Τι θα δουν οι θεατές που θα βρεθούν κοντά σας στο «NOX – The cabaret edition» και στη νέα παράσταση «The velvet night»;

Πρώτα απ’ όλα, είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γι’ αυτή την ερώτηση, γιατί πάντα η αγωνία μου στις παραστάσεις όπου εμφανίζομαι είναι να υπάρχει ένα φιλόξενο περιβάλλον. Με ενδιαφέρει πολύ πώς θα καθίσουν οι θεατές, αν θα βλέπουν άνετα, αν θα είναι χαρούμενοι και αν θα εξυπηρετηθούν ωραία. Είμαι, λοιπόν, στην ευχάριστη θέση να σας πω ότι αισθανόμαστε, η Ελενα και εγώ, πάρα πολύ τυχεροί που μας φιλοξενεί το «NOX», ένας χώρος μαγικός, όπου μπαίνεις και από μόνος του σε ταξιδεύει. Δεν ξέρω αν είσαι στο Βέγκας, αν είσαι στο Μπρόντγουεϊ ή σε μια μεγάλη σκηνή του κόσμου. Ο εξοπλισμός σε ήχο και φώτα είναι αντάξιος παραστάσεων που παρουσιάζονται στα μεγαλύτερα θέατρα διεθνώς. Νιώθουμε ευλογημένοι που έχουμε αυτούς τους υπερπαραγωγούς, τον Αγγελο Κοταρίδη και τον Ηλία Μαρασούλη και θέλω να τους ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου, γιατί γενναιόδωρα και απλόχερα μας επέτρεψαν να αξιοποιήσουμε όλο μας τον εαυτό -ό,τι μπορεί να προσφέρει ο καθένας- με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πόσο μάλλον όταν οι συνεργάτες μας είναι ο συγκλονιστικός Φωκάς Ευαγγελινός, ο υπερταλαντούχος Γιάννης Μουρίκης στα σκηνικά, ο Χρήστος Μαγγανάς στα βίντεο, ο Μιχάλης Μαυρομούστακος στα βίντεο της παράστασης, οι σπουδαίοι στιλίστες Φιλίτσα Νικολαΐδη και Γιώργος Σεγρεδάκης, 25 χορευτές στη σκηνή, 17 άτομα ορχήστρα και πέντε υπέροχοι τραγουδιστές.

Πρόκειται για ένα θέαμα που μοιράζει χαρά, αισιοδοξία και ευεξία. Εχει πάθος, είναι σέξι, έχει ερωτισμό – και αυτό που, νομίζω, κάνει αυτή η παράσταση είναι ότι χαϊδεύει την καρδιά των θεατών με έναν πολύ τρυφερό τρόπο που έχουμε όλοι ανάγκη να αισθανθούμε. Είναι μια δουλειά στην οποία έχουμε δώσει όλο μας τον εαυτό, με πολύ σεβασμό και αγάπη, για να διασκεδάσει ο κόσμος και να ψυχαγωγηθεί όμορφα. Μαζί μας δύο εξαιρετικοί ενορχηστρωτές, ο Γιάννης Δίσκος και ο Θανάσης Χόνδρος, με αποσπάσματα από μιούζικαλ και τραγούδια που έχουν σφραγίσει την παγκόσμια ιστορία. Είναι μια παράσταση που έχει αυτά που περιμένετε να δείτε, αλλά και αυτά που δεν περιμένετε να δείτε. Το σίγουρο είναι ότι, από την πρώτη στιγμή μέχρι το φινάλε, δεν σταματά η μία εικόνα να μπαίνει μέσα στην άλλη, οπότε υπάρχει μια υπέροχη δράση και τα υπόλοιπα θέλω να τα αφήσω στη φαντασία σας. Είναι επίσης μια παράσταση όπου κάνω τις περισσότερες μεταμφιέσεις, τις περισσότερες μιμήσεις και λέω τραγούδια που χρόνια ήθελα να πω. Και είμαι πάρα πολύ τυχερός που συνεργάζομαι με ένα υπερταλαντούχο πλάσμα όπως είναι η Ελενα Παπαρίζου, που θα τη δείτε όπως την ξέρετε – και όπως δεν την ξέρετε. Δεν θέλω να πω πολλά. Θέλω μόνο να πω ότι αυτή η παράσταση αποτελείται από καλλιτέχνες και όταν λέω «καλλιτέχνες», εννοώ τους πάντες: φώτα, ήχο, τεχνικούς που έχουν ιδρώσει τη φανέλα, τιμώντας την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Μιλήστε μας για την εκρηκτική συνάντησή σας επί σκηνής. Πώς είναι ένα Νο 1 να συναντά ένα άλλο Νο 1;

