Αλέξης Σταμάτης: Συγκινεί η ανάρτηση της Εύας Σιμάτου – «Αν βρίσκεσαι εκεί, σε κάποιο άλλο γεωγραφικό σημείο…»

Η Εύα Σιμάτου πραγματοποίησε μία βαθιά συγκινητική ανάρτηση στον λογαριασμό της στο Facebook για τον θάνατο του συζύγου της, Αλέξη Σταμάτη. Η ηθοποιός, η οποία συμπορευόταν με τον συγγραφέα επί 14 χρόνια και απέκτησαν μαζί τον γιο τους, Ερμή, τον «αποχαιρέτησε» δημοσιεύοντας μία φωτογραφία του συνοδευόμενη από ένα ποίημά του.

Αλέξης Σταμάτης Εύα Σιμάτου

Φωτογραφία: Instagram/evasimatou

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης απεβίωσε, με την επί 14 χρόνια συνοδοιπόρο του, Εύα Σιμάτου, να πραγματοποιεί μία βαθιά συγκινητική ανάρτηση στον λογαριασμό της στο Facebook για τον θάνατό του.
  • Η Εύα Σιμάτου στη δημοσίευση με την οποία «αποχαιρέτησε» και δημοσίως τον άνθρωπό της, κοινοποίησε μία φωτογραφία του.
  • Το στιγμιότυπο συνόδευσε με ένα ποίημά του, με τίτλο «Υστερόγραφο στο Φως».

Ο Αλέξης Σταμάτης και η Εύα Σιμάτου γνωρίστηκαν στις 28 Δεκεμβρίου του 2012. Από τότε, ο συγγραφέας και η ηθοποιός συμπορεύτηκαν και δημιούργησαν μία πολύ όμορφη οικογένεια, η οποία μεγάλωσε τον Φεβρουάριο του 2019, με την γέννηση του γιου τους, Ερμή. Η επί 14 χρόνια συνοδοιπόρος του καλλιτέχνη, πραγματοποίησε μία βαθιά συγκινητική ανάρτηση στον λογαριασμό της στο Facebook, για τον θάνατό του.

Η Εύα Σιμάτου στη δημοσίευση με την οποία «αποχαιρέτησε» και δημοσίως τον άνθρωπό της, κοινοποίησε μία φωτογραφία του. Το στιγμιότυπο, συνόδευσε με ένα ποίημά του.

Συγκεκριμένα, η ηθοποιός και σύζυγος του Αλέξη Σταμάτη, έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησής της: «Υστερόγραφο στο Φως. Ένα ποίημα του Αλέξη.

Αν έφτασες ως εδώ, περπάτησες επάνω μου. Γράφω επειδή υπάρχει χώρος ανάμεσα σε δύο εκλάμψεις — και θέλησα να σταθώ εκεί. Σε ευχαριστώ που άντεξες τη διάρκεια. και δεν έφυγες όταν άρχισε να πονά.

Ποτέ δεν μίλησα με τον θεό. Ίσως επειδή η γλώσσα μου είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε άλλα στόματα. Αλλά τον ένιωσα. Ως παύση που δεν μου ανήκε.

Η ποίηση δεν αλλάζει τον κόσμο. Αλλάζει την ταχύτητα με την οποία σε διαπερνά. Και τότε, κάποιες νύχτες, μπορείς να αναπνέεις χωρίς εξήγηση.

Αυτό το βιβλίο απλώς διατηρεί το σχήμα ενός σώματος που δεν πρόλαβε να γείρει σε άλλο σώμα. Αν βρίσκεσαι εκεί, σε κάποιο άλλο γεωγραφικό σημείο, σε μια σχέση χωρίς ονόματα — κράτα αυτό: Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί είναι αυτή που παραμένει. Όχι γιατί είναι δυνατή. Αλλά γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάει».