Ήταν 10 Νοεμβρίου 1775. Μέσα στη δίνη της Αμερικανικής Επανάστασης, το Ηπειρωτικό Κογκρέσο αποφασίζει στη Φιλαδέλφεια τη συγκρότηση δύο ταγμάτων πεζοναυτών. Γεννιέται έτσι το Σώμα των Αμερικανών πεζοναυτών (United States Marine Corps), μια στρατιωτική δύναμη που έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και ιστορικά σώματα των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ.
Της Ισμήνης Λέντζου
Από τις πρώτες αποβατικές επιχειρήσεις του 18ου αιώνα μέχρι τις σύγχρονες στρατιωτικές αποστολές σε ολόκληρο τον κόσμο, οι Αμερικανοί στρατιώτες Marines απέκτησαν τη φήμη μιας επίλεκτης δύναμης ταχείας επέμβασης, με ιδιαίτερη επιχειρησιακή ταυτότητα, αυστηρή πειθαρχία και ισχυρή παράδοση συντροφικότητας.
Η «γέννηση» σε μια ταβέρνα
Η ιστορία τους έχει μια σχεδόν κινηματογραφική αφετηρία. Σύμφωνα με την ιστορική παράδοση, το πρώτο κέντρο στρατολόγησης των πεζοναυτών δημιουργήθηκε στην περίφημη ταβέρνα Tun Tavern, στη Φιλαδέλφεια. Εκεί ο λοχαγός Σάμιουελ Νίκολας ανέλαβε τη στρατολόγηση των πρώτων ανδρών, οι οποίοι θα υπηρετούσαν τόσο στα πλοία όσο και στις αποβατικές επιχειρήσεις στην ξηρά.
Η αποστολή τους ήταν εξαρχής συγκεκριμένη: να υποστηρίζουν το ναυτικό, να συμμετέχουν σε επιχειρήσεις επιβίβασης και αποβίβασης, να προστατεύουν τα πολεμικά πλοία και να αναλαμβάνουν αποστολές σε παράκτιες περιοχές.
Τον Μάρτιο του 1776 πραγματοποίησαν την πρώτη μεγάλη αμφίβια επιχείρησή τους στο εξωτερικό, με την απόβαση στο νησί Νιου Πρόβιντενς στις Μπαχάμες, όπου κατέλαβαν βρετανικά όπλα και πολεμοφόδια. Ήταν η πρώτη από μια μακρά σειρά επιχειρήσεων που θα διαμόρφωναν τη στρατιωτική τους φυσιογνωμία.
Από την Επανάσταση στις μεγάλες πολεμικές αναμετρήσεις
Μετά το τέλος της Αμερικανικής Επανάστασης, το 1783, οι αρχικοί Continental Marines διαλύθηκαν. Ωστόσο, η αυξανόμενη ένταση στις θαλάσσιες μεταφορές και οι συγκρούσεις με τη Γαλλία οδήγησαν στην επίσημη επανασύσταση του Σώματος στις 11 Ιουλίου 1798, με τον πρόεδρο Τζον Άνταμς να υπογράφει τη σχετική νομοθεσία.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι πεζοναύτες συμμετείχαν στις επιχειρήσεις κατά των πειρατών της Βόρειας Αφρικής. Ιδιαίτερη θέση στην ιστορία τους κατέχει η μάχη της Ντέρνα στη Λιβύη, το 1805, η οποία αποτέλεσε ένα από τα πρώτα σημαντικά κεφάλαια της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας εκτός της αμερικανικής ηπείρου.
Οι Αμερικανοί πεζοναύτες έγιναν γνωστοί με το προσωνύμιο «Leathernecks» (Δερματοσβέρκοι), εξαιτίας του δερμάτινου περιλαίμιου που φορούσαν παλαιότερα οι στρατιώτες της μονάδας ως μέρος της στολής τους.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο απέκτησαν διεθνή αναγνωρισιμότητα, ιδιαίτερα στις σκληρές μάχες του Μπελ Γουντ στη Γαλλία το 1918. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του πολέμου στον Ειρηνικό, συμμετέχοντας σε μερικές από τις πιο αιματηρές αποβατικές επιχειρήσεις εναντίον των ιαπωνικών δυνάμεων.
Η μάχη της Ίβο Τζίμα το 1945 και η εμβληματική φωτογραφία της έπαρσης της αμερικανικής σημαίας στο όρος Σουριμπάτσι έγιναν σύμβολα της ιστορίας και της συλλογικής ταυτότητας των Marines.
Ακολούθησαν οι πόλεμοι της Κορέας και του Βιετνάμ, οι επιχειρήσεις στον Περσικό Κόλπο, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, επιβεβαιώνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο τους στις αμερικανικές στρατιωτικές αποστολές.
Σήμερα, το Σώμα πεζοναυτών αποτελεί αυτοτελή κλάδο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, υπαγόμενο διοικητικά στο υπουργείο Ναυτικού των ΗΠΑ. Συνεργάζεται στενά με το Πολεμικό Ναυτικό, διατηρώντας ωστόσο τη δική του διοικητική δομή και ηγεσία.
Η αποστολή του περιλαμβάνει αμφίβιες επιχειρήσεις, ταχεία ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων, προστασία αμερικανικών εγκαταστάσεων και συμμετοχή σε επιχειρήσεις εκτός των συνόρων των ΗΠΑ. Διαθέτει δυνάμεις πεζικού, αεροπορικά μέσα, τεθωρακισμένα οχήματα και σύγχρονα αποβατικά συστήματα.
Κωδικός «Semper Fidelis»
Το σύνθημά τους είναι «Semper Fidelis», δηλαδή «Πάντα Πιστοί». Δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό μότο, αλλά μέρος της παράδοσης που συνδέει τα μέλη του Σώματος, ακόμη και μετά την αποχώρησή τους από την ενεργό υπηρεσία.