοί και οι Δημοκρατικοί Ελληνες, που είμαστε νομίζω 26 Ρεπουμπλικανοί και 24 Δημοκρατικοί, από τους 50 που είναι εκλεγμένοι στην Αμερική, θα προσπαθήσουμε να τονίσουμε πάλι αυτό το μήνυμα. Αυτή είναι η δουλειά μας, γιατί Ελληνες είμαστε. Από εκεί ήρθαν οι γονείς μου, κάποιων άλλων οι παππούδες, οι προπάπποι. Αγαπάμε την Ελλάδα και οι εκλεγμένοι εδώ στην Αμερική είναι μια μεγάλη βοήθεια για την Ελλάδα.
Και ένα τελευταίο που θέλω να μου πείτε είναι για τον Κάθετο Διάδρομο. Τον ενεργειακό διάδρομο που παίρνει το αέριο από την Αμερική και φεύγει μέσα από την Ελλάδα σε όλη την ανατολική Ευρώπη. Πόσο σημαντικό είναι για τη συνεργασία Ελλάδας – ΗΠΑ;
Είναι πολύ σημαντικό και μιλάμε και για την πολιτεία της Πενσιλβάνια, που εκλέγονται δύο Ελληνοαμερικανοί. Ο Στίβεν Μαλαγκάρι (Steven Malagari) έχει τονίσει την αξία της συγκεκριμένης πολιτείας. Είναι η τρίτη πολιτεία που φέρνει αέριο στην Αλεξανδρούπολη. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, γιατί θα παίξει ρόλο για το πού θα είναι η Ευρώπη αύριο.
Με το ενεργειακό κομμάτι, που δραστηριοποιείται, η Ελλάδα γίνεται σημαντική όχι μόνο γεωγραφικά. Εχει το Πολεμικό Ναυτικό που παίζει ένα μεγάλο ρόλο, την Πολεμική Αεροπορία, τον Στρατό μαζί με το ΝΑΤΟ, μαζί με την Αμερική και τις άλλες χώρες. Ειδικά για το θέμα της ενέργειας, μιλάμε για μεγάλο έργο μαζί με τη Chevron και με τη ExxonMobil. Ομως αυτό που θέλω να ξεκαθαρίσω είναι ότι αν αυτές οι αμερικανικές εταιρείες έχουν πρόβλημα με την Τουρκία και πάει να τις μπλοκάρει, όπως είχε κάνει με τη γαλλική εταιρεία και με την ελληνική εταιρεία έξω από την Κύπρο, να ξέρει η Τουρκία ότι δεν θα καταφέρει να γίνει κανένα μπλοκάρισμα. Γι’ αυτό το Κογκρέσο και ο Πρόεδρος πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιδράσουν αν η Τουρκία πάει να επιχειρήσει μπλοκάρισμα και να πει πως τα τρία τέταρτα της κυπριακής ΑΟΖ της ανήκουν. Και πάλι τονίζω ότι με τα ελληνικά σύνορα πρέπει να προσέχουμε και να τονίζουμε ποιο είναι το σωστό.