Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο Αύγουστος Κορτώ μίλησε για τη μητέρα του, τις απόπειρές της και τα παιδικά του χρόνια, στην εκπομπή των «Rainbow Mermaids».
- Ο συγγραφέας εξομολογήθηκε ότι «στα 10 ήμουν ήδη λίγο κάτι ανάμεσα σε φροντιστής της μάνας μου και διαιτητής στα “ματς” του σπιτιού».
- Μιλώντας για τη μητέρα του, ο Αύγουστος Κορτώ αποκάλυψε πως «είχε κάνει την εξυπνάδα να πιει μονορούφι ένα μπουκάλι τσίπουρο και έκαψε τον οισοφάγο της».
O Αύγουστος Κορτώ ήταν καλεσμένος στο νέο επεισόδιο της διαδικτυακής εκπομπής των «Rainbow Mermaids». Ο επιτυχημένος συγγραφές στη διάρκεια της συνέντευξής του, αναφέρθηκε στη μητέρα του, και στις απόπειρες που είχε κάνει εκείνη, καθώς και στα παιδικά του χρόνια.
Ανάμεσα σε άλλα, ο Αύγουστος Κορτώ εξομολογήθηκε πως: «Στα 10 ήμουν ήδη λίγο κάτι ανάμεσα σε φροντιστής της μάνας μου και διαιτητής στα “ματς” του σπιτιού. Που κανένα παιδί δεν πρέπει να χρειάζεται να υιοθετήσει αυτόν τον ρόλο. Έμπαινα αναγκαστικά σε αυτόν τον ρόλο. Δηλαδή όταν ο γονιός είναι τόσο ευάλωτος από την παθολογία του, θέλεις να τον βοηθήσεις, θέλεις να τον κάνεις χαρούμενο, θέλεις ενδεχομένως να τον γιατρέψεις, το οποίο είναι εντελώς αδύνατον. Δηλαδή ήμουν ένα παιδάκι αρκετά φορτωμένο. Όχι δυστυχισμένο, σε καμία περίπτωση, δηλαδή δεν θα έλεγα ότι είχα μαύρα παιδικά χρόνια. Ήταν στην πραγματικότητα πολύ χαρούμενα. Απλά νομίζω ότι άρχισα να ανησυχώ για τους γονείς μου και την ευτυχία τους, πολύ πιο νωρίς απ’ ό,τι θα έπρεπε».
«Όταν είχα μπαϊλντίσει πια και με την Κατερίνα, και με την διαχείριση της αρρώστιας της… Δεν πήγαινε σε ψυχίατρο, ήταν προφανές ότι δεν ήθελε να γίνει καλά, ήθελε να πίνει και να χαπακώνετε. Είχα από την μια αρχίσει να απηυδήζω μαζί της, δηλαδή να χάνω την υπομονή μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, αν δεν κάνεις και εσύ κάτι. Από την άλλη, οι καυγάδες συνέχιζαν και λες ότι πια, τι περιμένετε για να το διαλύσετε; Δηλαδή στα 14-15 είχα φτάσει να ζηλεύω πολύ τα παιδιά στο σχολείο που είχαν πάρει οι γονείς τους διαζύγιο, γιατί έλεγα ότι τουλάχιστον αν έμενε ο Τάσος σε ένα σπίτι και η Κατερίνα σε ένα άλλο σπίτι, και βλέπονταν μια φορά την ημέρα, θα ησύχαζε το κεφάλι μου», συνέχισε.
Σε άλλο σημείο, μιλώντας για τις απόπειρες της μητέρας του, ανέφερε ότι: «Την πρώτη που θυμάμαι την “μεταμφίεσαν”. Ήταν έγκυος, έχασε το παιδί, εγώ ήμουν επτά ετών, το “μεταμφίεσαν” σε κάτι που έτυχε και έπρεπε να μείνει στο νοσοκομείο. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη και σοβαρή απόπειρα. Μετά θυμάμαι μια επίσης σοβαρή που χρειάστηκε νοσηλεία, όταν ήμουν περίπου 11-12 ετών. Κατάλαβα ότι το σχήμα λόγου, ότι “η Κατερίνα δεν βγαίνει από την κρεβατοκάμαρα, γιατί έχει τα νεύρα της”, δεν εξηγούσε τίποτα. Γιατί το “έχω τα νεύρα μου”, μπορεί να σημαίνει χίλια πράγματα. Οπότε ρωτώντας, δηλαδή αφού δεν πήγαινε η Κατερίνα στον ψυχίατρο, πήγα εγώ για να ρωτήσω τι ακριβώς έχει. Τότε άκουσα στα 12-13 πρώτη φορά τις λέξεις κατάθλιψη, μανιοκατάθλιψη, κλπ. Κατάλαβα ότι ήταν αρρώστια. Ότι αυτό το πράγμα όσο και αν φαινόταν σαν να γίνεται επί τούτου, ήταν κάτι με το οποίο είχε την ατυχία να γεννηθεί».
«Οι απόπειρες πλήθαιναν με τα χρόνια, άλλες ήταν πιο σοβαρές, άλλες ήταν λιγότερο σοβαρές. Άλλες δεν ήταν απόπειρες καν. Επειδή ήταν αλκοολική η Κατερίνα, έπινε περισσότερο ακόμα και από τις δικές της αντοχές. Είχε κάνει την εξυπνάδα να πιει μονορούφι ένα μπουκάλι τσίπουρο και έκαψε τον οισοφάγο της. Οπότε μετά έπρεπε να την νταντεύω σαν το μωρό, να την ταΐζω ειδικά τζελ για τον οισοφάγο και να της δίνω βρεφικές κρέμες», πρόσθεσε.