Κοιτάξτε, εγώ δεν θεώρησα ποτέ τον εαυτό μου νούμερο ένα. Η Ελενα Παπαρίζου είναι ένα υπερταλαντούχο πλάσμα. Θα σας πω ότι μας ενώνουν πάρα πολλά πράγματα. Πρώτα απ’ όλα, έχουμε και οι δύο πάρα πολύ χιούμορ. Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πάντα ότι, επειδή ξέρεις κάποιον τόσο καιρό, θα έχεις και χημεία στη σκηνή. Εδώ όμως συμβαίνει και είναι ευλογία. Πιστεύω ότι είναι σπουδαία ηθοποιός, σπουδαία τραγουδίστρια, σπουδαία show woman. Ταιριάζουμε απόλυτα στις φωνές, στην ευαισθησία, στην αγάπη και στη γενναιοδωρία και στη ζωή και στη σκηνή. Εχουμε μια συγγενική σκηνική σχέση. Πραγματικά απολαμβάνω αυτή τη συνεργασία από την πρώτη στιγμή: από το πρώτο μας ραντεβού, από τις πρόβες στο σπίτι με το πιάνο, από εκείνη την πρώτη αγκαλιά, τις ματιές μας, τις καρδιές μας, τα σώματά μας. Νιώθω πολύ τυχερός. Θεωρώ ότι με έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ να τραγουδήσω καλύτερα. Εχει έναν μαγικό τρόπο να σε κάνει καλύτερο, να σου βγάζει την καλή σου πλευρά. Και αισθάνομαι πραγματικά τυχερός, γιατί αυτή η συνεργασία, πριν καν ξεκινήσει, μου έχει δώσει πάρα πολλά δώρα. Θέλω δημόσια να την ευχαριστήσω για ό,τι με κάνει καλύτερο σε όλα τα επίπεδα.

Ποιο χαρακτηριστικό ή ποιότητα θαυμάζετε πάνω απ’ όλα ο ένας στον άλλον;

Εγώ θαυμάζω στην Ελενα την απλότητά της, τη γενναιοδωρία της, τη δοτικότητά της, την παιδικότητά της, την αυθεντικότητά της, το πόσο γειωμένη είναι και ταπεινή, το χιούμορ της, την ευαισθησία της, την ειλικρίνειά της και φυσικά τη φωνάρα της.

Τι σας έκανε φέτος να «γεννήσετε» καινούργιους χαρακτήρες;

Εγώ με την καθημερινότητα και την επικαιρότητα έχω μια σχέση ερωτική. Ολοι αυτοί οι χαρακτήρες με φλερτάρουν, μου κλείνουν το μάτι και εγώ παραδίδομαι σε αυτόν τον έρωτα. Η Κίμπερλι, οπωσδήποτε, είναι «φίλη» μου και ήταν αναμενόμενο να είναι έρωτας με την πρώτη ματιά. Περιμένω τη στιγμή που θα έρθει να θαυμάσει η μία Κίμπερλι την άλλη. Πάντα, όμως, βρίσκω έναν τρόπο να κάνω αυτά τα σενάρια της ζαχαράτειας φαντασίας και να μπλέκω τους ήρωες. Ας πούμε, στον Πούτιν ήθελα να δώσω μια πιο ανθρώπινη μορφή. Και θεωρώ ότι η σάτιρα μπορεί να βγάλει χιούμορ, αντιστρέφοντας και φωτίζοντας άλλες πτυχές ενός ανθρώπου. Μου αρέσει η επικαιρότητα, μου αρέσει να είμαι μέσα στην καρδιά των γεγονότων, χτυπά η καρδιά μου πιο δυνατά. Και νομίζω πως έχω αισθανθεί πολλές φορές, όταν είμαι στη σκηνή, ότι γίνομαι ένας καθρέφτης του τι συμβαίνει, σε κάποια επίπεδα, στη ζωή και στην πραγματικότητα.

Πώς διατηρείτε τον ενθουσιασμό σας και την πάντα επίκαιρη γραφή σας;

