Νέες υπεδαφικές σαρώσεις στον αμφιλεγόμενο σχηματισμό Durupınar της Τουρκίας -έναν γεωλογικό σχηματισμό 157 μέτρων που πολλοί ερευνητές συνδέουν εδώ και καιρό με την Κιβωτό του Νώε – αποκάλυψαν ανωμαλίες στο υπέδαφος που ενδέχεται να ανατρέψουν τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις για την τοποθεσία.
Τα ευρήματα, τα οποία γνωστοποιήθηκαν σε δελτίο Τύπου και δεν έχουν ακόμα αναλυθεί διεξοδικά σε αξιολογημένη από ομοτίμους (peer-reviewed) έρευνα, δεν αποδεικνύουν συμπερασματικά ότι ο σχηματισμός είναι τεχνητός. Ωστόσο, σύμφωνα με ερευνητές της Bakhtar Research and Engineering, LLC και της Noah’s Ark Scans, τα προκαταρκτικά τους δεδομένα αποκαλύπτουν νέα στοιχεία που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης.
Ο σχηματισμός Durupınar σαρώθηκε με ραντάρ που αναπτύχθηκε για την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ
Επιστήμονες και μελετητές θρησκευτικών κειμένων είναι διχασμένοι εδώ και καιρό σχετικά με την ιστορική βάση των βιβλικών αφηγήσεων. Ωστόσο, ο εντοπισμός του σχηματισμού Durupınar το 1959 κοντά στο Όρος Αραράτ της Τουρκίας -ο οποίος θυμίζει το σχήμα πλοίου- έδωσε νέα διάσταση στις πολυετείς έρευνες για αρχαιολογικά ευρήματα που συνδέονται με την Κιβωτό του Νώε. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι διαστάσεις και η τοποθεσία του σχηματισμού ταιριάζουν με τις περιγραφές του βιβλικού σκάφους, ενώ σκεπτικιστές και γεωλόγοι επιμένουν κατά κανόνα ότι πρόκειται για ένα φυσικό γεωλογικό φαινόμενο.
Σε ανακοίνωση για τη νέα ανάλυση, οι ερευνητές ανέφεραν ότι η συγκεκριμένη επισκόπηση αποτελεί την πρώτη εφαρμογή του συστήματος BakhtarRadar στην αμφιλεγόμενη τοποθεσία Durupınar. Το σύστημα αναπτύχθηκε από τον επικεφαλής του έργου, Δρ. Khosrow Bakhtar, ο οποίος, σύμφωνα με το ανακοινωθέν, έχει αφιερώσει τέσσερις δεκαετίες στην ανάπτυξη τεχνολογιών εντοπισμού για οργανισμούς όπως η Πολεμική Αεροπορία, το Ναυτικό των ΗΠΑ, η Υπηρεσία Μείωσης Απειλών της Άμυνας (DTRA) και η διοίκηση NORAD-USNORTHCOM.
Η ομάδα δηλώνει ότι το σύστημα BakhtarRadar που χρησιμοποιήθηκε βασίζεται σε μια εξειδικευμένη τεχνολογία απεικόνισης υπεδάφους με την ονομασία EarthRadar, η οποία είχε σχεδιαστεί αρχικά για την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία. Σε συνεργασία με τον ιδρυτή της Noah’s Ark Scans, Andrew Jones, ο Bakhtar πραγματοποίησε σαρώσεις σε όλη την έκταση του σχηματισμού, οι οποίες, σύμφωνα με την ομάδα, παρήγαγαν τρισδιάστατες ογκομετρικές εικόνες υψηλής ανάλυσης των υπεδαφικών του χαρακτηριστικών.
Πριν από τη διενέργεια της έρευνας, οι ερευνητές έθεσαν τρεις βασικούς στόχους: να διαπιστώσουν αν ο σχηματισμός αποτελεί μια «ενιαία ομοιογενή μάζα φυσικού πετρώματος», να εξετάσουν αν περιέχει εσωτερικές δομές και να προσδιορίσουν τη θέση του υποκείμενου συμπαγούς πετρώματος (υποβάθρου). Παράλληλα, προσπάθησαν να προσδιορίσουν εάν αυτό το βραχώδες υπόστρωμα εκτείνεται συνεχόμενα κάτω από την περιοχή της κοιλάδας.
«Αυτό ακριβώς είναι το δύσκολο στο Durupınar», εξηγεί η ερευνητική ομάδα, «να διαχωρίσεις τα στρώματα, τις δομές και τις ασυνέχειες υπό δύσκολες συνθήκες και να χτίσεις μια τρισδιάστατη εικόνα του τι βρίσκεται από κάτω».
