Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Μια σπουδαία ανακάλυψη ανακοίνωσε ομάδα παλαιοντολόγων στην Ισπανία, καθώς βρήκαν τον πρώτο διπλόδοκο δεινόσαυρο στην πόλη Τερουέλ, αποδεικνύοντας ότι το προϊστορικό ζώο δεν ζούσε μόνον στη Βόρειο Αμερική.
- Οι παλαιοντολόγοι βρήκαν 14 ουραίους σπονδύλους του σαυρόποδου, εξαιρετικά καλοδιατηρημένους, και η ανακάλυψη αποτελεί «μία από τις πιο στέρεες παλαιοντολογικές αποδείξεις για επεισόδια μετακίνησης και ανταλλαγής πανίδας μεταξύ των δύο ηπείρων».
- Η παρουσία του διπλόδοκου στην Ευρώπη πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια παρέχει πειστικές αποδείξεις ότι οι δεινόσαυροι μπορούσαν να μεταναστεύσουν μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης, πιθανότατα διασχίζοντας προσωρινές χερσαίες γέφυρες.
Μια σπουδαία ανακάλυψη ανακοίνωσε ομάδα παλαιοντολόγων στην Ισπανία. Βρήκαν τον πρώτο διπλόδοκο δεινόσαυρο στην πόλη Τερουέλ της Ισπανίας και αυτό συνιστά απόδειξη ότι το προϊστορικό ζώο δεν ζούσε μόνον στη Βόρειο Αμερική, αλλά και στον ευρωπαϊκό χώρο.
Μέχρι πρότινος ήταν γνωστό ότι όλοι οι διπλόδοκοι – ένας σαυρόποδος δεινόσαυρος μήκους 25 μέτρων που έζησε πριν από περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια – προέρχονται από την ίδια βορειοαμερικανική θέση, τη γνωστή ως Σχηματισμό Μόρισον (Morrison Formation), στο δυτικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, η πρόσφατη ανακάλυψη ενός τέτοιου δείγματος στο Λα Τεχερία (Ελ Καστεγιάρ, Τερουέλ), «προκαλεί την κατανόησή μας για τη γεωγραφική εξάπλωση των δεινοσαύρων κατά την Ύστερη Ιουρασική περίοδο», γράφουν οι ερευνητές του Ιδρύματος Παλαιοντολογικού Συγκροτήματος Τερουέλ-Dinópolis στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Vertebrate Paleontology. «Η ανακάλυψη αυτού του σαυρόποδου αντιπροσωπεύει έναν από τους πιο πλήρεις σκελετούς διπλοδοκίδη που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ στην Ευρώπη», προσθέτουν.
Βρήκαν σπόνδυλους του διπλόδοκου
Συγκεκριμένα, οι παλαιοντολόγοι του Ιδρύματος Dinópolis βρήκαν 14 ουραίους σπονδύλους του σαυρόποδου, εξαιρετικά καλοδιατηρημένους, και διάφορα οστά σε σχήμα «V» (αιματικά τόξα ή chevrons). Τα σαυρόποδα, δημοφιλή ως «μακρυλαίμηδες», ήταν φυτοφάγα, τετράποδα ζώα, με μακρά ουρά και λαιμό και σχετικά μικρό κεφάλι σε σύγκριση με το συνολικό μήκος του σώματός τους. Εντός αυτής της ομάδας, οι διπλοδοκίδες ξεχωρίζουν κυρίως για τις εξαιρετικά μακριές ουρές τους.
Ο Sergio Sánchez Fenollosa, συγγραφέας του άρθρου και παλαιοντολόγος εξειδικευμένος στην Εξελικτική Βιοποικιλότητα στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθια, βεβαιώνει ότι η «ανακάλυψη ήταν συναρπαστική, καθώς βλέπαμε τα κομμάτια του παζλ να ταιριάζουν σταδιακά». Και συνεχίζει: «Από τα πρώτα στάδια της οστεολογικής μελέτης, παρατηρήσαμε μεγάλες ομοιότητες με διάφορα σαυρόποδα διπλοδοκίνα. Εξετάζοντας την ανατομία πιο προσεκτικά, αρχίσαμε να εντοπίζουμε έναν συνδυασμό χαρακτηριστικών γνωρισμάτων των ειδών διπλόδοκου. Στη συνέχεια, καθώς πραγματοποιούσαμε διαφορετικές εξελικτικές αναλύσεις, αυτές συνέχιζαν να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Με κάθε νέο αποτέλεσμα, η εικόνα ξεκαθάριζε: είχαμε μπροστά μας έναν διπλόδοκο».
