Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο Γιάννης Χατζηγεωργίου αποκάλυψε τη μάχη του με την κατάθλιψη τα τελευταία χρόνια, τονίζοντας τον σημαντικό ρόλο της συντρόφου του, Βιολέτας Σαγκριώτη.
- Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στις αλλαγές που βίωσε και στον τρόπο με τον οποίο η πανδημία του κοροναϊού τον έκανε να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του και τις σχέσεις του.
- Εξομολογήθηκε ότι περνούσε μέχρι και πρόσφατα μια βαριά μορφή κατάθλιψης που δεν το καταλάβαινε. Η σύντροφός του, Βιολέτα Σαγκριώτη, τον βοήθησε να κατανοήσει τον εαυτό του και να απευθυνθεί σε ψυχολόγο.
Τη μάχη που έδωσε τα τελευταία χρόνια με την κατάθλιψη, αλλά και τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε η σύντροφός του, Βιολέτα Σαγκριώτη, στην προσπάθειά του να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του, αποκάλυψε ο Γιάννης Χατζηγεωργίου.
Ο γνωστός ηθοποιός και τραγουδιστής μίλησε στο vidcast «Chatroom» της Espresso και στο δημοσιογράφο Στέργιο Σαμαρτζή, αναφερόμενος στις αλλαγές που έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια και στον τρόπο με τον οποίο η πανδημία του κοροναϊού τον έκανε, όπως είπε, να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του, τις σχέσεις του και τους ανθρώπους που έχει γύρω του.
«Τα τελευταία 10 χρόνια μέσα μου νομίζω έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, γιατί μεσολάβησε ένας κορονοϊός, που μας έβαλε όλους σε μια επανεκκίνηση. Μας έβαλε να επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας, τις συνθήκες και τις γενικότερες σκέψεις μας με το ποιος είναι δίπλα μας, ποιος είναι φίλος μας, ποιος είναι εχθρός μας, ποιος μας θέλει μόνο για την εικόνα μας ή για να κερδίσει πράγματα από μας», ανέφερε αρχικά ο Γιάννης Χατζηγεωργίου.
«Αυτό το έχω βιώσει πάρα πολύ λόγω του χώρου, είναι λογικό. Και αυτό με έκανε να προχωρήσω, να σκεφτώ κάποια πράγματα. Οπότε ναι, σίγουρα έχω αλλάξει πάρα πολύ. Και επίσης μεσολάβησε και μια σχέση με τη Βιολέτα Σαγκριώτη, την γυναίκα της ζωής μου, η οποία με έκανε να δω πάρα πολλά πράγματα για το πώς γενικότερα σκεφτόμουνα λάθος την ζωή και το πώς συμπεριφερόμουνα λάθος ακόμα και στον ίδιο μου τον εαυτό», συμπλήρωσε.
Όπως εξομολογήθηκε, μέχρι πρόσφατα περνούσε μια δύσκολη περίοδο, την οποία δεν είχε αντιληφθεί εξαρχής ως κατάθλιψη.
«Πέρναγα μέχρι και πρόσφατα μια βαριά μορφή κατάθλιψης που δεν το καταλάβαινα. Πάχυνα, άφησα τον εαυτό μου, συμπεριφερόμουνα βίαια προς εμένα χωρίς να το καταλαβαίνω. Και η Βιολέτα είναι ένας από τους ανθρώπους που πραγματικά με έβαλε να κατανοήσω περισσότερο τον εαυτό μου, να πάω σε ψυχολόγο, να σκεφτώ περισσότερο το πώς βλέπω τη δουλειά, το πόσο workaholic ήμουνα, το πόσο δε σεβόμουνα τα όριά μου και το πού μπορώ να φτάσω και ότι το πόσο σημαντικό είναι να ξεκουράζεσαι στη ζωή. Και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ να το ξεπεράσω αρκετά. Είμαι ακόμα στη συνθήκη της σταδιακής αναδόμησης».
Ο Γιάννης Χατζηγεωργίου αναφέρθηκε, τέλος, και στη δυσκολία αναγνώρισης της κατάθλιψης από τον ίδιο τον άνθρωπο που τη βιώνει.
«Δεν το καταλαβαίνεις, δεν το νιώθεις από την αρχή. Δεν ορίζεις εσύ τον εαυτό σου ως έναν άνθρωπο που έχει κατάθλιψη. Και συνήθως ο άνθρωπος που έχει κατάθλιψη δεν μπορεί καθόλου να καταλάβει ούτε στο ελάχιστο ότι βρίσκεται μέσα σε αυτόν τον βούρκο», κατέληξε.