Όχι μια απλή, ομοιογενής μάζα πετρώματος;
Προγενέστερες έρευνες, συμπεριλαμβανομένης μιας επισκόπησης με ραντάρ διείσδυσης εδάφους το 2019, είχαν εντοπίσει αρκετά ασυνήθιστα υπεδαφικά χαρακτηριστικά εντός του σχηματισμού. Αυτά περιλάμβαναν κενά, ευθύγραμμες και γωνιακές μορφές, καθώς και μοτίβα που οι ερευνητές ερμήνευσαν ως «πιθανούς διαδρόμους και χώρους που θυμίζουν δωμάτια».
Σε αντίθεση με τον εξοπλισμό της προηγούμενης έρευνας, η ομάδα ανέφερε ότι το BakhtarRadar χρησιμοποιήθηκε για να «εξετάσει τους ίδιους αυτούς στόχους με μια θεμελιωδώς διαφορετική προσέγγιση ραντάρ». Σύμφωνα με τους ερευνητές, το σύστημα τους επέτρεψε επίσης να μελετήσουν το «βαθύτερο γεωλογικό πλαίσιο κάτω από την περιοχή» και να προσπαθήσουν να χαρτογραφήσουν την επιφάνεια του συμπαγούς πετρώματος κάτω και γύρω από τον σχηματισμό.
Αφού ολοκλήρωσε τις σαρώσεις σε όλο τον σχηματισμό Durupınar, η ομάδα παρέθεσε ορισμένες προκαταρκτικές παρατηρήσεις από τα δεδομένα που έχουν αναλυθεί μέχρι στιγμής. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι σαρώσεις «δεν δείχνουν τον σχηματισμό ως μια απλή, ομοιογενή μάζα βράχου».
Αντίθετα, οι Bakhtar και Jones ανέφεραν αυτό που περιέγραψαν ως «ισχυρές υπεδαφικές ανωμαλίες και στρωμάτωση» κάτω από τον σχηματισμό σε σχήμα πλοίου. Δήλωσαν επίσης ότι η ανάλυση των βαθύτερων δεδομένων που έχουν επεξεργαστεί έως τώρα δεν έδειξε «κανένα σαφές όριο» κάτω από τον σχηματισμό. Σύμφωνα με την ομάδα, αυτό ήταν αναπάντεχο, καθώς «το ραντάρ βλέπει πολύ πιο βαθιά από το σημείο όπου θα αναμενόταν να εμφανιστεί ένας επιφανειακός βραχώδης πυρήνας».
Οι ερευνητές ξεχώρισαν επίσης μια υπεδαφική ανωμαλία που εκτείνεται σε μήκος περίπου 75 μέτρων μέσα από το κεντρικό τμήμα του σχηματισμού, την οποία ερμήνευσαν ως κάτι που θυμίζει «τούνελ ή διάδρομο». Ωστόσο, το στοιχείο αυτό δεν έχει ανασκαφεί φυσικά ούτε έχει επιβεβαιωθεί με άλλο τρόπο ότι αποτελεί τεχνητή κατασκευή.
Η ομάδα διευκρίνισε ότι οι παρατηρήσεις αυτές είναι προκαταρκτικές και «τελούν υπό πλήρη επεξεργασία και ερμηνεία». Ωστόσο, υποστηρίζουν επίσης ότι τα νέα τους ευρήματα «πλήττουν ευθέως τη γεωλογική ένσταση που εγείρεται εδώ και χρόνια για την περιοχή», σύμφωνα με την οποία ο σχηματισμός Durupınar «δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας φυσικός σωρός βράχων ή λάσπης πάνω από ένα επιφανειακό υπόβαθρο πετρώματος».
«Δεν προσπαθούμε να δώσουμε τέλος σε αυτή τη διαμάχη με ένα δελτίο Τύπου», δήλωσε ο Jones. «Πιστεύουμε ότι πρόκειται για την Κιβωτό του Νώε, αλλά ο τρόπος για να το αποδείξουμε είναι να συνεχίσουμε τις δοκιμές».
Ακόμη και ορισμένοι δημιουργιστές παραμένουν σκεπτικοί
Προς το παρόν, πάντως, το μόνο που έχει παρουσιάσει η ομάδα είναι το δελτίο Τύπου που αναφέρει ο Jones -κανένα από τα ευρήματα δεν έχει αναλυθεί σε επίσημη μελέτη ούτε έχει αξιολογηθεί από ομοτίμους (peer review). Επιπλέον, επικριτές έχουν θέσει στο παρελθόν ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο ερμηνείας ορισμένων γεωφυσικών ευρημάτων της ομάδας, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι ορισμένα μέλη του εγχειρήματος, όπως ο Jones, έχουν ήδη εκφράσει δημοσίως την πεποίθησή τους ότι ο σχηματισμός αποτελεί την Κιβωτό του Νώε, ενώ άλλα μέλη περιλαμβάνουν αυτοαποκαλούμενους Χριστιανούς ακτιβιστές, σύμφωνα με τον ιστότοπο της ομάδας.
