Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Αθώο λόγω αμφιβολιών έκρινε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω τον 83χρονο που είχε παραπεμφθεί σε δίκη για σοβαρά αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας σε βάρος της ανήλικης εγγονής του.
- Η απόφαση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026, μία ημέρα πριν από τη συμπλήρωση του ανώτατου ορίου της προσωρινής κράτησής του, η οποία διήρκεσε σχεδόν 12 μήνες.
- Το δικαστήριο έκρινε ότι παρέμεναν αμφιβολίες ως προς την ενοχή του 83χρονου, με την υπεράσπιση να υποστηρίζει πως τα σωματικά ευρήματα δεν αρκούσαν, χωρίς ασφαλή σύνδεση, για να αποδειχθούν οι πράξεις.
Αθώο λόγω αμφιβολιών έκρινε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω τον 83χρονο που είχε παραπεμφθεί σε δίκη για σοβαρά αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας σε βάρος της ανήλικης εγγονής του.
Το δικαστήριο έκρινε ότι από το αποδεικτικό υλικό που εξετάστηκε δεν προέκυψε η απαιτούμενη βεβαιότητα για την ενοχή του κατηγορουμένου και τον απάλλαξε από τις κατηγορίες. Η απόφαση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026, μία ημέρα πριν από τη συμπλήρωση του ανώτατου ορίου της προσωρινής κράτησής του.
Ο 83χρονος, ο οποίος αρνούνταν όσα του αποδίδονταν, βρισκόταν προσωρινά κρατούμενος επί σχεδόν 12 μήνες. Την υπεράσπισή του είχαν αναλάβει οι δικηγόροι Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη.
Οι κατηγορίες και η απόφαση του δικαστηρίου
Ο κατηγορούμενος είχε παραπεμφθεί σε δίκη για βιασμό κατ’ εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκου κάτω των 12 ετών κατ’ εξακολούθηση και αιμομιξία από ανιόντα κατ’ εξακολούθηση. Οι αποδιδόμενες πράξεις τοποθετούνταν χρονικά από τον Μάιο του 2020 έως και τον Σεπτέμβριο του 2021.
Μετά την εξέταση του αποδεικτικού υλικού, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω έκρινε ότι παρέμεναν αμφιβολίες ως προς την ενοχή του 83χρονου και τον κήρυξε αθώο.
Η υπεράσπιση είχε προβάλει αρνητικό της κατηγορίας ισχυρισμό, ζητώντας να καταχωριστεί στα πρακτικά. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε το σύνολο των πράξεων που του αποδίδονταν, χωρίς να αμφισβητήσει ότι το παιδί χρειαζόταν φροντίδα και προστασία.
Η υπερασπιστική πλευρά υποστήριξε ότι τα προβλήματα στο οικογενειακό περιβάλλον της ανήλικης και τα σωματικά ευρήματα δεν αρκούσαν, χωρίς ασφαλή σύνδεση, για να αποδειχθεί ότι ο 83χρονος τέλεσε τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούνταν. Παράλληλα, επικαλέστηκε την αρχή σύμφωνα με την οποία η αμφιβολία λειτουργεί υπέρ του κατηγορουμένου.
Η μάρτυρας και οι αναφορές για χρηματικές απαιτήσεις
Σημαντικό μέρος της επιχειρηματολογίας της υπεράσπισης αφορούσε μάρτυρα που είχε διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην αρχική καταγγελία. Οι συνήγοροι ζήτησαν να αντιπαραβληθούν η ένορκη κατάθεσή της στις 14 Οκτωβρίου 2021 και η εξέτασή της χωρίς όρκο στις 18 Οκτωβρίου 2021.
Η υπεράσπιση υποστήριξε ότι η μάρτυρας δεν είχε περιγράψει πράξη την οποία είχε αντιληφθεί προσωπικά, αλλά μετέφερε όσα απέδιδε στο παιδί, μαζί με δικά της συμπεράσματα.
Σύμφωνα με όσα προέβαλε η υπεράσπιση, κατά τη δεύτερη εξέτασή της η μάρτυρας είχε παραδεχθεί ότι, επειδή ήθελε χρήματα, ζήτησε από φίλη της να προσποιηθεί τηλεφωνικά εκπρόσωπο οργάνωσης για την προστασία των παιδιών και να απαιτήσει 200 ευρώ, με το πρόσχημα της συγκάλυψης της φερόμενης κακοποίησης.
Κατά την ίδια εκδοχή, είχε ακόμη αναφέρει ότι χαρακτήρισε το παιδί κακοποιημένο με σκοπό να ζητηθούν 500 ευρώ από τον παππού, ενώ φέρεται να παρουσίασε στη μητέρα δήθεν απάντηση γιατρού προκειμένου να την τρομάξει.
Στην εξέτασή της φέρεται επίσης να είχε δηλώσει: «Όταν με καλέσατε και μου είπατε για το περιστατικό, δεν είπα όλη την αλήθεια γιατί φοβόμουν».
Τα ιατροδικαστικά ευρήματα
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε η υπεράσπιση και σε σωματικό έλεγχο που, όπως υποστήριξε, είχε επιχειρήσει η συγκεκριμένη μάρτυρας στο παιδί παρουσία της μητέρας, πριν από την επίσημη ιατροδικαστική εξέταση.
