Γιώργος Παπαθεοδώρου: Αν απλουστευτεί η γραφειοκρατία θα υπερδιπλασιαστούν οι ξένες παραγωγές στην Ελλάδα

papatheodorou

Ο ένας από τους δύο σκηνοθέτες της βιογραφικής ταινίας «Sinatra! Eternity» , ο Γιώργος Παπαθεοδώρου μιλά στο enikos.gr για την επιτυχημένη συνεργασία του, εξηγεί πως η Ελλάδα μπορεί να γίνει πόλος έλξης περισσότερων διεθνών παραγωγών και σχολιάζει την απόρριψη του αιτήματος του Γιώργου Λάνθιμο να κινηματογραφήσει στην Ακρόπολη από το ΚΑΣ, ένα χρόνο πριν.

Νάντια Ρηγάτου

Λίγους μήνες πριν, η Αθήνα φιλοξένησε την παγκόσμια πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης βιογραφικής ταινίας «Sinatra! Eternity», μιας ταινίας που ρίχνει φως σε καθοριστικές στιγμές του Φρανκ Σινάτρα όπως  στην κρίση της φωνής του στα τέλη της δεκαετίας του ’40, στην καλλιτεχνική του αναγέννηση με την κατάκτηση του Oscar για την ταινία «From Here to Eternity» το 1953 αλλά και στην παθιασμένη σχέση του με την Ava Gardner.

Στον ρόλο του Frank Sinatra ο Rico Simonini.  Τη σκηνοθεσία υπογράφουν μαζί ο Γιώργος Παπαθεοδώρου και ο Αμερικανός δημιουργός Μάικλ Ομπλόβιτς ενώ όλο το post-production της ταινίας έγινε στην Ελλάδα.

-Συν σκηνοθετείτε την ταινία “Sinatra!Eternity”. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Οι συγκυρίες, η τύχη και πιθανόν η ικανότητα. Μια γνωριμία στην Αθήνα το 2019 με τον παραγωγό, αρκετή δουλειά για να ετοιμαστεί η δική μου πρόταση ,τα τρία “Τ” του ΕΛΥΤΗ: τύχη, τόλμη , ταλέντο.
-Μιλήστε μου για εσάς, για τη μέχρι τώρα πορεία σας…
Είμαι ένας άνθρωπος πολύ ανθρώπινος, ξεκίνησα πιτσιρικάς από το χωριό μου, ήρθα στην μεγάλη πόλη να γίνω Σκηνοθέτης. Δεν ήξερα κανέναν και ίσως και ο ίδιος να μην καταλάβαινα ακριβώς τι κάνω. Από τα 24 μου χρίστηκα Α Σκηνοθέτης. Μετά ταινίες,  ντοκιμαντέρ που τα αγαπάω πολύ, αρκετό θέατρο και φτάσαμε εδώ.
-Ποιες ήταν οι εμπειρίες σας από τα γυρίσματα στην Αμερική;
Μαγικές! Ένας άλλος κόσμος , πλήθος ανθρώπων μεγάλα συνεργεία. Στην αρχή τα χάνεις, μετά ή προσαρμόζεσαι ή φεύγεις.
-Γράφτηκε ότι όλο το post-production της ταινίας έγινε στην Ελλάδα, ισχύει αυτό;
Πέρα για πέρα! Αυτό αποτελεί μια μεγάλη ψήφο εμπιστοσύνης προς τους Έλληνες επαγγελματίες και επ’ ευκαιρίας να αναφέρω τους δύο ανθρώπους που ήταν μαζί μου στην Αμερική, την ηθοποιό Κυριακή Υψηλάντη που συμμετέχει στην ταινία και τον Χρήστο Ανδριόπουλο που είναι μέλος του Art Department.
Θέλω να αναφέρω και τους συνεργάτες στην Ελλάδα που δούλεψαν για αυτήν την ταινία: ο Γιάννης Καλογερόπουλος που έκανε τα πάντα, από εταλονάζ μέχρι παρεμβάσεις στο μοντάζ, ο Δημοσθένης Ράπτης στο Editing, ο Αναστάσιος Κατσάρης στον ήχο και τα sound effects και την ομάδα υποστήριξης:
τον Τάκη Μουζάκη, τις αδερφές Θεοδωρακάκη και τον Ορέστη Παπαθεοδώρου.

-Είναι εύκολο για έναν Έλληνα να δικτυωθεί στον καλλιτεχνικό χώρο του εξωτερικού;
Πολύ δύσκολο. Δεν είναι θέμα ικανότητας αλλά τεράστιας υπομονής και το ξαναλέω να συνωμοτήσουν όλα υπέρ σου.

-Στην Ελλάδα ετοιμάζετε κάτι;
Ναι δύο πολύ καλά οργανωμένες παραγωγές, Μία μίνι σειρά για την Δημόσια τηλεόραση και ένα πολιτικό θρίλερ σε συμπαραγωγή με μεγάλη Αμερικάνικη Εταιρεία (Η Εταιρεία που παρήγαγε το PLATOON) με την οποία ευελπιστούμε πολύ σύντομα να ξεκινήσουμε την συνεργασία μας, το 80% των γυρισμάτων θα γίνει στην Ελλάδα και θα συμμετέχουν εκτός των Ελλήνων ηθοποιών, πολύ μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου που αυτή την στιγμή δεν είναι δυνατόν να ανακοινώσουμε.
-Πολλές εταιρείες παραγωγής έρχονται στην Ελλάδα για γυρίσματα. Πως το σχολιάζετε αυτό;
Είναι πολύ καλό, η Ελλάδα είναι εκπληκτικό φυσικό σκηνικό, για παράδειγμα τα Μετέωρα τα έχουμε δει σε μια ταινία 007 πριν 50 και βάλε χρόνια. Αν απλουστεύσουν την γραφειοκρατία νομίζω ότι είναι εύκολο να υπερδιπλασιαστούν οι παραγωγές που θα ενδιαφερθούν, και αυτό σημαίνει χρήματα και
δουλειά για τους επαγγελματίες του κινηματογράφου αλλά και για πολλές άλλες ελληνικές επιχειρήσεις.
-Το περσινό καλοκαίρι ο Λάνθιμος δεν κατάφερε να πάρει έγκριση για γυρίσματα της ταινίας του στην Ακρόπολη. Πιστεύετε ότι ήταν μια σωστή απόφαση;
Διαφωνώ κάθετα σε κάθε άρνηση που αφορά την τέχνη, τα μνημεία δεν πρέπει να είναι νεκρά, ο Παρθενώνας είναι έργο τέχνης ίσως το σημαντικότερο στην παγκόσμια ιστορία, δεν υπάρχει δικαιολογία να το στερήσεις από εκεί που ανήκει: από την ΤΕΧΝΗ.