Με στέρεες παλαιοντολογικές αποδείξεις
Ο παλαιοντολόγος προσθέτει: «Το αποτέλεσμα της ανασκαφής αποτελεί μία από τις πιο στέρεες παλαιοντολογικές αποδείξεις για επεισόδια μετακίνησης και ανταλλαγής πανίδας μεταξύ των δύο ηπείρων μέσω του πρωτο-Ατλαντικού κατά την Ύστερη Ιουρασική περίοδο. Αυτό το εύρημα μας επιτρέπει να κατανοήσουμε καλύτερα τα ιβηρικά οικοσυστήματα του Μεσοζωικού αιώνα [250 έως 66 εκατομμύρια χρόνια πριν] και την ποικιλομορφία των σαυρόποδων δεινοσαύρων που κατοικούσαν στην ευρωπαϊκή Ιουρασική περίοδο».
Τα υπολείμματα δεινοσαύρων από το τέλος της Ιουρασικής και την αρχή της Κρητιδικής περιόδου είναι σχετικά άφθονα στην Ιβηρική Χερσόνησο και συγκεντρώνονται σε τρεις περιοχές: την πορτογαλική ακτή, την ακτή της Αστούριας και την Ιβηρική οροσειρά.
Πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια
Ο διπλόδοκος της Τερουέλ έζησε πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια, προς το τέλος της Ιουρασικής περιόδου. Η παρουσία του στην Ευρώπη παρέχει πειστικές αποδείξεις ότι οι δεινόσαυροι μπορούσαν να μεταναστεύσουν μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης, πιθανότατα διασχίζοντας προσωρινές χερσαίες γέφυρες που εμφανίστηκαν όταν ο βόρειος πρωτο-Ατλαντικός γνώρισε φάσεις θαλάσσιας υποχώρησης (μετατοπίσεων της ακτογραμμής).
Ο πιο γνωστός δεινόσαυρος στις ΗΠΑ
Ο Diplodocus είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους δεινόσαυρους στον κόσμο, διάσημος για το τεράστιο μήκος του. Από την ανακάλυψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1878 και καθ’ όλη τη διάρκεια των αρχών του 20ού αιώνα, πιστά αντίγραφα σκελετών Diplodocus έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία φυσικής ιστορίας σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας τον σύμβολο της παγκόσμιας παλαιοντολογίας και ένα ιδιαίτερα αγαπητό είδωλο της προϊστορικής ζωής. Η παρουσία του σε εκθέσεις και οπτικοακουστικές παραγωγές για δεινόσαυρους έχει συμβάλει στο να είναι μία από τις πιο γνωστές «τρομερές σαύρες» στο ευρύ κοινό.
Γιγαντιαίοι σαυρόποδες
Ο Alberto Cobos, γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Dinópolis, δηλώνει ότι το δείγμα από το El Castellar ήταν παρόμοιο με εκείνο των βορειοαμερικανικών συγγενών του (Diplodocus hallorum), γεγονός που το καθιστά άλλον έναν από τους γιγαντιαίους σαυρόποδες της Ισπανικής Ιουρασικής περιόδου, μαζί με άλλους σαυρόποδες δεινόσαυρους της Τερουέλ με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά των διπλοδοκιδών, όπως ο Turiasaurus και ο Losillasaurus, μεταξύ άλλων.
Η ανακάλυψη παρέχει επίσης νέες πληροφορίες για τη μεγάλη ποικιλομορφία δεινοσαύρων που υπήρχε στα ανατολικά της Ιβηρικής Χερσονήσου. Η περιοχή όπου βρέθηκε το δείγμα έχει αποδώσει πολλούς σκελετούς δεινοσαύρων —συμπεριλαμβανομένων σαυρόποδων, θερόποδων, στεγόσαυρων και ορνιθόποδων— γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτά τα αρχαία παράκτια περιβάλλοντα φιλοξενούσαν πολύπλοκα και ποικιλόμορφα οικοσυστήματα.
Τα απολιθώματα που ξεθάφτηκαν εκτίθενται στην αίθουσα δεινοσαύρων του Αραγονικού Μουσείου Παλαιοντολογίας, στο Dinópolis (Τερουέλ).
(Πηγή: El Pais)