Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Για τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και για τη δύσκολη απώλεια του πατέρα της, μίλησε η Έλντα Πανοπούλου σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «ΟΚ!».
- Η ηθοποιός αναφέρθηκε στις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε, εξηγώντας πως οι γονείς της έθεσαν από νωρίς σαφή όρια, τα οποία τη συνόδευσαν σε όλη της τη ζωή.
- Ως τη μεγαλύτερη δυσκολία της χαρακτήρισε τη στιγμή που χρειάστηκε να παίξει σε κωμωδία λίγες ώρες μετά την κηδεία του πατέρα της, αποκαλύπτοντας πως λιποθύμησε στα παρασκήνια.
Για τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και για τη δύσκολη απώλεια του πατέρα της, μίλησε η Έλντα Πανοπούλου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «ΟΚ!» και τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ροδόπουλο.
Η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, αποκαλύπτοντας πως χρειάστηκε να ανέβει στη θεατρική σκηνή και να παίξει σε κωμωδία μόλις λίγες ώρες μετά την κηδεία του πατέρα της.
«Οι άνθρωποι, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια επιλέγουμε να ζούμε χωρίς όρια και αυτό είναι καταστροφικό. Εγώ, ας πούμε, κάποια μέρα έφαγα τρεις μπάλες παγωτό. Αν δεν υπάρχει όριο στην άκρη του δρόμου, θα πέσεις στον γκρεμό. Νομίζω ότι μεγαλώνοντας έχεις την υποχρέωση να αυτοελέγχεσαι».
Η Έλντα Πανοπούλου αναφέρθηκε και στις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε, εξηγώντας πως οι γονείς της έθεσαν από νωρίς σαφή όρια, τα οποία τη συνόδευσαν σε όλη της τη ζωή.
«Αυτή τη συμβουλή λέω πάντα στους νεότερους: “Δεν μας φταίει κανείς γι’ αυτά που επιτρέπουμε εμείς”. Σε θέματα ζωής ποτέ δεν ξεπέρασα τα όρια, γιατί φρόντισαν οι γονείς μου να τα βάλουν πάρα πολύ καθαρά. Όταν πηγαίναμε καλεσμένοι σε ένα σπίτι, η μητέρα μου με τσιμπούσε κάτω από το τραπέζι να μη ζητήσω δεύτερο γλυκό. Αυτό ήταν καλό σχολείο για μένα, πολύ χρήσιμο».
Όσο για την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής της, η ηθοποιός ανέφερε: «Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ποτέ, κάτι που έχει συμβεί βέβαια και σε πολλούς συναδέλφους μου, ήταν τη μέρα που κήδεψα τον πατέρα μου και το βράδυ έπαιζα στο θέατρο, μπροστά σε 2.500 θεατές».
Και κατέληξε: «Έκανα τη Μαντόνα και ο κόσμος έπρεπε να γελάσει. Μόλις τελείωσα και μπήκα στα παρασκήνια, λιποθύμησα. Ήταν δύσκολο να με συνεφέρουν…».
