Η Ανδρομάχη έδωσε συνέντευξη στον Γιώργο Γιαννούλια για το κανάλι του στο Youtube. Στη διάρκεια της συνέντευξής της, η ταλαντούχα καλλιτέχνις μίλησε και για τον χωρισμό της από τον Γιώργο Λιβάνη, που γνωστοποιήθηκε στις αρχές Νοεμβρίου, μέσα από κοινή ανακοίνωση που εξέδωσαν οι δύο τραγουδιστές.
Όταν ο Γιώργος Γιαννούλιας ανέφερε ότι η τραγουδίστρια πέρασε μία δύσκολη περίοδο τώρα, η Ανδρομάχη είπε πως: «Πέρασα ένα χρόνο, που ο οργανισμός μου, μου μίλαγε και μου έλεγε ότι ζορίζομαι. Έβγαλα εκζέματα, που είμαι άνθρωπος που δεν με νοιάζει τίποτα. Έτσι; Για αυτό το αναφέρω.
Έπαθα κρίση πανικού στη σκηνή κάποια στιγμή. Ένιωθα ότι τα πόδια μου από τα γόνατα και κάτω, είχαν παγώσει και ότι βρίσκομαι πάνω σε ένα λεπτό πασαλάκι και ότι θα πέσω. Έκανα υπομονή, έχω πάρα πολλή υπομονή, και μόλις βγήκε ο Θοδωρής, γιατί βγαίναμε όλοι μαζί, λέω πως μόλις ανοίξει η πόρτα θα φύγω. Και άνοιξε η πόρτα και εξαφανίστηκα. Το έπαθα αρκετές βραδιές εκείνο το διάστημα. Πέρασα δύσκολα. Ήταν κακό το mood».
«Οποιαδήποτε απόφαση, θέλει σκέψη»
Σχετικά με τον χωρισμό, η καλλιτέχνις εξήγησε ότι: «Πάντα μία απόφαση, οποιαδήποτε απόφαση, θέλει σκέψη. Τα βάζεις κάτω, τα ζυγίζεις και σκέφτεσαι στο τέλος, όταν μιλάμε για το κομμάτι γάμος, τι είναι καλύτερο για το παιδί σου. Πρώτα σκέφτεσαι τι είναι καλύτερο για το παιδί σου και μετά τι είναι καλύτερο και για τους δύο. Προχωράς όπως πρέπει να προχωρήσεις, όσο δύσκολο και να είναι».
«Στην Ελλάδα είναι πάντα πολύ έντονο το “τι θα πει ο κόσμος”, αλλά δεν υπήρξε καν αυτή η σκέψη. Αδιαφορία και κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις. Κανείς δεν παντρεύεται για να χωρίσει. Εντάξει, όλα για καλό γίνονται», συνέχισε.
Επιπλέον, εξομολογήθηκε πως: «Όλα είναι καλά, είμαστε αγαπημένοι, το παιδάκι μας είναι καλά. Τέλος! Δεν νομίζω να το ξέρει και αυτή η σκέψη επικράτησε κιόλας, γιατί είναι μικρούλης και θα εγκλιματιστεί πολύ εύκολα. Είναι ένα μωρό που παίρνει τόση αγάπη. Δηλαδή τον χαίρομαι και του το λέω το βράδυ όταν τον παίρνει ο ύπνος.
Όταν τον κοιμίζω, κάνουμε την προσευχή μας στην αρχή, και εκεί που τον παίρνει σιγά σιγά ο ύπνος, αρχίζω και του λέω: “Μωράκι μου, να είσαι πάντα χαρούμενος, να είσαι καλός άνθρωπος, να κάνεις αυτό που αγαπάς, να αγαπήσεις και να αγαπηθείς”. Του τα λέω γιατί μένουν. Υποσυνείδητα μένουν τα πάντα».
