Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν ναό 2.000 ετών στη Δανία προσφέροντας μια ματιά στη μυστηριώδη, κάποτε ισχυρή κοινότητα που τον έχτισε.
Το Museum Midtjylland αποκάλυψε την ανακάλυψη του ναού στο Hedegård, μια αρχαία τοποθεσία που περιλαμβάνει τον “μεγαλύτερο και πλουσιότερο χώρο ταφής” της Σκανδιναβίας, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του.
Η τελευταία ανασκαφή ξεκίνησε τον περασμένο Αύγουστο.
Ένας επιβλητικός ναός στην καρδιά της Δανίας
Το Hedegård, που βρίσκεται κοντά στο Ejstrupholm, βόρεια του ποταμού Skjern, έχει αναγνωριστεί ως ο μεγαλύτερος οικισμός της Δανίας από την εποχή “περίπου την εποχή της γέννησης του Χριστού“, ανέφερε το μουσείο.
Σε συνεργασία με ερευνητές από το Μουσείο Horsens και το Μουσείο Moesgaard, οι αρχαιολόγοι βρήκαν στοιχεία για έναν τεράστιο οχυρωμένο οικισμό που κάποτε χρησίμευε ως περιφερειακό κέντρο εξουσίας κατά την Εποχή του Σιδήρου. Ο οικισμός έχει αποδώσει είδη πολυτελείας, όπλα από Κελτικές φυλές και αντικείμενα “κύρους” από Ρωμαϊκά εργαστήρια.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο οικισμός “άκμασε κατά την περίοδο που προηγήθηκε της γέννησης του Χριστού”. Το μουσείο ανέφερε ότι “αυτή είναι η εποχή που βλέπουμε τους πλούσιους τάφους και τους πολυάριθμους τάφους με όπλα στο νεκροταφείο βόρεια του χωριού”.
Αλλά το “κόσμημα του στέμματος” της ανασκαφής ήταν ο ναός — ο οποίος είχε διαστάσεις περίπου 15 επί 16 μέτρα. “Η δομή πιθανότατα έμοιαζε με ένα ψηλό, σχεδόν τετράγωνο κτίριο που έμοιαζε με πύργο, με εξωτερική κιονοστοιχία“. Το κτίσμα είχε κάποτε καεί ολοσχερώς.
Κάτω από το στρώμα της πυρκαγιάς, οι ανασκαφείς βρήκαν ίχνη από “δύο φάσεις του ναού“ που προσφέρουν στοιχεία για την ιστορία του. “Στο ακριβές κέντρο υπήρχε μια υπερυψωμένη πήλινη πλατφόρμα διαστάσεων 1.8 επί 1.8 μέτρων”, δήλωσαν οι υπεύθυνοι.
Διαδοχικές φάσεις και η ιερή εστία του ναού
Στη νεότερη φάση, κατασκευάστηκε εδώ μια διακοσμημένη εστία, καλύπτοντας εν μέρει την προγενέστερη. Ο νεότερος ναός μετατοπίστηκε περίπου 75 εκατοστά προς τα βόρεια σε σύγκριση με τον παλαιότερο, αλλά κατά τα άλλα ήταν σχεδόν πανομοιότυπος. Η παλαιότερη εστία παρέμεινε άθικτη — η νέα χτίστηκε πάνω από αυτήν.
Oι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης θραύσματα κονιάματος που υποδηλώνουν ότι οι τοίχοι του ναού ήταν κάποτε βαμμένοι λευκοί.
“Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι ο ναός λειτουργούσε κατά τις δεκαετίες γύρω από τη γέννηση του Χριστού“, αναφέρεται στον ιστότοπο.
“Το οικοδόμημα πιθανότατα έμοιαζε με ένα ψηλό, σχεδόν τετράγωνο κτίριο που έμοιαζε με πύργο, με εξωτερική κιονοστοιχία. Η εστία κυριαρχούσε στον εσωτερικό χώρο”.
