Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η Μαρία Αντωνά προχώρησε σε προσωπική εξομολόγηση μέσω Instagram, αναφερόμενη στην απώλεια της μητέρας της, η οποία έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2024.
- «Αυτό που με πονάει πραγματικά είναι μόνο όσα δεν μπορώ να αλλάξω. Το ότι δεν μπορώ να φέρω πίσω τον άνθρωπο που μου λείπει περισσότερο», τόνισε η παρουσιάστρια, εξηγώντας πώς η απώλεια άλλαξε τη ζωή της.
- «Έχω κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου… Να μην ξοδεύω την ψυχή μου σε πράγματα που δεν έχουν ουσία», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι «το χαμόγελο δεν είναι πάντα απόδειξη ότι η ψυχή δεν πονάει».
Σε μία προσωπική εξομολόγηση προχώρησε η Μαρία Αντωνά, μέσα από αναρτήσεις που έκανε στο προφίλ της στο Instagram. Η ραδιοφωνική παραγωγός, αναφέρθηκε στα stories της στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, στην απώλεια της μητέρας της, και στο πώς άλλαξε η ζωή της αφού την «έχασε».
Υπενθυμίζεται ότι η μητέρα της Μαρίας Αντωνά, έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2024.
Συγκεκριμένα, στα stories της, η ραδιοφωνική παραγωγός έγραψε: «Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως υπάρχουν πράγματα που μπορείς να αλλάξεις και πράγματα που πρέπει να μάθεις να κουβαλάς.
Αυτό που με πονάει πραγματικά δεν είναι μια γνώμη, ένα σχόλιο ή μια δυσκολία. Είναι μόνο όσα δεν μπορώ να αλλάξω. Το ότι δεν μπορώ να φέρω πίσω τον άνθρωπο που μου λείπει περισσότερο. Τη μαμά μου
Από τότε, όλα τα υπόλοιπα απέκτησαν τη σωστή τους διάσταση. Τίποτα δεν μπορεί να με τρομάξει όσο η απώλεια. Τίποτα δεν μπορεί να με λυγίσει όσο η απουσία ενός ανθρώπου που αγαπάς».
Ακόμα, η Μαρία Αντωνά ανέφερε στις αναρτήσεις της: «Έχω κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου… Να μην ξοδεύω την ψυχή μου σε πράγματα που δεν έχουν ουσία. Να μη δίνω δύναμη σε ανθρώπους που δεν αξίζουν την ηρεμία μου. Να μην αφήνω την κακία των άλλων να αλλοιώνει αυτό που είμαι εγώ. Το μόνο που θέλω είναι να κρατήσω την ψυχή μου καθαρή. Γιατί μόνο εγώ ξέρω πόσο μου κόστισε για να παραμείνει έτσι».
«Και κάτι ακόμη που έμαθα… Ποτέ δεν ξέρεις τι κουβαλάει ένας άνθρωπος μέσα του. Η δύναμη που δείχνει προς τα έξω δεν σημαίνει ότι μέσα του δεν έχει ραγίσει χίλιες φορές. Ο καθένας παλεύει τις δικές του μάχες, θρηνεί τις δικές του απώλειες και βρίσκει τον δικό του τρόπο να συνεχίζει. Άλλος μιλάει, άλλος σωπαίνει, άλλος χαμογελά. Μα το χαμόγελο δεν είναι πάντα απόδειξη ότι η ψυχή δεν πονάει», κατέληξε.