Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης μίλησε για το πέρασμα του χρόνου, δηλώνοντας πως «Τώρα όσο μεγαλώνω και μικραίνει αυτή η κλεψύδρα, τόσο πιο αισιόδοξος, τόσο πιο χαλαρός, τόσο πιο συνειδητοποιημένος γίνομαι». Αυτή η στάση συνδέεται με την αποδοχή πραγμάτων που δεν μπορεί να ελέγξει.
- Ο καλλιτέχνης αποκάλυψε πως έχει κλειστοφοβία, αλλά ο μεγάλος του φόβος είναι «μήπως είμαι ηλίθιος», μια σκέψη που τον απασχολεί έντονα τα τελευταία χρόνια. Φοβάται μήπως εξελιχθεί σε άνθρωπο με κολλημένες ιδέες και κριτική διάθεση.
- Η σκέψη αυτή ξεκίνησε από ένα ρητό που διάβασε στο Instagram, το οποίο έλεγε ότι «όταν είσαι νεκρός, είναι δύσκολο μόνο για τους άλλους. Το ίδιο συμβαίνει και όταν είσαι ηλίθιος».
Για το πέρασμα του χρόνου, τις φοβίες του και μια σκέψη που τον απασχολεί έντονα τα τελευταία χρόνια μίλησε ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης στο The 2Night Show. Ο γνωστός καλλιτέχνης φιλοξενήθηκε μαζί με την Ίντρα Κέιν στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, τη νύχτα της Τρίτης (23/6), και αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει πλέον τον χρόνο και τη φθορά.
Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης εξήγησε ότι στο παρελθόν τον άγχωνε ιδιαίτερα ο χρόνος. Ωστόσο, όπως είπε, όσο μεγαλώνει, αποκτά μεγαλύτερη ηρεμία και συνειδητοποίηση. «Με τον χρόνο αγχωνόμουν πάρα πολύ όταν ήμουν πολύ μικρός. Τώρα όσο μεγαλώνω και μικραίνει αυτή η κλεψύδρα, τόσο πιο αισιόδοξος, τόσο πιο χαλαρός, τόσο πιο συνειδητοποιημένος γίνομαι. Ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο, “αμάν, τελειώνει, να προλάβουμε”. Κι όμως», ανέφερε αρχικά.
Στη συνέχεια, ο ίδιος συνέδεσε αυτή τη στάση με την αποδοχή πραγμάτων που δεν μπορεί να ελέγξει. Όπως είπε, αυτή η σκέψη τον βοηθά να αντιμετωπίζει ακόμη και καταστάσεις που ενδεχομένως προκαλούν φόβο σε άλλους ανθρώπους. «Νομίζω ότι ανακάλυψα ότι δεν μπορώ να τον ελέγξω, ούτε τον χρόνο ούτε τη φθορά του ούτε τίποτα. Και όπως στο αεροπλάνο, δεν φοβάμαι ποτέ. Μπαίνω και κοιμάμαι, γιατί ξέρω ότι αν συμβεί οτιδήποτε, δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσω από το μικρόφωνο “παρακαλείται ο κύριος Ραφαηλίδης να έρθει στο κόκπιτ”. Δεν υπάρχει τίποτα να κάνω εγώ», πρόσθεσε.
Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης αποκάλυψε επίσης ότι έχει κλειστοφοβία, την οποία χαρακτήρισε ελεγχόμενη. Ο ίδιος ανέφερε ότι προσπαθεί, όσο περνούν τα χρόνια, να απομακρύνει τέτοιου είδους φοβίες από τη ζωή του. «Κλειστοφοβία έχω. Ελεγχόμενη προς το παρόν. Αλλά προσπαθώ, τώρα δεν ξέρω αν τα καταφέρνω, να τις πετάω μεγαλώνοντας. Όταν πάντως κάτι δεν είναι στο χέρι μου, παραιτούμαι. Λέω, δεν μπορώ να κάνω κάτι. Τι κάνει τώρα το αεροπλάνο, πέφτει; Ωραία, θα κοιμηθώ».
Ο καλλιτέχνης στάθηκε ιδιαίτερα και σε έναν φόβο που, όπως είπε, απέκτησε τα τελευταία χρόνια μέσα από τα social media. Ο ίδιος εξήγησε ότι τον απασχολεί το ενδεχόμενο να γίνει ένας άνθρωπος με παγιωμένες αντιλήψεις και έντονη κριτική διάθεση απέναντι στους άλλους. «Να σου πω μια φοβία που απέκτησα τα τελευταία χρόνια με τα social media; Ο μεγάλος μου φόβος: μήπως είμαι ηλίθιος. Γιατί δεν θα το μάθω ποτέ, ενώ αν είμαι δεν το ξέρω. Φοβάμαι μήπως είμαι ένας άνθρωπος, μην εξελιχθώ μεγαλώνοντας σ’ έναν άνθρωπο που έχει κολλημένες ιδέες, δεν βλέπει, έχει παρωπίδες, απορρίπτει, κρίνει».
Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης ανέφερε ότι αυτή η σκέψη συνδέεται με σχόλια και κριτικές που βλέπει συχνά στο διαδίκτυο, ακόμη και για προσωπικές στιγμές άλλων ανθρώπων. «Βλέπω πολλές κριτικές… σχόλια στον γάμο του άλλου, στην κηδεία του άλλου, στο πένθος του άλλου, στα κιλά του, στο χρώμα του, στην προσωπικότητά του. Και φοβάμαι μήπως είμαι κι εγώ ένας τέτοιος άνθρωπος και δεν το καταλαβαίνω».
Κλείνοντας, ο ίδιος εξήγησε ότι η σκέψη αυτή ξεκίνησε από ένα ρητό που διάβασε στο Instagram. «Διάβασα ένα ρητό στο Instagram, που έλεγε ότι όταν είσαι νεκρός, είναι δύσκολο μόνο για τους άλλους. Το ίδιο συμβαίνει και όταν είσαι ηλίθιος».