Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η Μαίρη Λίντα είχε αποκαλύψει τι της είχε ζητήσει ο Μίκης Θεοδωράκης όταν της έδωσε τη «Μυρτιά».
- Τον είχε χαρακτηρίσει «υπέροχο ως συνθέτη, αλλά υπέροχο και ως οικογενειάρχη».
- Είχε αναφερθεί επίσης στο «Μέρα Μαγιού», τονίζοντας ότι «εκεί, νομίζω έδωσα το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής μου».
Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας έχει «αποχαιρετήσει» πάρα πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες. Κάθε φορά που γίνεται γνωστός ο θάνατος μιας μεγάλης προσωπικότητας από τον κόσμο της τέχνης, όλοι νιώθουν πως φεύγει ένα κομμάτι της νεότερης ιστορίας μας, της παλιάς Ελλάδας, που είχε μία άλλη αίγλη. Η απώλεια της Μαίρης Λίντα προκάλεσε την Τετάρτη 22 Ιουλίου αυτή τη δυσάρεστη αίσθηση, σε ένα μεγάλο μέρος των πολιτών. Ωστόσο το έργο που αφήνει πίσω της και οι ιστορίες που το συνοδεύουν, θα μείνουν για πάντα ως «κληρονομιά» στον λαό.
Όταν τον Σεπτέμβριο του 2021 ο Μίκης Θεοδωράκης έφυγε από τη ζωή, η Μαίρη Λίντα είχε μιλήσει στην «Espresso» και τον Νίκο Νικόλιζα, για τον σπουδαίο συνθέτη.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησής της με τον δημοσιογράφο, η αείμνηστη καλλιτέχνις είχε αναφερθεί και στη στιγμή που ο Μίκης Θεοδωράκης της είχε δώσει τη «Μυρτιά».
Τότε, η Μαίρη Λίντα είχε εξομολογηθεί: «Όταν μου έδωσε τη “Μυρτιά” μού είπε: “Αυτό το τραγούδι θέλω να το πεις καλύτερα απ’ όλα”. Παραξενεύτηκα γιατί δεν ήξερα γιατί μου το έλεγε αυτό. Γυρίζει και μου λέει: “Είναι γραμμένο για τη σύζυγό μου, τη Μυρτώ. Είναι τα πάντα για μένα”.
Τότε τον Μίκη ειλικρινά τον λάτρεψα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Μιλούσε πάντα για την οικογένειά του και τα μάτια του βούρκωναν. Υπέροχος ως συνθέτης, αλλά υπέροχος και ως οικογενειάρχης. Πόσες φορές μάς έκανε το τραπέζι και πόσες άλλες καθόμασταν με τις ώρες, εγώ, ο Μίκης και ο Χιώτης, να μιλάμε για ιστορίες του μπουζουκιού και πώς τα τραγούδια γίνονται μεγάλα μέσα από τα στόματα των απλών ανθρώπων. Φιλοσοφημένος άνθρωπος».
Σε άλλο σημείο, η αγαπημένη ερμηνεύτρια είχε πει: «Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια, αλλά το “Μέρα Μαγιού” είναι και από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια. Εκεί, νομίζω έδωσα το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής μου.
Θυμάμαι όταν το είπα στο μικρόφωνο του στούντιο, βγαίνει ο Μίκης και φωνάζει “ναι, αυτό είναι. Αυτό θέλω”. Ο Μίκης πάντα χαιρόταν σαν μικρό παιδί όταν τελείωνε μια φωνογράφηση και του άρεσε».