Το μουσείο ανέφερε επίσης: “Ο ναός εκκενώθηκε προσεκτικά προτού καεί εσκεμμένα, αφήνοντας πίσω λίγα ευρήματα. Ωστόσο, ανακαλύφθηκαν δύο εξαιρετικές γυάλινες χάντρες — οι οποίες πιθανότατα κατασκευάστηκαν στη Μέση Ανατολή ή στην Αίγυπτο”.
Η τοποθεσία αποτελεί αντικείμενο επιστημονικού ενδιαφέροντος από τότε που Δανοί αρχαιολόγοι βρήκαν έναν ασυνήθιστο αριθμό πλούσια διακοσμημένων τάφων στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
“Ο Χριστιανισμός δεν έφτασε στη Σκανδιναβία παρά σχεδόν 1.000 χρόνια αργότερα”.
“Παραμένει μοναδικό στην αρχαιολογία της Βόρειας Ευρώπης — μια πρώιμη και απαράμιλλη επίδειξη στρατιωτικής, οικονομικής και θρησκευτικής ισχύος”, ανέφερε η δήλωση του μουσείου.
Από τότε που η τοποθεσία ανακαλύφθηκε πριν από τρεις δεκαετίες, οι αρχαιολόγοι γνώριζαν ότι ο χώρος ήταν “κάτι εντελώς διαφορετικό”, δήλωσε ο Martin Winther Olesen, έφορος αρχαιοτήτων.
“Όταν οι γεωφυσικές μας έρευνες αποκάλυψαν μια οχύρωση στο χωριό, ήταν σαφές ότι επρόκειτο για κάτι ασυνήθιστο“, σημείωσε.
Ο Olesen προσδιόρισε τον ναό ως ένα παγανιστικό κτίσμα, το οποίο οικοδομήθηκε μεταξύ 50 π.Χ. και 50 μ.Χ.
Ένα βραχύβιο κέντρο εξουσίας με διεθνείς διασυνδέσεις
“Ο Χριστιανισμός δεν έφτασε στη Σκανδιναβία παρά σχεδόν 1.000 χρόνια αργότερα”, είπε — προσθέτοντας ότι το Hedegård είχε “εκτεταμένες εξωτερικές σχέσεις“, συμπεριλαμβανομένης της γνώσης των Κελτικών και Ρωμαϊκών αρχιτεκτονικών παραδόσεων.
Τα στοιχεία φαίνεται να υποδηλώνουν ότι το Hedegård χρησιμοποιήθηκε μόνο για τρεις γενιές προτού εξαφανιστεί.
Όλα τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι το Hedegård είχε “όλα όσα χρειάζονται για να αποτελέσει ένα κέντρο εξουσίας της πρώιμης Εποχής του Σιδήρου“, δήλωσε ο Olesen — συμπληρώνοντας ότι θα μπορούσε να μιλάει για την τοποθεσία “επί δύο ώρες συνεχόμενα”.
“Η τοποθεσία βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο και ελέγχει τον σημαντικότερο δρόμο που διασχίζει τη Γιουτλάνδη“, ανέφερε ο ειδικός. “Υπάρχει σαφής στρατιωτικοποίηση με τη μορφή όπλων, αλλά και στην κατασκευή της οχύρωσης“.
Πρόσθεσε επίσης: “Υπάρχει μια πολιτική ελίτ, μνημειώδης αρχιτεκτονική, υπάρχουν τέχνες και εμπόριο και —φυσικά— αποτελεί επίσης κέντρο άσκησης της λατρείας“.
Ο αξιωματούχος σημείωσε ότι η ανακάλυψη κατέστη δυνατή μόνο χάρη σε “εξαιρετικά ταλαντούχους αρχαιολόγους και ερευνητές από τη Δανία και το εξωτερικό”.
“Είναι εξαιρετικό προνόμιο να σου επιτρέπεται να εργάζεσαι με ένα εύρημα που έχει διεθνή διάσταση“, δήλωσε ο Olesen.
