Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Καλεσμένος στο «Χαμογέλα και πάλι!», ο Ιωάννης Παπαζήσης μίλησε για τον γιο του, αναφέροντας: «Θα σε απογοητεύσω, αλήθεια, δεν θέλω να του μεταδώσω τίποτα».
- Ο γνωστός ηθοποιός εξήγησε πως: «Το μόνο που μπορώ να του μεταδώσω, είναι αυτό που λειτούργησε στη δική μου σχέση με τους γονείς μου. Ότι να είναι δημιουργικός, να αγαπήσει τη ζωή, τη δουλειά, να προσπαθήσει».
- «Πιστεύω πάρα πολύ ότι έχουμε μια τρομακτική κτητικότητα προς τα παιδιά μας. Δεν έχω κτητικότητα προς τα παιδιά», είπε σε άλλο σημείο.
Καλεσμένος στο «Χαμογέλα και πάλι!» ήταν ο Ιωάννης Παπαζήσης, το πρωί της Πέμπτης 19 Νοεμβρίου. Στη διάρκεια της συνέντευξής του με την Σίσσυ Χρηστίδου και τους συνεργάτες της, ο επιτυχημένος ηθοποιός αναφέρθηκε και στον γιο του, Ιάσονα, ο οποίος γεννήθηκε το 2015.
Μιλώντας για το παιδί του, ο Ιωάννης Παπαζήσης εξήγησε πως: «Ο γιος μου είναι τώρα 11 ετών. Θα σε απογοητεύσω, αλήθεια, δεν θέλω να του μεταδώσω τίποτα. Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ, με έχει παιδέψει. Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς να μεταδώσω σε έναν άνθρωπο, κάτι το οποίο σε 10 χρόνια που αυτός θα μεγαλώσει, σαφέστατα θα είναι ξεπερασμένο και λανθασμένο.
Δεν ξέρω τι να του μεταδώσω. Το μόνο που μπορώ να του μεταδώσω, είναι αυτό που λειτούργησε στη δική μου σχέση με τους γονείς μου. Ότι να είναι δημιουργικός, να αγαπήσει τη ζωή, τη δουλειά, να προσπαθήσει. Μου αρέσουν, αγαπώ τους ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω, που διεκδικούν τα όνειρά τους. Αυτό θα το ήθελα πάρα πολύ. Τώρα από εκεί και πέρα, το τι θα κάνει…».
«Στα παιδιά μας χρωστάμε να τα αγαπάμε. Ξεκάθαρα, δεν πιστεύω τίποτα άλλο. Νομίζω ότι και αυτά, αυτό θέλουν», συνέχισε ο καλλιτέχνης.
Σε ερώτηση για το αν έχει πιάσει τον εαυτό του να αλλάζει συμπεριφορά κοινωνική, προκειμένου να περάσει ένα δίδαγμα στον γιο του, ο ηθοποιός απάντησε ότι: «Όχι, γιατί θεωρώ ότι δεν έχω κάτι που να του αλλοιώνει την εικόνα. Αλλά συμβαίνει αυτό, σαφέστατα. Και τη γλώσσα μου προσέχω και τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας προσέχω και ακόμα και αν δεν έχω όρεξη να μαγειρέψω, θα μαγειρέψω για να με δει το παιδί μου και νεύρα να έχω στο τηλέφωνο, θα συγκρατήσω τη φωνή μου.
Αλλά πιστεύω πάρα πολύ στην αυτονομία της ζωής. Πιστεύω πάρα πολύ ότι έχουμε μία τρομακτική κτητικότητα προς τα παιδιά μας. Δεν έχω κτητικότητα προς τα παιδιά, δεν θέλω. Δηλαδή διάβασα έναν πολύ ωραίο ψυχολόγο που έλεγε: “Αγαπάτε τα παιδιά σας; Αφήστε τα ήσυχα”. Αυτό προσπαθώ να κάνω. Με ενδιαφέρει να είναι καλά. Τρέμω στις ημέρες που μεγαλώνει, να είναι καλά, αλλά θέλω να τον αφήσω ήσυχο».
