Αρχαιολόγοι στην Τουρκία προχώρησαν σε σημαντικές ανακαλύψεις στο Seyitomer Hoyuk, έναν αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται εντός της περιοχής ενός θερμοηλεκτρικού σταθμού στην Κιουτάχεια.
Καμένοι σπόροι δημητριακών, μεταξύ των οποίων βρώμη, φακές, ρεβύθια και σπόροι παπαρούνας, έχουν έρθει στην επιφάνεια, προσφέροντας πολύτιμες γνώσεις σχετικά με τις γεωργικές πρακτικές και την καθημερινή ζωή κατά την Πρώιμη και Μέση Εποχή του Χαλκού.
Με επικεφαλής τον Sevgi Gurdal, διευθυντή του μουσείου Κιουτάχειας, η ανασκαφή πραγματοποιείται με την υποστήριξη του εργοστασίου θερμοηλεκτρικής ενέργειας Celikler Holding. Το project, το οποίο έχει ξεκινήσει το 1989, για να φτάσει σε αποθέματα λιγνίτη 12 εκατομμυρίων τόνων, κάτω από το σημείο, έχει φέρει στο φως έναν πλούτο ιστορικών θησαυρών.
Μια ματιά στη ζωή της Εποχής του Χαλκού
Από την αρχιτεκτονική μέχρι τη γεωργία, οι ανασκαφές του Seyitomer Hoyuk, προσφέρουν γνώσεις για τη ζωή πριν από 5.000 χρόνια.
Η Κιουτάχεια είναι πόλη της βορειοδυτικής ασιατικής Τουρκίας, η κατά την αρχαιότητα ελληνική πόλη Κοτύαιον, ή Κοτυάειον, πατρίδα του Αισώπου, και επί ρωμαϊκών χρόνων το Κοτύαιουμ.
Ο Gurdal εξήγησε ότι, η ανασκαφική ομάδα της φετινής χρονιάς αποτελείται από 25 ειδικούς, μεταξύ των οποίων, αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι, συντηρητές έργων τέχνης και αρχιτέκτονες, μαζί με 50 εργάτες. Στο επίκεντρο, ήταν στα πιο πρώιμα στρώματα του οικισμού της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού.
«Συγκεντρώσαμε πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την αρχιτεκτονική, την καθημερινή ζωή και τις γεωργικές πρακτικές της περιόδου», σημείωσε.
Η ομάδα, ανακάλυψε ορθογώνια σπίτια με ξεχωριστούς τοίχους στα χαμηλότερα στρώματα, με αντίθεση με τους κοινόχρηστους τοίχους που είχαν τα ανώτερα στρώματα. Μέσα στα σπίτια, βρέθηκαν εστίες, φούρνοι και εργαλεία, υποδηλώνοντας ότι, οι χώροι αυτοί χρησιμοποιούνταν τόσο ως κατοικίες, όσο και ως εργαστήρια.
Ρεβίθια από το Tavsanli και σπόρος παπαρούνας από την Κιουτάχεια
Ρεβίθια ηλικίας 5.000 ετών, καταδεικνύουν τις βαθιές ρίζες της περιοχής στην αγροτική παραγωγή.
Ανάμεσα στα ευρήματα, ξεχωρίζουν τα ρεβίθια και οι σπόροι παπαρούνας, τα οποία υποδηλώνουν την αδιάλειπτη πολιτιστική και οικονομική τους σχέση με την περιοχή.
«Η ανακάλυψη των σπόρων παπαρούνας, σε μικρά αγγεία και κανάτια με στενούς λαιμούς, υποδηλώνει την ιστορική τους σημασία. Η παπαρούνα, χρησιμοποιούταν τόσο στα φαγητά όσο και στη φαρμακευτική και είχε ξεχωριστή οικονομική σημασία για την Κιουτάχεια και το Αφιόν Καραχισάρ, για χιλιετίες».
Οι σπόροι ανακαλύφθηκαν σε αποθηκευτικούς χώρους μέσα στις δομές. Η εξαιρετική κατάσταση στην οποία διατηρήθηκαν, αποδίδεται στην ενανθράκωση που υπέστησαν λόγω των αρχαίων φωτιών, η οποία διασφάλισε τη διατήρησή τους για χρόνια.