Αυτή η απάντηση δεν είναι εύκολη. Και εγώ ρωτώ τον εαυτό μου. Κάθε φορά, όμως, αυτός ο έρωτας με την τέχνη μου με κάνει να αισθάνομαι σαν παιδάκι που θέλει να μπει γρήγορα στην παιδική χαρά: να παίξει, να μοιραστεί, να αναστατώσει, να προσφέρει γέλιο, χαρά, σκέψη, λάμψη, ομορφιά. Ειδικά φέτος σκέφτηκα ότι, με όλη αυτή τη βία που υπάρχει γύρω μας, το πιο εύκολο είναι να βγάλουμε την κακή πλευρά του εαυτού μας – και πολλές φορές δικαιολογημένα, με αυτά που συμβαίνουν. Αλλά νομίζω πως η δοκιμασία φέτος, τουλάχιστον για εμένα, και θα ήθελα να το μιμηθούν πολλοί, είναι αντί για βία, αντί για θυμό, να βγάλουμε την ομορφιά που ο καθένας κρύβει μέσα του. Οπότε, όταν ετοιμάζω μια παράσταση, βγάζω ό,τι πιο όμορφο έχω μέσα μου. Συντονίζομαι με την ευλογία να μπορώ να κάνω τον κόσμο -και τον εαυτό μου- να διασκεδάζει. Με πυροδοτεί το να κάνω τον κόσμο χαρούμενο. Είναι κάπως σαν χρέος μου. Θέλω να είναι σαν να κάνω ένα πάρτι στο σπίτι μου και να έχω πάντα την αγωνία οι καλεσμένοι να φάνε ωραία, να πιουν ωραία, να γελάσουν, να νιώσουν όμορφα. Δεν αισθάνομαι ότι είναι επαγγελματική η σχέση. Νιώθω ότι είναι καλεσμένοι στο σπίτι μου, ότι κάθε βράδυ κάνω τη γιορτή μου, τα γενέθλιά μου. Ετσι το νιώθω: θέλω να περάσουν καλά, με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα. Και αυτός ο έρωτας, αυτή η έννοια, η «λύσσα», αυτή η αγάπη, το πάθος, κάθε φορά δυναμώνει. Δεν έχω απάντηση – απλώς νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη για την αγάπη του κόσμου, που μου δίνει τη δύναμη να μπορώ να κάνω αυτό που μου αρέσει. Και αυτό είναι ένα τεράστιο βραβείο. Χωρίς την αγάπη του κόσμου δεν θα ήμασταν τίποτα.

Υπάρχει στιγμή μέσα στο show που «σβήνει» η περσόνα και βγαίνει κάτι πιο προσωπικό από τους δυο σας; Εγιναν τέτοιες διεργασίες στις πρόβες σας, τις οποίες κρατήσατε;

Φυσικά και υπάρχουν τέτοιες εικόνες. Εχουμε έναν κοινό κώδικα με την Ελενα, πολλά κοινά στοιχεία. Μας ενδιαφέρει ο κόσμος να διασκεδάσει, να τραγουδήσει, να τον ταξιδέψουμε στα ομορφότερα του εσωτερικού μας κόσμου και της ψυχής μας. Υπάρχουν πάρα πολλές τέτοιες στιγμές. Κατ’ αρχήν είμαστε συνέχεια μαζί στη σκηνή, είναι ελάχιστα τα σημεία που είμαστε μόνοι μας. Και αυτό είναι η μαγεία και το ωραίο: τραγουδάμε εντελώς διαφορετικά είδη μουσικής, κάτι που είναι πάρα πολύ γοητευτικό. Οπως είναι πολύ τρυφερό και συγκινητικό το πόσο ταιριάζουν οι φωνές μας και πόσο χαιρόμαστε να συνυπάρχουμε στη σκηνή. Αυτό συμβαίνει αυτόματα. Μπορεί να είσαι φίλος με κάποιον και πάνω στη σκηνή να μην ταιριάζεις. Με την Ελενα, όμως, αισθανόμαστε ότι πάνω στη σκηνή ξεκουραζόμαστε. Χαιρόμαστε σαν μικρά παιδιά. Και, πραγματικά, νιώθω πολύ τυχερός και ευλογημένος που μοιράζομαι τη σκηνή μαζί της στο «NOX». Αν κάτι συμβαίνει και στους δυο μας, είναι ότι τις περσόνες τις αφήνουμε στο καμαρίνι και βγαίνουμε με τον αυθεντικό μας εαυτό. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό και ουσιαστικό βήμα που κάνουμε και οι δυο μας.

Αν έπρεπε να περιγράψετε τη σημερινή Ελλάδα σε μία «σκηνή», ποια θα ήταν;

Αν έπρεπε να περιγράψω τη σημερινή Ελλάδα μού έρχεται μια σκηνή από τη «Μελωδία της ευτυχίας» με την Αλίκη που έλεγε «και αν ο κόσμος αγριεύει και με κυνηγά, εγώ πολεμάω γι’ αυτά που αγαπώ, τους δίνω ζωή ξανά». Αυτό νομίζω ότι είναι η Ελλάδα, ξαναγεννιέται πάντα από τις στάχτες της. Και εκεί που γκρεμίζεται, ανθίζει ξανά με άλλον τρόπο.