Η Γιάννα Τερζή μιλά στο enikos.gr για τη νέα της δισκογραφική δουλειά, την ανανεωμένη εικόνα της, την Eurovision, την περιπέτεια υγείας που πέρασε και όσα της έμαθε η ζωή μέχρι σήμερα.
Νάντια Ρηγάτου
Στη νέα σου μουσική δουλειά, «Χωρίς Ανάσα», που κυκλοφορεί από τη Minos EMI, A Universal Music Company εμφανίζεσαι πλήρως ανανεωμένη. Τι σε οδήγησε σε αυτή την αλλαγή εμφανισιακά και μουσικά;
Το να επιστρέψω στη μουσική ήταν φυσική μου ανάγκη μετρά από 3 χρονιά αποχής. Είχα πολλά να πω και χάρη στην παρότρυνση από ανθρώπους γύρω μου, που με γνωρίζουν καλα, αποφασισα να ξαναμπώ στο στούντιο. Η εμφάνιση είναι κάτι που ακολουθεί τη μουσική, εξελίσσονται και τα δυο μαζί. Στη δική μου περίπτωση αφήνω το χρόνο να με αλλάξει όπως το νιώθω, φυσικά, και να το εκφράσω όσο πιο αληθινά μπορώ.
Πώς θα ήθελες να συνεχίσεις την καριέρα σου από εδώ και πέρα;
Με τον ίδιο τρόπο που ολοκλήρωσα αυτή τη δισκογραφική δουλειά, το EP μου «Σημάδια». Χωρίς τα φίλτρα που μας φοριούνται από τον χώρο, ελεύθερη να δημιουργήσω τραγούδια εμπνευσμένα από το πιο ειλικρινές κομμάτι του εαυτού μου.
Αν γύριζε ο χρόνος πίσω, τι θα άλλαζες στην καριέρα σου;
Θα έλεγα πολύ πιο αποφασιστικά και γρήγορα τη λέξη “όχι” σε καταστάσεις που δε μου ταίριαζαν. Θα προστάτευα τον εαυτό μου από επιλογές που έκανα με μίση καρδιά και με εκείνο το κόμπο στο στομάχι που λέγεται ένστικτο.
Bρέθηκες στα μπουζούκια στη χρυσή εποχή τους. Υπήρξε ποτέ κάποιο γεγονός που σε τρόμαξε; Πού σε έκανε να σκεφτείς ότι δεν ήταν για σένα αυτή η συνθήκη;
Τα μπουζούκια είναι μια πολύ ιδιαίτερη συνθήκη, έχουν τους δικούς τους κανόνες και λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο δεκάδες χρόνια. Ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει σ αυτούς τους χώρους. Εκεί έγινε για μένα η μεγαλύτερη τριβή με τη σκηνή, κι αυτό είναι από μόνο του ένα μικρό σχολείο. Χαίρομαι που πρόλαβα αυτή την εποχή αλλά θα προτιμούσα μετά από τόσα χρόνια να είχε εξελιχθεί αυτό το είδος διασκέδασης διαφορετικά σε πολλά επίπεδα.
Μοιράστηκες στο παρελθόν ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισες. Πόσο σε άλλαξε αυτή η περιπέτεια ως άνθρωπο;
Με βοήθησε να δω πιο καθαρά τα πάντα γύρω μου. Κατάλαβα πόσο μόνη μπορείς να αισθανθείς όταν συμβαίνουν πράγματα στο σώμα σου που δεν τα βιώνουν οι περισσότεροι. Και διαπίστωσα πως το πείσμα μου με έσωσε στο να τραβήξω τον εαυτό μου ξανά προς την επιφάνεια και να «ξαναμάθω να αναπνέω». Όσους ανθρώπους και να έχεις γύρω σου αν δεν πάρεις δυνατές αποφάσεις για τον εαυτό σου, δε μπορούν να σε βοηθήσουν. Ας μη φοβόμαστε να πάρουμε αυτές τις αποφάσεις. Το αξίζουμε.
