Ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε σε ανάρτηση την Κυριακή (18/10) , όπου αναφέρθηκε στην πρόθεσή του να επισκεφθεί ολόκληρη η την Ελλάδα, δίνοντας έμφαση στην επαφή με τους πολίτες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι. Δεν άφησε όμως ασχολίαστες τις διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις στη Γαλλία, λέγοντας:
«Αλλά η δύναμη της νιότης, η έμφυτη αντίδραση στην αδικία και τις ακραίες ανισότητες δεν φυλακίζεται, ψάχνει πάντα διέξοδο. Το μήνυμα έρχεται δυνατά από τη Γαλλία και όχι μόνο. Οι νέοι βγαίνουν μπροστά και ξεσηκώνουν την κοινωνία απέναντι στις αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές που με την ακρίβεια, τις ακραίες ανισότητες, τη στεγαστική κρίση, την απόλυτη κυριαρχία της λογικής της αγοράς, μετατρέπουν σε αναλώσιμο εμπόρευμα την ίδια τους τη ζωή και τους οδηγούν σε αδιέξοδο».
Η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα
«Αλέξη, είδαμε ότι πήγες στην Κρήτη, στον Βόλο πότε θα έρθεις;»
Πρόθεσή μου είναι να γυρίσω όλη την Ελλάδα. Λίγη υπομονή, θα τα πούμε από κοντά. Δευτέρα και Τρίτη θα είμαι Θεσσαλία και η στάση στο Βόλο… έκλεισε.
Τιμή μου να με προσκαλούν νέα παιδιά στον τόπο τους. Η «ελπίδα της κοινωνίας» που οι πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη τους έχουν σχεδόν απαγορεύσει να ελπίζουν και να ονειρεύονται και αυτό είναι έγκλημα.
Αλλά η δύναμη της νιότης, η έμφυτη αντίδραση στην αδικία και τις ακραίες ανισότητες δεν φυλακίζεται, ψάχνει πάντα διέξοδο. Το μήνυμα έρχεται δυνατά από τη Γαλλία και όχι μόνο.
Οι νέοι βγαίνουν μπροστά και ξεσηκώνουν την κοινωνία απέναντι στις αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές που με την ακρίβεια, τις ακραίες ανισότητες, τη στεγαστική κρίση, την απόλυτη κυριαρχία της λογικής της αγοράς, μετατρέπουν σε αναλώσιμο εμπόρευμα την ίδια τους τη ζωή και τους οδηγούν σε αδιέξοδο.
Και μέχρι να εξασφαλίσουν «στέγη και τροφή, μια ιδέα στεγανή που να μην μπάζει κρύο», δεν θα το βάλουν κάτω. Χαμένος είναι μόνο ο αγώνας που δεν δόθηκε.
Το είδα και στην Κρήτη. Η εμπειρία ήταν πολύτιμη. Τίποτα και κανείς δεν υποκαθιστά την επαφή και τις ουσιαστικές συζητήσεις για τα προβλήματα της καθημερινότητας, τις αγωνίες και τις προσδοκίες με τους καθημερινούς κανονικούς ανθρώπους.
Είπαμε «από την κοινωνία, με την κοινωνία, για την κοινωνία». Γιατί η ουσιαστική αλλαγή δεν έρχεται ποτέ από τα πάνω. Πάντα από τα κάτω ξεκινά και στο τέλος νικάει.
Επόμενος σταθμός λοιπόν, η ρημαγμένη Θεσσαλία από το Daniel και την κυβερνητική αδιαφορία και τον εμπαιγμό. Για αληθινές κουβέντες με τους ανθρώπους της παραγωγής και της δουλειάς, αυτοψίες στις κατεστραμμένες καλλιέργειες και στα έργα, που έχουν μείνει στο «θα» με συνεχείς παρατάσεις και καθυστερήσεις, συγκεκριμένες λύσεις και σχέδια για την ανάπτυξη του Κάμπου. Τόπος ευλογημένος, που θα επισφραγίσουμε την νέα κοινωνική συμφωνία όχι με ρακή, αλλά με… τσίπουρο».
