Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η είδηση του θανάτου της Μάρως Κοντού έχει σκορπίσει τη θλίψη στο πανελλήνιο, με τη Λυδία Κονιόρδου να μιλά για την αείμνηστη καλλιτέχνιδα στο «Newsroom» του ΕΡΤnews.
- Η Λυδία Κονιόρδου δήλωσε ότι «όταν την γνώρισα, γνώρισα μία λεβέντισσα γυναίκα», από την οποία «έπαιρνα μαθήματα».
- Η αείμνηστη Μάρω Κοντού ήταν «παράδειγμα επαγγελματισμού και συναδελφικότητας», με την Λυδία Κονιόρδου να αισθάνεται «πραγματική τιμή που έπαιξα μαζί της τα τελευταία της χρόνια».
Η είδηση του θανάτου της Μάρως Κοντού, έχει σκορπίσει τη θλίψη στο πανελλήνιο. Αφού έγινε γνωστό το δυσάρεστο νέο, η Λυδία Κονιόρδου, η οποία είχε συνεργαστεί με την σπουδαία ηθοποιό στην επιτυχημένη σειρά του MEGA «Η Γη της Ελιάς», μίλησε στο «Newsroom» του ΕΡΤnews.
«Καλημέρα σας. Αισθάνομαι μεγάλη θλίψη που “χάσαμε” την Μάρω. Είχα την τιμή και την χαρά να δουλέψω μαζί της, τα τελευταία πέντε χρόνια, στη “Γη της Ελιάς”. Βεβαίως και εγώ ανήκω σε αυτούς που μεγάλωσαν βλέποντας τις ταινίες της, και στο σινεμά παλαιότερα, αλλά και στην τηλεόραση με τις επαναλήψεις», ανέφερε αρχικά η Λυδία Κονιόρδου.
Στη συνέχεια, εξήγησε ότι: «Αλλά θέλω να πω ότι όταν την γνώρισα, γνώρισα μία λεβέντισσα γυναίκα. Μία γυναίκα που δεν μασούσε τα λόγια της, και που δεν άφηνε τίποτα να πέσει κάτω. Πανέξυπνη, έπαιρνα μαθήματα από αυτή για το πώς παίζει κανείς μπροστά στην κάμερα. Μέσα στην εμπειρία της με το σινεμά και την τηλεόραση, εγώ μάθαινα από την Μάρω. Μάθαινα και σαν ένα ήθος, και σαν μία γενικότερη συναδελφική αλληλεγγύη και γενναιοδωρία».
«Ήταν παράδειγμα επαγγελματισμού και συναδελφικότητας»
Μιλώντας για την συνεργασία τους στη «Γη της Ελιάς», η Λυδία Κονιόρδου είπε: «Υπήρχε ένα χιούμορ πάντα, μία καλή διάθεση, έξυπνο πνεύμα. Ήταν τα πράγματα πάρα πολύ συναδελφικά, ζεστά, και χαλαρά. Ήμασταν πάντα έτσι το τρίο, η Μάρω Κοντού, η Άντζελα Γκερέκου, και εγώ, που ήμασταν οι κοντινοί της “συγγενείς”, εκεί στο σπίτι στο Σούνιο.
Ήρθε μόνο μία φορά στην Κύπρο, γιατί δεν μπορούσε να πετάει πολύ με τα αεροπλάνα. Αλλά ήμασταν πάντα εδώ, και ήταν πάντα τόσο επαγγελματικά άψογη, πάντα στην ώρα της, πάντα έτοιμη, πάντα ήξερε τα λόγια της. Ήταν ένα παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους.
Παράδειγμα επαγγελματισμού και συναδελφικότητας. Θα το τονίσω αυτό, γιατί σήμερα δεν το βλέπει κανείς, δεν είναι καθόλου αυτονόητο πια. Την αγαπήσαμε πάρα πολύ την Μάρω όλοι μας, και αισθάνομαι πραγματική τιμή που έπαιξα μαζί της τα τελευταία της χρόνια».