Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο Χρήστος Χολίδης, καλεσμένος στον «Πρώτο Καφέ με τη Ζήνα», μίλησε εμφανώς συγκινημένος για τον αείμνηστο πατέρα του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγους μήνες.
- Ο καλλιτέχνης εξομολογήθηκε ότι «τον τελευταίο καιρό έχω περάσει πολύ δύσκολα», καθώς έπρεπε να διαχειριστεί πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
- Εξήγησε επίσης τον λόγο που έκανε ανάρτηση μετά τον θάνατο του πατέρα του, λέγοντας ότι «έπρεπε να βγαίνω συνέχεια και να επαναλαμβάνω ότι “έφυγε”» και κάποιος από την εταιρεία του πρότεινε να το δημοσιεύσει.
Καλεσμένος στον «Πρώτο Καφέ με τη Ζήνα» ήταν ο Χρήστος Χολίδης, το πρωί της Τετάρτης 14 Οκτωβρίου. Ο επιτυχημένος καλλιτέχνης εμφανώς συγκινημένος, μίλησε στη συνέντευξή του με τη Ζήνα Κουτσελίνη, για τον αείμνηστο πατέρα του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγους μήνες.
Στη διάρκεια της συνέντευξής του, ο Χρήστος Χολίδης ανέφερε: «Απλά τον τελευταίο καιρό έχω περάσει πολύ δύσκολα, δηλαδή από τον Φεβρουάριο. Λένε ότι καμιά φορά ο Θεός στέλνει στους δυνατούς προβλήματα για να τα λύνουν, δεν ξέρω, κάπως έτσι το λένε. Με εμένα λίγο το παράκανε.
Γιατί την ίδια εποχή που πέρναγα αυτό, έπρεπε να τραγουδάω, έπρεπε να διαχειριστώ μία έγκυο γυναίκα στον μήνα της και τους γονείς μου, τη μητέρα μου και τις αδελφές μου, οι οποίες ήταν στα κάγκελα, και εγώ έπαιζα θέατρο σε όλους αυτούς και δεν είμαι ηθοποιός. Ήταν πολύ δύσκολο».
Συνεχίζοντας, ο αγαπημένος ερμηνευτής εξήγησε ότι: «Ευτυχώς έκανα τα πράγματα όπως ήθελα να τα κάνω, αργότερα. Γιατί μας έλεγε από πριν πώς θέλει να τον θάψουν και όλα αυτά, και τα έκανα όπως ήθελε».
Μιλώντας για την ανάρτηση που έκανε μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Χρήστος Χολίδης είπε: «Επειδή δεν είμαι παιδί του Instagram και όλα αυτά, του TikTok, και με έπαιρναν τηλέφωνο και με ρωτούσαν πώς πάει ο μπαμπάς, γιατί ήταν τρεις μήνες στην εντατική.
Οπότε κάποια στιγμή έπρεπε να βγαίνω συνέχεια και να επαναλαμβάνω ότι “έφυγε”. Και κάποιος από την εταιρεία, να είναι καλά, μου λέει: “Πρέπει να ανεβάσεις κάτι, τουλάχιστον να το μάθει ο κόσμος, να σταματήσει αυτός ο πόνος να επαναλαμβάνεται”… Και έκανα αυτό».