Πως σου φάνηκε η φετινή Eurovision;
Έχει απομυθοποιηθεί για εμένα ο θεσμός. Ναι, είναι μια τεράστια διοργάνωση με μεγάλη δύναμη κι αυτό είναι ελκυστικό για τους περισσότερους καλλιτέχνες. Όμως πλέον η EBU κάνει ξεκάθαρες διακρίσεις μεταξύ των χωρών, παίρνει ξεκάθαρη θέση στα πολιτικά δρώμενα κι εμένα αυτό δε μου κάνει. Δε γίνεται να υποτιμάς τη νοημοσύνη του κόσμου με τίτλους «Η μουσική μας ενώνει» ενώ βγάζει μάτι το ότι δεν αντιμετωπίζεις όλες τις χώρες με τον ίδιο τρόπο. Ακόμα κι απ’ τη δική μου συμμετοχή και μόνο είχε γίνει ευδιάκριτο αυτό, με το τεράστιο λάθος της παραγωγής στην εμφάνισή μου για τις επιτροπές. Εκεί η EBU μου έδωσε ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν είχε τα ίδια δικαιώματα με τις υπόλοιπες χώρες. Φυσικά μπροστά στην απόλυτη υποστήριξη του Ισραήλ ειδικά πέρυσι και φέτος, το δικό μας του 2018 είναι μηδαμινό. Φέτος η Eurovision θέλει δε θέλει έχει ταχθεί υπέρ της γενοκτονίας στη Γάζα. Κι επειδή είμαι πρώτα άνθρωπος και μετά είμαι το επάγγελμά μου, επιλέγω να είμαι στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Έχεις ποτέ νιώσει ανασφάλειες;
Φυσικά. Κι έχω κάνει πολύ δουλειά με τον εαυτό μου, με θεραπεία για να απαλλαγώ όσο μπορώ από αυτές. Από την επέμβαση μου το 2021 κι έπειτα όμως που διαπίστωσα για άλλη μια φορά πόση ψυχική δύναμη έχω, δύσκολα επιδρούν πλέον πάνω μου με τον ίδιο τρόπο παλιές ανασφάλειες.
Το «Χωρίς Ανάσα» είναι ένα τραγούδι που μάς παρακινεί να μην εγκαταλείπουμε ακόμα κι όταν όλα έχουν γίνει “χώμα”;
Σωστά. Και η έμπνευση είναι κυριολεκτική. Εδώ και σχεδόν 2 χρόνια βλέπουμε «χωρίς ανάσα» ολόκληρες χώρες να γίνονται χώμα. Παιδιά να βομβαρδίζονται μπροστά στα μάτια μας. Παρόλο που το τραγούδι μπορεί να αποδοθεί σε οτιδήποτε έχει τελειώσει και μας έχει αποτελειώσει, εμείς μιλάμε στην κυριολεξία για… χώμα. Και πως για να ξαναρχίσουμε από την αρχή να αγαπάμε, χρειαζόμαστε καινούρια καρδιά, καινούρια μάτια.
«Σπάω την καρδιά μου σε κομμάτια
Άλλη φτιάχνω για ν αγαπώ
Αλλά σου ζητάω τώρα μάτια
Να κοιτάξω λίγο ουρανό».
Το νέο σου EP που αναμένεται να κυκλοφορήσει πολύ σύντομα. Είναι ίσως η πιο προσωπική σου δουλειά;
100% . Τα 4 από τα 5 κομμάτια γράφτηκαν μέσα από διάλογο με τους συνεργάτες μου, οπού μοιράστηκα πολλές από τις προσωπικές μου ανησυχίες και βιώματα. Ακόμα και η επανακτέλεση του «Φίλα με, Φίλα με» ένα σπουδαίο κομμάτι της Χάρις Αλεξίου, ήταν τεράστια ανάγκη μου να το ηχογραφήσω εφόσον πρόκειται για το πιο αγαπημένο μου κομμάτι από τότε που ήμουν 20 ετών. Είμαι άρρηκτα συνδεδεμένη μαζί του. Κι άπειρα ευγνώμων που μου δόθηκε η άδεια να το τραγουδήσω.
Τι σημαίνει μουσική για σένα;
Η σχέση μου με τη μουσική επιφανειακά έχει αλλάξει πολλές φόρες μέσα στα χρόνια. Εννοώ ότι πέρασα από πολλά στάδια και ως ακροάτρια και ως επαγγελματίας. Στο κέντρο της όμως η σχέση αυτή δεν άλλαξε πότε. Είναι η μοναδική δύναμη που με ωθεί να γίνομαι από τέρμα θαρραλέα μέχρι τέρμα τρωτή. Με έχει σώσει η μουσική, με ξαναγυρνάει πάντα στον αυθεντικό εαυτό μου.
Τι περιμένουμε λοιπόν από εσένα από δω και πέρα;
Να συνεχίσω να μιλάω γι’ αυτά που έχουν σημασία και να τα εκφράζω όταν μπορώ μέσα από τη μουσική μου.
Το EP «Σημάδια» θα κυκλοφορήσει τέλη Μαΐου από τη Minos EMI, A Universal Music Company
