Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Το ΝΑΤΟ προχωρά σε πλήρη αναδιάταξη της αμυντικής του στρατηγικής, καταστρώνοντας ένα ολοκληρωμένο σχέδιο τριών σταδίων για την εξουδετέρωση τυχόν ρωσικής εισβολής στις βαλτικές χώρες.
- Το σχέδιο περιλαμβάνει πλήγματα κατά των ρωσικών πυραύλων και της αεράμυνας, δημιουργία ζώνης αυτόνομων drones στα σύνορα και στοχευμένες επιθέσεις σε ρωσικές στρατιωτικές υποδομές.
- Η στρατηγική αποσκοπεί στην αναχαίτιση και απώθηση τυχόν ρωσικής εισβολής, όχι στην κατάκτηση, με το σχέδιο να μην κρατείται μυστικό για λόγους αποτροπής.
Σε πλήρη αναδιάταξη της αμυντικής του στρατηγικής προχωρά το ΝΑΤΟ, καταστρώνοντας ένα ολοκληρωμένο σχέδιο τριών σταδίων για την εξουδετέρωση τυχόν ρωσικής εισβολής στις βαλτικές χώρες και την άμεση μεταφορά των επιχειρήσεων εντός της ρωσικής επικράτειας.
Το επιχειρησιακό σχέδιο του ΝΑΤΟ
Σύμφωνα με αποκαλύψεις της γερμανικής εφημερίδας Bild, το ΝΑΤΟ έχει αναπτύξει διεξοδικά σχέδια για τον τρόπο με τον οποίο θα απαντούσε σε μια ενδεχόμενη ρωσική επίθεση εναντίον των χωρών της Βαλτικής, συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής εισβολής στην Εσθονία, τη Λετονία ή τη Λιθουανία.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, τα σχέδια αυτά αποτελούν μέρος της «Στρατηγικής Χερσαίων Επιχειρήσεων» (Land Warfighting Concept) της Συμμαχίας, το οποίο εκπονήθηκε υπό την καθοδήγηση του ταγματάρχη του αμερικανικού στρατού, Άντριου Πίνγκρεϊ.
Η επικαλούμενη στρατηγική επικεντρώνεται στην αναχαίτιση των ρωσικών δυνάμεων, τη διακοπή της ικανότητάς τους να διεξάγουν πόλεμο και την απώθηση των εισβολέων πίσω στα σύνορα της Ρωσίας.
Σύμφωνα με τη Bild, το πλαίσιο αυτό περιγράφει τρία κύρια στοιχεία της ενδεχόμενης απάντησης της Συμμαχίας.
1. Πλήγματα κατά των ρωσικών πυραύλων και της αεράμυνας
Εάν οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυαν επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον των κρατών της Βαλτικής και στη συνέχεια προχωρούσαν σε συμβατική χερσαία εισβολή, το ΝΑΤΟ θα επιδίωκε πρώτα να καταστείλει τη ρωσική πυραυλική απειλή.
Το αναφερόμενο σχέδιο προβλέπει τη χρήση μαχητικών αεροσκαφών, πυραύλων και drones για τη στόχευση των ρωσικών συστημάτων πυραύλων.
Ιδιαίτερη έμφαση θα δινόταν στο Καλίνινγκραντ, τον ρωσικό θύλακα στη Βαλτική Θάλασσα, λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης συστημάτων αεράμυνας και πυραύλων που διαθέτει.
2. Δημιουργία ζώνης αυτόνομων drones
Παράλληλα, σύμφωνα με τη Bild, το ΝΑΤΟ θα δημιουργούσε μια «αυτόνομη ζώνη» κατά μήκος των συνόρων του με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.
Η ζώνη αυτή θα λειτουργούσε ως αμυντικό φράγμα, όπου drones και μη επανδρωμένα στρατιωτικά οχήματα θα επιχειρούσαν εναντίον των προελαυνουσών ρωσικών δυνάμεων.
Τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ δεν θα ήταν μόνιμα σταθμευμένα εντός της ζώνης αυτής.
Εάν οι ρωσικές δυνάμεις συνέχιζαν την προέλασή τους, τα μη επανδρωμένα συστήματα θα χρησιμοποιούνταν για την επιβράδυνση ή την ακινητοποίησή τους.
3. Πλήγματα στις ρωσικές στρατιωτικές υποδομές
Το τρίτο σκέλος περιλαμβάνει επιθέσεις σε στόχους εντός της ίδιας της Ρωσίας.
Σύμφωνα με τη Bild, οι ειδικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να στοχεύσουν κρίσιμες στρατιωτικές και logistics υποδομές, όπως αεροδρόμια, εργοστάσια της αμυντικής βιομηχανίας, γέφυρες και σιδηροδρομικές γραμμές που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ρωσικών στρατευμάτων και εξοπλισμού.
Το αναφερόμενο σχέδιο προβλέπει επίσης τη συνεργασία με Ρώσους που εναντιώνονται στον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, σε μια προσπάθεια να διαταραχθεί ο στρατιωτικός εφοδιασμός και να εξασθενήσουν περαιτέρω οι ρωσικές επιθέσεις.
Επιπλέον, η Bild ανέφερε ότι το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να δημιουργήσει μια «αερογέφυρα» μέσω της οποίας drones και ρομποτικά συστήματα θα μπορούσαν να μεταφερθούν αεροπορικώς εντός της Ρωσίας, ώστε στη συνέχεια να στοχεύσουν στρατιωτικές βάσεις και αεροδρόμια.
Άμυνα, όχι κατάκτηση
Όπως αναφέρεται στο επικαλούμενο έγγραφο στρατηγικής, το ΝΑΤΟ δεν επιδιώκει την κατάληψη ή την κατάκτηση της Ρωσίας.
Αντίθετα, ο αντικειμενικός στόχος είναι η αναχαίτιση της ρωσικής δύναμης εισβολής και η απώθησή της πίσω προς τα ρωσικά σύνορα.
Η αναφερόμενη στρατηγική αντικατοπτρίζει επίσης μια ευρύτερη έμφαση στην αποτροπή. Σύμφωνα με τη Bild, οι στρατιωτικοί επικεφαλής του ΝΑΤΟ δεν επιθυμούν απαραίτητα να παραμείνει το σχέδιο μυστικό, επιχειρηματολογώντας ότι η αποτροπή λειτουργεί καλύτερα όταν η Ρωσία γνωρίζει τι θα αντιμετωπίσει εάν επιτεθεί σε μέλος της Συμμαχίας.