Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Για χρόνια, οι γιατροί απέδιδαν την ανεξήγητη κόπωση και τα συμπτώματα της Sarah Chapman στην εμμηνόπαυση, όμως εκείνη επέμενε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
- Μια εξέταση αίματος αποκάλυψε τελικά ότι αντιμετώπιζε ένα σοβαρό αιματολογικό νόσημα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε σε οξεία μυελογενή λευχαιμία.
- Μετά από εξαντλητικές θεραπείες, η Sarah επέστρεψε στην ενεργό ζωή της, ενώ ο οργανισμός Leukaemia UK τονίζει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης για τη σωτηρία ζωών.
Για χρόνια, η ανεξήγητη κόπωση, οι συχνές λοιμώξεις και η επιδείνωση της υγείας της αποδίδονταν στην εμμηνόπαυση και τη φυσιολογική γήρανση. Όμως η Sarah Chapman επέμενε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Μια εξέταση αίματος αποκάλυψε τελικά ότι αντιμετώπιζε ένα σοβαρό αιματολογικό νόσημα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε σε οξεία μυελογενή λευχαιμία.
Της έλεγαν ότι τα συμπτώματα οφείλονταν στην εμμηνόπαυση – Η διάγνωση που αποκάλυψε την πραγματική αιτία
Η Sarah Chapman ήταν μια δραστήρια γυναίκα που λάτρευε το χόκεϊ. Ξαφνικά άρχισε να νιώθει ασυνήθιστη κόπωση και να υποφέρει από αλλεπάλληλες ασθένειες. Τα ανησυχητικά συμπτώματα της γυναίκας αποδόθηκαν αρχικά από τους γιατρούς στην εμμηνόπαυση, μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι η ζωή της βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο και ότι μπορεί να της απέμεναν μόλις πέντε χρόνια ζωής.
Η 67χρονη σήμερα Sarah ζούσε μια ιδιαίτερα δραστήρια ζωή, καθώς ήταν μεταξύ άλλων αφοσιωμένη παίκτρια χόκεϊ. Ξαφνικά όμως, χωρίς καμία προειδοποίηση, άρχισε να αισθάνεται πρωτοφανή εξάντληση. Λίγο αργότερα, άρχισε να αρρωσταίνει συχνά υποφέροντας από διάφορες παθήσεις, όπως λοιμώξεις του αναπνευστικού, ενώ οποιαδήποτε πληγή στο σώμα της απαιτούσε πολύ περισσότερο χρόνο για να επουλωθεί.
Παρά το γεγονός ότι παραπέμφθηκε σε πολλούς ειδικούς γιατρούς, η ίδια αναφέρει ότι όλοι απέδιδαν τα συμπτώματά της στη φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης και στην εμμηνόπαυση.
Η Sarah, η οποία είχε καταλάβει ότι κάτι πολύ πιο σοβαρό συνέβαινε, διαγνώστηκε στη συνέχεια με μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο (MDS), το οποίο εξελίχθηκε σε λευχαιμία. «Γνώριζα τις αντοχές μου και το πόσο δραστήρια ήμουν. Βαθιά μέσα μου ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά», δήλωσε η ίδια. «Ανακουφίστηκα όταν τελικά δικαιώθηκα που επέμεινα. Γνώριζα το σώμα μου αρκετά καλά ώστε να καταλάβω ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει».
Τα πρώτα συμπτώματα και η καθυστερημένη διάγνωση
Η Sarah θυμάται τα πρώτη συμπτώματα να εμφανίζονται το 2011. Ήταν τακτική αιμοδότρια, ακολουθούσε υγιεινή διατροφή και έπαιρνε συμπληρώματα σιδήρου. Όμως, τίποτα από αυτά δεν βοήθησε. Σύντομα, τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης της έπεσαν τόσο χαμηλά που δεν μπορούσε πλέον να προσφέρει αίμα. Στη συνέχεια, ακολούθησαν εξαντλητικές ασθένειες, νυχτερινές εφιδρώσεις και επιδείνωση της εικόνας του δέρματός της.