Ακόμη και ορισμένοι εξέχοντες δημιουργιστές της «Νέας Γης» έχουν εκφράσει αμφιβολίες για την ομάδα και τα ευρήματά της στο παρελθόν. Ανάμεσα σε αυτούς τους επικριτές είναι και ο Ken Ham, ιδρυτής, διευθύνων σύμβουλος και πρώην πρόεδρος της χριστιανικής απολογητικής οργάνωσης Answers in Genesis, ο οποίος ήρθε σε αντιπαράθεση με τον ιδρυτή της Noah’s Ark Scans, Andrew Jones, σε μια ανάρτηση στο ιστολόγιό του τον περασμένο Ιούνιο.
«Όπως παραδέχεται και ο ίδιος, ο Andrew Jones της Noah’s Ark Scans, βασικός υποστηρικτής της νέας προσπάθειας προώθησης της τοποθεσίας ως τα υπολείμματα της Κιβωτού του Νώε, ήταν πεπεισμένος για το τι πιθανόν ήταν αυτός ο χώρος πριν καν δει τα αποτελέσματα αυτών των γεωφυσικών ερευνών», έγραψε ο Ham στο ιστολόγιό του πέρυσι, σημειώνοντας ότι τα γεωφυσικά δεδομένα που συζητήθηκαν από τον Jones είχαν «διατυπωθεί με όρους που παρουσίαζαν τα χαρακτηριστικά των σαρώσεων ως “καταστρώματα”, καθώς και ως έναν ισχυριζόμενο “διάδρομο” ή “τούνελ” στη μέση της κατασκευής».
«Καμία από αυτές τις αναφορές δεν αξιολογεί αντικειμενικά τα πρωτογενή γεωφυσικά δεδομένα εξετάζοντας άλλες ερμηνείες», υποστήριξε ο Ham.
Σημειώνεται ότι η ομάδα της Noah’s Ark Scans παραδέχεται την αδυναμία της να εντοπίσει ένα όριο συμπαγούς πετρώματος στα δεδομένα σαρώσεων που έχουν επεξεργαστεί μέχρι στιγμής, σημειώνοντας ωστόσο ότι αυτό «δεν αποδεικνύει από μόνο του την απουσία του πετρώματος». Η ομάδα παραδέχεται επίσης ότι οι ανωμαλίες του ραντάρ από μόνες τους «δεν αποδεικνύουν αρχαιολογική προέλευση». Αντίθετα, ανέφεραν ότι θα χρειαστεί περισσότερη ανάλυση και έρευνα για να διευθετηθεί η διαμάχη σχετικά με την πραγματική φύση της αμφιλεγόμενης τοποθεσίας.
«Τώρα πρέπει να ολοκληρώσουμε την επεξεργασία, να επιλέξουμε τα καλύτερα σημεία για δειγματοληψία και να παραδώσουμε τα φυσικά δείγματα στα χέρια των επιστημόνων», δήλωσε ο Jones. «Εκεί είναι που τα πράγματα αποκτούν πραγματικά ενδιαφέρον».
Προκαταρκτική έκθεση τις επόμενες εβδομάδες
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι ο στόχος της τρέχουσας προσπάθειας είναι να βρεθούν φυσικά στοιχεία που να μπορούν «να αντέξουν στην αυστηρή κριτική» και να διαφοροποιήσουν την ερμηνεία τους για την περιοχή «από μια αμιγώς φυσική γεωλογική εξήγηση». Η ομάδα δηλώνει ότι αναμένει τη δημοσίευση μιας προκαταρκτικής έκθεσης «τις επόμενες εβδομάδες», μετά την οποία τα ευρήματά της «θα ενσωματωθούν στις υπάρχουσες γεωφυσικές έρευνες», ώστε να βοηθήσουν στον καθορισμό των σημείων για στοχευμένες γεωτρήσεις και να «καθοδηγήσουν την επόμενη φάση της έρευνας στο Durupınar».
Το αν η ομάδα θα καταφέρει να παρουσιάσει στοιχεία ικανά να πείσουν γεωλόγους και αρχαιολόγους – πόσο μάλλον τους επικριτές του εγχειρήματος που πιστεύουν οι ίδιοι στον βιβλικό κατακλυσμό- μένει να φανεί. Ωστόσο, έως ότου τα φυσικά ευρήματα αποδείξουν συμπερασματικά το αντίθετο, ο σχηματισμός Durupınar περιγράφεται καλύτερα σύμφωνα με επικρατούσα γεωλογική ερμηνεία: ως ένας φυσικά διαμορφωμένος γεωλογικός σχηματισμός και όχι ως τα υπολείμματα μιας αρχαιολογικής κατασκευής.
