Η Στεφανία Γουλιώτη κάθισε την Τετάρτη 4 Μαρτίου, στον καναπέ της εκπομπής της Νάνσυς Ζαμπέτογλου και του Θανάση Αναγνωστόπουλου, «Στούντιο 4». Η ταλαντούχα ηθοποιός, μίλησε και για τα «σκοτάδια» της, αναφέροντας πως «ενοχοποιούσα τον εαυτό μου πάρα πολύ, γιατί έχουμε μια ταμπέλα ότι το να είσαι θλιμμένος, είναι αυτοκαταστροφικό».
Συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε για το πώς είναι μέχρι να αναγνωρίσεις τα σκοτάδια και να μάθεις να τα αντιμετωπίζεις, εξήγησε ότι: «Μέχρι τότε καίνε τα μέσα σου. Καίει το σύστημα, εγώ καίω! Μέχρι να συνειδητοποιήσω και να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου και τη λογική μου και να τα βγάλω έξω και να μπορώ να συνομιλήσω με αυτά, είναι ένας μεγάλος κόπος. Εντάξει, υπάρχουν άνθρωποι που δεν το έχουν, γιατί έζησαν αλλιώς, με άλλες προσλαμβάνουσες».
«Είναι απολύτως φυσιολογικό να είσαι θλιμμένος»
Ακόμα, η Στεφανία Γουλιώτη είπε πως: «Υπάρχουν και άνθρωποι που είμαστε σε μια διαρκή συνομιλία με αυτό. Και το αποδέχεσαι. Εγώ ενοχοποιούσα τον εαυτό μου πάρα πολύ, γιατί έχουμε μια ταμπέλα ότι το να είσαι θλιμμένος είναι αυτοκαταστροφικό.
Όχι! Είναι απολύτως φυσιολογικό να είσαι θλιμμένος και να είσαι μέσα στη θλίψη. Χρειάζεσαι ανθρώπους δίπλα σου που θα το αγκαλιάσουν μαζί σου αυτό και δεν θα το επισημαίνουν σαν κάτι “α, εσύ δεν μπορείς να χαρείς”, “τα καταστρέφεις όλα”… Δεν τα καταστρέφω όλα, βλέπω και την άλλη πλευρά. Το να βλέπω μία μπάλα σαν σφαίρα, δεν είναι απαραίτητα αυτοκαταστροφικό!».
«Η εποχή της εικόνας που ζούμε, στην οποία έχω πέσει και εγώ μέσα στη παγίδα, ας το πούμε, δεν βοηθάει σε αυτό που λέω. Αυτό είναι που λέω ότι πάει τον κόσμο πίσω όλο αυτό, το να μην βλέπουμε, να μην εκφραζόμαστε, να είμαστε μόνο μέσα στο χρώμα.
Περισσότερη δυστυχία είχα όταν προσπαθούσα να κάνω ότι δεν υπάρχουν τα σκοτάδια μου και να ενοχοποιώ τον εαυτό μου για αυτά, πάρα τώρα που τα ζω και τους δίνω χώρο και χρόνο!», εξομολογήθηκε αμέσως μετά.