Κατά την υπερασπιστική θέση, ο συγκεκριμένος χειρισμός δεν αναφερόταν στην πρώτη κατάθεση της μάρτυρος και επιβεβαιώθηκε αργότερα από τη μητέρα της ανήλικης.
Ο ιατροδικαστής είχε αρχικά αξιολογήσει τα ευρήματα ως πιθανές κακώσεις. Σε συμπληρωματική έκθεση της 19ης Οκτωβρίου 2021, αφού ενημερώθηκε για τον προηγούμενο χειρισμό και επανεξέτασε το παιδί, φέρεται να δέχθηκε ότι η ενέργεια της μάρτυρος μπορούσε να προκαλέσει το βασικό εύρημα.
Τα υπόλοιπα ευρήματα αποδόθηκαν σε φλεγμονή και παθολογικά αίτια. Παράλληλα, δύο χειρουργοί δεν διαπίστωσαν ενδείξεις σεξουαλικής κακοποίησης ως προς τα ευρήματα που αξιολόγησαν.
Η υπεράσπιση δεν υποστήριξε ότι αποδείχθηκε με βεβαιότητα η προέλευση κάθε ευρήματος. Αντέτεινε, ωστόσο, ότι από τη στιγμή που η ιατροδικαστική διερεύνηση αναγνώρισε άλλη πιθανή αιτία, το βασικό εύρημα δεν μπορούσε να θεωρηθεί απόδειξη των πράξεων που αποδίδονταν στον κατηγορούμενο.
Οι εκτιμήσεις των ειδικών και οι καταθέσεις της μητέρας
Παιδοψυχίατρος που ασχολήθηκε με την υπόθεση το 2021 φέρεται να κατέληξε ότι δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει ως αληθή τα καταγγελλόμενα ούτε να προσδιορίσει ποιες πράξεις είχαν γίνει, πότε και από ποιον.
Δεύτερος παιδοψυχίατρος, ο οποίος εξέτασε το παιδί το 2023, ανέφερε ότι η σεξουαλική θυματοποίηση δεν μπορούσε ούτε να αποκλειστεί ούτε να τεκμηριωθεί. Αντίθετα, έκθεση ψυχολόγου περιείχε επιβαρυντικές διαπιστώσεις, καταγράφοντας παράλληλα στοιχεία οικογενειακής παραμέλησης.
Η μητέρα της ανήλικης είχε αρχικά δώσει κατάθεση με σοβαρές αναφορές σε βάρος του 83χρονου. Λίγες ημέρες αργότερα, σε συμπληρωματική κατάθεση, περιέγραψε τον χειρισμό της μάρτυρος και τις χρηματικές απαιτήσεις.
Σύμφωνα με την υπεράσπιση, στη συνέχεια εξέφρασε την άποψη ότι δεν πίστευε πως ο κατηγορούμενος ήταν υπεύθυνος. Είχε επίσης αναφέρει ότι το παιδί δεχόταν επανειλημμένες ερωτήσεις σχετικά με το εάν υπεύθυνος ήταν ο παππούς.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η υπόθεση άρχισε να διερευνάται στις 11 Οκτωβρίου 2021, μετά την κατάθεση εγγράφου στην Εισαγγελία Πρωτοδικών.
Σύμφωνα με την κατηγορία, στην αρχή του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο τοποθετούνταν οι φερόμενες πράξεις, η ανήλικη ήταν 5,5 ετών. Ο παππούς είχε αναλάβει μέρος της φροντίδας της, καθώς η μητέρα τού είχε αναθέσει την επίβλεψη και τη φύλαξή της.
Κατά την προδικασία, οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου δεν είχαν γίνει δεκτοί. Κεντρικό ρόλο είχαν τότε οι καταθέσεις χωρίς όρκο της ανήλικης και των αδελφών της, οι οποίες είχαν δοθεί παρουσία πραγματογνώμονα παιδοψυχολόγου.
Η θέση του 83χρονου ότι δεν είχε μείνει ποτέ μόνος με το παιδί είχε κριθεί ότι διαψευδόταν από τις καταθέσεις, ενώ αβάσιμη είχε θεωρηθεί και η επίκληση σκευωρίας από κοινωνικούς λειτουργούς.
Ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε προσωρινή κράτηση από τον Οκτώβριο του 2025. Το Συμβούλιο Εφετών είχε παρατείνει την κράτησή του έως τις 6 Οκτωβρίου 2026, ημερομηνία κατά την οποία συμπληρωνόταν το ανώτατο ετήσιο όριο χωρίς δυνατότητα νέας παράτασης. Παράλληλα, είχε απορρίψει αίτημά του για αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με ηπιότερους περιοριστικούς όρους.
Η δίκη είχε οριστεί για τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, δικαστές και ένορκοι έκριναν ότι το αποδεικτικό υλικό δεν επέτρεπε να σχηματιστεί η απαιτούμενη δικανική βεβαιότητα για την ενοχή του 83χρονου και τον κήρυξαν αθώο λόγω αμφιβολιών.