Κατά τη διάρκεια διακοπών πεζοπορίας με τον σύζυγό της, Mike, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να περπατήσει ούτε λίγα βήματα. Αυτό αποτέλεσε αμέσως αιτία μεγάλης ανησυχίας. Το 2013, μετά από αμέτρητες επισκέψεις στον προσωπικό της γιατρό, έλαβε τελικά τη διάγνωση, όταν μια τακτική εξέταση αίματος έδειξε σοβαρές μη φυσιολογικές τιμές.
«Μου είπαν ότι αυτό θα εξελισσόταν σε λευχαιμία μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια. Έπρεπε να κάνω τακτικές εξετάσεις αίματος και βιοψίες μυελού των οστών. Συνέχισα να εργάζομαι και να ασχολούμαι με όλες τις αθλητικές μου δραστηριότητες. Φυσικά, όμως, η σκέψη υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Κάθε νέο σύμπτωμα με έκανε να αναρωτιέμαι αν έφτασε η κρίσιμη ώρα», αποκάλυψε η ίδια.
Η μάχη με την οξεία μυελογενή λευχαιμία
Τον Ιούνιο του 2016, η Sarah έλαβε τα δυσάρεστα νέα που φοβόταν από καιρό: έπασχε από οξεία μυελογενή λευχαιμία – μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου του αίματος. Κάθε χρόνο, σχεδόν 3.100 άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο λαμβάνουν αυτή τη διάγνωση, με σχεδόν το 80% των ασθενών να μην καταφέρνει να επιβιώσει πέραν των πέντε ετών, σύμφωνα με τον οργανισμό Leukaemia UK.
Υποβλήθηκε σε τρεις εξαντλητικούς κύκλους χημειοθεραπείας, περνώντας μεγάλο μέρος αυτού του διαστήματος σε απομόνωση. Παρόλο που ένιωθε εξαντλημένη, η γυναίκα αποφάσισε να παραμείνει δραστήρια και σε καλή φυσική κατάσταση.
Μετά τον τελευταίο κύκλο θεραπείας, οι εξετάσεις της ήταν καθαρές και εισήλθε σε στάδιο ύφεσης. Η μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (αρχέγονων κυττάρων) από τον αδελφό της, Colin, της προσέφερε την καλύτερη δυνατή ευκαιρία να απαλλαγεί οριστικά από τον καρκίνο.
Σήμερα, η Sarah έχει επιστρέψει στο γήπεδο του χόκεϊ και απολαμβάνει στο έπακρο τα χρόνια της συνταξιοδότησής της, συμμετέχοντας σε αθλητικές διοργανώσεις και αξιοποιώντας κάθε στιγμή. «Το χόκεϊ αποτελεί τεράστιο μέρος της ζωής μου και σημαντικό παράγοντα της προσωπικότητάς μου. Το γεγονός ότι επέστρεψα σε όλα αυτά και κατάφερα να κάνω τόσο πολλά πράγματα μετά τη λευχαιμία, με γεμίζει τεράστια ευγνωμοσύνη», πρόσθεσε η ίδια.
Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
Η Fiona Hazell, διευθύνουσα σύμβουλος του οργανισμού Leukaemia UK, δήλωσε: «Είμαστε βαθύτατα ευγνώμονες στη Sarah που μοιράστηκε την ιστορία της, συμβάλλοντας στην ευαισθητοποίηση για τη λευχαιμία. Τα περισσότερα σημάδια και συμπτώματα δεν είναι εξειδικευμένα, με αποτέλεσμα συχνά να συγχέονται με άλλες ασθένειες ή να υποτιμώνται. Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές. Γι’ αυτό παροτρύνουμε οποιονδήποτε εμφανίζει ύποπτα συμπτώματα να απευθυνθεί στον γιατρό του και να ζητήσει μια πλήρη γενική εξέταση αίματος, ώστε να αποκλείσει κάθε σοβαρό ενδεχόμενο».
