Η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από την επόμενη ημέρα της χώρας και τις προτάσεις των κομμάτων για την οικονομία και την κοινωνία βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Η κοστολόγηση των προγραμμάτων, οι διαφορετικές προσεγγίσεις για την οικονομική πολιτική, αλλά και οι πολιτικές συμμαχίες και στρατηγικές επιλογές κάθε κόμματος αποτελούν πεδίο έντονης αντιπαράθεσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ΚΚΕ ασκεί κριτική τόσο στην κυβέρνηση της ΝΔ όσο και στον Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι, παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις τους, συγκλίνουν σε βασικές πολιτικές επιλογές.
Με αφορμή αυτή την αντιπαράθεση, το ΚΚΕ επιχειρεί να αναδείξει, όπως υποστηρίζει, τις κοινές κατευθύνσεις των συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην οικονομική πολιτική, στα εργασιακά δικαιώματα, στη φορολογία, στα εξοπλιστικά προγράμματα και στις διεθνείς συμμαχίες της χώρας.
Παράλληλα, αντιπαραβάλλει τις θέσεις αυτές με τα αιτήματα που θέτει το ίδιο για την ενίσχυση του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, σε σχόλιό του αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Η αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση της ΝΔ, το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ για την «κοστολόγηση» των προγραμμάτων τους, αλλά και για το ποιος κλέβει προτάσεις από τον άλλον, φανερώνει ότι τα κόμματα αυτά λειτουργούν ως «συγκοινωνούντα δοχεία» στα μεγάλα ζητήματα, όπως είναι οι δημοσιονομικοί «κόφτες» και τα «ματωμένα» πλεονάσματα, η στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, τα εξοπλιστικά προγράμματα και τα πολεμικά μνημόνια της ΕΕ, οι στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ κλπ» αναφέρει, σε σχόλιό του, το ΚΚΕ και σημειώνει:
«Γι’ αυτό και από την ομιλία του Α. Τσίπρα απουσίασαν βασικά αιτήματα του εργατικού-λαϊκού κινήματος, όπως η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, η πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και η κατάργηση εμβληματικών αντεργατικών νόμων (πχ 13ωρο), η κατάργηση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, της τεκμαρτής φορολόγησης και της φορολόγησης από το πρώτο ευρώ που γονατίζουν τους επαγγελματίες, όλα αυτά δηλαδή που έκλεψαν από τον λαό οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα και τώρα τα θεωρούν «περασμένα-ξεχασμένα».
«Κατά τα άλλα, περίσσεψαν τα δισεκατομμύρια για τα νέα “ταμεία” στήριξης των «επενδυτών» και τα καλέσματα «α λα Μητσοτάκη» στον λαό, να βάλει πλάτη για να «μεγαλώσει η πίτα των κερδών», προκειμένου να επωφεληθεί κι εκείνος, τη στιγμή που αυτή η «πίτα» έχει γιγαντωθεί, αλλά οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να βγάλουν τον μήνα. Συμπλήρωμα των παραπάνω είναι η προκλητική επιχείρηση εξωραϊσμού του κεφαλαίου στη συνείδηση του λαού, με το “πατριωτικό” προφίλ που προσπαθεί να του φιλοτεχνήσει.
Όταν, όμως, η συνολική πολιτική σου κινείται σε αυτό το πλαίσιο, ακόμα και αν δώσεις κάτι στον λαό, θα του το πάρεις πίσω στο πολλαπλάσιο από άλλες τσέπες και αυτό δεν αποτελεί πρόβλεψη, αλλά την αδιαμφισβήτητη εμπειρία της διακυβέρνησης Τσίπρα.
Είναι, λοιπόν, απολύτως λογικό η κυβέρνηση της ΝΔ να επιλέγει τον κ. Τσίπρα ως βολικό αντίπαλο, για να τον χρησιμοποιεί από τη μία ως «σκιάχτρο», προκειμένου να πλασαριστεί εκείνη ως η μόνη επιλογή «σταθερότητας» και από την άλλη ως άλλοθι επιβεβαίωσης ότι οι στρατηγικές επιλογές, οι δεσμεύσεις και οι «συμμαχίες» που καθορίζουν και τη δική της πολιτική, αποτελούν μονόδρομο» αναφέρει, ακόμα, το ΚΚΕ και καταλήγει στο σχόλιό του:
«Για την Ελλάδα του 2030, Μητσοτάκης, Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ μοιράζονται τον ίδιο δρόμο, όμως ο λαός έχει άλλη επιλογή, τον δρόμο του οργανωμένου αγώνα και της συμπόρευσης με το ΚΚΕ, για να έρθουν οι δικές του ανάγκες στο προσκήνιο. Γιατί για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο».
