Όλοι έχουν τα όριά τους. Για μια γυναίκα, το όριο της υπομονής έσπασε όταν ζήτησε από τον σύζυγό της για μια και μόνη φορά κάτι που σημαίνει πολλά για εκείνη. Η 48χρονη γυναίκα, είναι παντρεμένη με έναν 49χρονο. Με τον άνδρα της, έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, από 10 έως 22 ετών.
Η γυναίκα αυτή ήταν πάντα βαθιά ερωτευμένη με τον άνδρα της – τόσο στα εύκολα, όσο και στα δύσκολα. Εκείνο που την ενοχλεί – και πλέον δεν αντέχει – είναι το γεγονός ότι εκείνος ποτέ του δεν έχει κάνει κάτι ξεχωριστό για τις επετείους τους. Μόνο εκείνη κανονίζει να πάνε για φαγητό ή ταξίδια.
“Εντάξει, μου φέρνει λουλούδια και το εκτιμώ. Άλλωστε χαίρομαι να κανονίζω εγώ τις εξόδους μας αλλά εδώ και 10 χρόνια, του ζητάω να κανονίσει κάτι για την 25η μας επέτειο”, εξηγεί.
“Για μία και μόνη φορά, θέλω να νιώσω ξεχωριστή. Δεν θέλω έξοδα. Θα χαρώ έστω με ένα πικνίκ ή μια πεζοπορία. Το μόνο που θέλω, είναι να δω μια μικρή προσπάθεια” τονίζει.
“Κουράστηκα να νιώθω αόρατη”
“Αυτός ο χρόνος μάλιστα ήταν πολύ δύσκολος. Το σπίτι μας έπαθε ζημιές σε μια καταιγίδα, είχαμε οικογενειακά προβλήματα, γενικά δεν είχαμε πολύ χρόνο ως ζευγάρι. Ξεκίνησα ψυχοθεραπεία επειδή έχω τραύματα από την παιδική μου ηλικία και συνειδητοποίησα πως, έχω αφήσει τους άλλους να με χειραγωγούν (τόσο άτομα από την οικογένεια, όσο και ο άνδρα μου) και να απαξιώνουν τις προσπάθειές μου για χρόνια ολόκληρα. Όπως πολλές μαμάδες, έτσι και εγώ έχω θυσιάσει πράγματα και βάζω τον εαυτό μου τελευταίο. Όταν αποφασίζω να μιλήσω μου λένε πως γίνομαι υπερβολική” εξηγεί η ίδια.
Χθες ήταν η 25η επέτειος του γάμου τους και ρώτησε τον άνδρα της αν είχε κανονίσει κάτι να τη γιορτάσουν. Εκείνος, της είπε πως δεν είχε χρόνο να σκεφτεί κάτι – πράγμα που την διέλυσε.
Είναι κάτι που του ζητεί εδώ και 10 χρόνια και ο άνδρας της, ξέρει καλά πόσο σημαντικό της ήταν. Όλοι οι φίλοι της έχουν γιορτάσει τα 25 χρόνια γάμου – έτσι και εκείνη, περίμενε να δει έστω, την ελάχιστη προσπάθεια.
Από τη στιγμή που, ο άνδρας της δεν έχει καταφέρει να της δώσει αυτό που ζητά, εκείνη νιώθει πως έχουν τελειώσει. Έχει εξαντληθεί να νιώθει πως είναι αόρατη.
“Αν δεν κάνει τίποτα εκείνη την ημέρα, έχω σκοπό να μαζέψω τα πράγματά μου και να φύγω. Θα του πω πως, αν πραγματικά με αγαπάει, πρέπει να με κερδίσει και αν δεν το κάνει, τότε σημαίνει ότι ποτέ του δεν με αγάπησε”, σκέφτεται η γυναίκα.
Μέσα στα δέκα χρόνια του γάμου τους, ο άνδρας δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ όσο θα έπρεπε – πράγμα που την στενοχωρεί. Αν τελικά τον αφήσει, θα σταματήσει να περιμένει να αλλάξει ένας άνθρωπος που της έχει δείξει ακριβώς τι σημαίνει για εκείνον.
Εσείς, θεωρείτε ότι έχει άδικο που θέλει να εγκαταλείψει τον άνδρα της επειδή δεν κανόνισε τίποτα για την επέτειό τους;
