Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ένας 18χρονος φοιτητής του Πανεπιστημίου Yale συνελήφθη με την κατηγορία της σεξουαλικής κακοποίησης, αφού φέρεται να επιτέθηκε σε 30χρονη γυναίκα μέσα σε συρμό του μετρό της Νέας Υόρκης, ενώ εκείνη ταξίδευε μαζί με τέσσερα παιδιά.
- Ο κατηγορούμενος φοιτητής, Άρι Στάιν, είχε χαρακτηρίσει «άχρηστη» την εκπαίδευση για τη σεξουαλική παρενόχληση σε άρθρο του, προκαλώντας επιπλέον αντιδράσεις.
- Η υπεράσπιση αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, κάνοντας λόγο για ψευδή καταγγελία και ζητώντας το βιντεοληπτικό υλικό από το μετρό ως απόδειξη της αθωότητας του φοιτητή.
Ένας 18χρονος φοιτητής του Πανεπιστημίου Yale συνελήφθη με την κατηγορία της σεξουαλικής κακοποίησης, αφού φέρεται να επιτέθηκε σεξουαλικά σε 30χρονη γυναίκα μέσα σε συρμό του μετρό της Νέας Υόρκης, ενώ εκείνη ταξίδευε μαζί με τέσσερα παιδιά.
Σύμφωνα με τις αρχές, ο Άρι Στάιν κατηγορείται ότι στις 28 Ιουνίου, σε συρμό της γραμμής R που κατευθυνόταν προς το Μανχάταν, έβαλε το χέρι του κάτω από τα ρούχα της 30χρονης και προχώρησε σε κολπική διείσδυση με δύο δάχτυλα. Όταν εκείνη αντέδρασε, φέρεται να της είπε: «Συγγνώμη, δεν ήξερα ότι θα αντιδρούσες έτσι».
Η γυναίκα συνοδευόταν από τέσσερα παιδιά ηλικίας 7 έως 11 ετών, τα οποία, σύμφωνα με εισαγγελείς και αστυνομία, έγιναν μάρτυρες του περιστατικού.
Ο 18χρονος αποχώρησε αρχικά από το σημείο, όμως παραδόθηκε στην αστυνομία λίγες ημέρες αργότερα. Αντιμετωπίζει κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση, επιβαρυμένη σεξουαλική κακοποίηση, βίαιη θωπεία και έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο.
Είχε χαρακτηρίσει «άχρηστη» την εκπαίδευση για τη σεξουαλική παρενόχληση
Η υπόθεση προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Στάιν είχε δημοσιεύσει τον περασμένο Οκτώβριο άρθρο γνώμης στη φοιτητική εφημερίδα The Buckley Beacon, στο οποίο επέκρινε τα υποχρεωτικά σεμινάρια για τη σεξουαλική παρενόχληση στο Yale.
«Ποιος ακριβώς ήταν ο σκοπός αυτού του προγράμματος; Υπήρχε κανείς στην αίθουσα που σχεδίαζε να παρενοχλήσει ή να επιτεθεί σε συμφοιτητές του χωρίς να γνωρίζει ότι αυτό είναι λάθος;», έγραφε μεταξύ άλλων.
Σε άλλο σημείο του άρθρου υποστήριζε ότι τα υποχρεωτικά προγράμματα εκπαίδευσης δημιουργούν την εντύπωση πως ακόμη και σχόλια όπως «σου πάνε πολύ αυτά τα τζιν» αποτελούν πάντοτε σεξουαλική παρενόχληση.
Η υπεράσπιση κάνει λόγο για ψευδή καταγγελία
Ο Στάιν εκπροσωπείται από τη γνωστή δικηγόρο Πρίγια Τσόντρι, η οποία έχει αναλάβει στο παρελθόν υποθέσεις υψηλής δημοσιότητας.
Η ίδια αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι ο πελάτης της έπεσε θύμα ψευδούς καταγγελίας.
«Ο Άρι δεν επιτέθηκε σε κανέναν. Επισκεπτόταν βιβλιοπωλεία με έναν φίλο του όταν η ζωή του ανατράπηκε από μια γυναίκα που τον κατηγόρησε ψευδώς για ένα αποτρόπαιο έγκλημα», ανέφερε σε δήλωσή της.
Κατά την ακροαματική διαδικασία ζήτησε να δοθεί στη δημοσιότητα το βιντεοληπτικό υλικό από το βαγόνι του μετρό, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα αποδείξει την αθωότητα του πελάτη της.
Σε μεταγενέστερη ανακοίνωσή της υποστήριξε ακόμη ότι «η φήμη του έχει καταστραφεί πριν δημοσιοποιηθεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο», ενώ ισχυρίστηκε ότι, σύμφωνα με την εκδοχή της καταγγέλλουσας, «η γυναίκα θα έπρεπε να φορούσε μαγιό ώστε να ήταν φυσικά δυνατή η φερόμενη πράξη», δεδομένου ότι το βαγόνι ήταν γεμάτο κόσμο.
Απομακρύνθηκε από τη φοιτητική εφημερίδα
Ο Στάιν κατάγεται από το Μίσιγκαν και αυτοπαρουσιάζεται ως υποστηρικτής του «κλασικού φιλελευθερισμού», γράφοντας άρθρα για φιλοσοφία και πολιτική στο Yale Daily News και στο Buckley Beacon.
Μετά τη δημοσιοποίηση της σύλληψής του, το όνομά του αφαιρέθηκε από το οργανόγραμμα της φοιτητικής εφημερίδας, η οποία ανακοίνωσε ότι δεν θα συνεχίσει πλέον να συνεργάζεται εθελοντικά μαζί της.
Το καλοκαίρι εργαζόταν στο φιλελεύθερο think tank Reason στην Ουάσιγκτον, όπου είχε δημοσιεύσει άρθρα για την αμερικανική πολιτική και την οικονομία.
Το Yale δεν απάντησε σε αιτήματα σχολιασμού της υπόθεσης.
Παράλληλα, συμφοιτητής του δήλωσε στην New York Post ότι, εφόσον οι κατηγορίες αποδειχθούν αληθείς, ο Στάιν θα πρέπει να αποβληθεί από το πανεπιστήμιο, σημειώνοντας ότι τα προηγούμενα γραπτά του έδειχναν ήδη «ανησυχητική έλλειψη ενσυναίσθησης» απέναντι σε ζητήματα φύλου, βλάβης και λογοδοσίας.