Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η Ολλανδία προχώρησε στην πρώτη γνωστή ευθανασία παιδιού κάτω των 12 ετών, ενός δίχρονου, τον περασμένο Δεκέμβριο, με την εποπτική επιτροπή να κρίνει ότι ο γιατρός ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια.
- Το παιδί, γεννημένο πρόωρα, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας όπως εγκεφαλική παράλυση και ανίατες επιληπτικές κρίσεις, με τους γιατρούς και τους γονείς να κρίνουν ότι υπέφερε αβάσταχτα χωρίς προοπτική ανακούφισης.
- Η Ολλανδία επέτρεψε τον υποβοηθούμενο θάνατο για παιδιά 1-12 ετών πριν δύο χρόνια, ενώ στην Ελλάδα η ευθανασία απαγορεύεται και δεν προβλέπεται ειδικό νομοθετικό πλαίσιο.
Η Ολλανδία είναι μία από τις χώρες στην οποία επιτρέπεται η ευθανασία ή αλλιώς ο υποβοηθούμενος θάνατος. Αυτή τη φορά όμως η διαδικασία υποβλήθηκε σε ένα παιδί μόλις δύο ετών και πρόκειται για την πρώτη γνωστή περίπτωση παιδιού κάτω των 12 ετών, στο οποίο τερματίζεται η ζωή στη συγκεκριμένη χώρα.
Το γεγονός έλαβε χώρα τον περασμένο Δεκέμβριο, με την εποπτική επιτροπή να καταλήγει πως ο γιατρός ενέργησε με τη δέουσα επιμέλεια.
Η υπόθεση έγινε γνωστή μετά τη δημοσιοποίηση έκθεσης της Επιτροπής για τις Ύστερες Εκτρώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά, η οποία εξέτασε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η διαδικασία, σύμφωνα με τους NLtimes.
Σύμφωνα με την έκθεση, το παιδί ήταν σχεδόν 24 μηνών όταν πέθανε και είχε γεννηθεί πρόωρα, μόλις στην 26η εβδομάδα κύησης.
Σύμφωνα με όσα γίνονται γνωστά, κατά την ιδιαίτερα σύντομη ζωή του αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας, μεταξύ των οποίων εγκεφαλική παράλυση, σοβαρή διαταραχή όρασης, επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν στη φαρμακευτική αγωγή, καθώς και συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες που δυσχέραινε σημαντικά την αναπνοή του.
Τόσο οι γιατροί όσο και οι γονείς του παιδιού κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κατάστασή του δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί με άλλες ιατρικές παρεμβάσεις.
Δεδομένης της αθροιστικής επίδρασης αυτών των παθήσεων, ήταν σαφές ότι το παιδί δεν θα ζούσε μέχρι την ενηλικίωση, ενώ ο γιατρός έκρινε επίσης ότι το παιδί υπέφερε.
«Όλες οι πτυχές της “ανθρώπινης υπόστασης” – κινητικές δεξιότητες, συμπεριφορά και προσωπικότητα – είχαν υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν επρόκειτο να βελτιωθούν», ανέφερε η επιτροπή. «Παρά τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν καμία βελτίωση στην κατάσταση του παιδιού και πείστηκαν ότι το παιδί υπέφερε αβάσταχτα χωρίς καμία προοπτική ανακούφισης».
Το νομικό πλαίσιο στην Ολλανδία
Η Ολλανδία επέτρεψε πριν δύο χρόνια τον υποβοηθούμενο θάνατο παιδιών ηλικίας από ενός έως 12 ετών που πάσχουν από σοβαρές και ανίατες ασθένειες. Πριν από αυτή την αλλαγή, η ευθανασία επιτρεπόταν μόνο για νεογνά και για άτομα άνω των 12 ετών.
Σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία, για παιδιά κάτω των 12 ετών απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των γονέων, το παιδί πρέπει να βιώνει ανυπόφορη ταλαιπωρία και να μην υπάρχει προοπτική ανάρρωσης.
Η Ολλανδία έγινε το 2002 η πρώτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε την ευθανασία για ασθενείς με ανίατες ασθένειες. Το ζήτημα εξακολουθεί να έχει ευρεία κοινωνική αποδοχή στη χώρα.
Αντίθετα στην Ελλάδα απαγορεύεται η ευθανασία και δεν προβλέπεται ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για τη νομιμοποίησή της.