Σάλος στη Γαλλία: Πρώην αξιωματούχος του υπ. Πολιτισμού έδινε κρυφά διουρητικά σε υποψήφιες για δουλειά – «Ντρεπόμουν φοβερά»

Η υπόθεση του πρώην αξιωματούχου του γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού, Κριστιάν Νεγκρ, που κατηγορείται για χημική υποταγή γυναικών με διουρητικά φάρμα κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας, έρχεται ξανά στο φως, καθώς θύματα σπάνε τη σιωπή τους και καταθέτουν συγκλονιστικές μαρτυρίες. Παρά τις αποκαλύψεις και την παραδοχή μέρους των πράξεών του, η δίκη του Νεγκρ καθυστερεί για χρόνια, προκαλώντας οργή και αίσθημα ματαίωσης στα θύματα για τις αδράνειες της δικαιοσύνης.

Γαλλία διουρητικά Κριστιάν Νεγκρ

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Θύματα του πρώην ανώτερου δημοσίου υπαλλήλου Κριστιάν Νεγκρ σπάνε τη σιωπή τους, περιγράφοντας πώς έριχνε διουρητικά φάρμακα στα ροφήματά τους κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων για θέσεις εργασίας, εξαναγκάζοντάς τες σε εξευτελιστικές καταστάσεις.
  • Η αστυνομία εντόπισε στον υπολογιστή του Νεγκρ αρχείο Excel με τίτλο «Πειράματα P», που κατέγραφε λεπτομέρειες για τις σχεδόν 200 γυναίκες που φέρεται «εξευτέλισε».
  • Παρά την παραδοχή μέρους των πράξεών του, ο Νεγκρ δεν έχει οδηγηθεί ακόμη στο δικαστήριο, προκαλώντας την οργή και το αίσθημα της ματαίωσης των θυμάτων για τις μεγάλες καθυστερήσεις της δικαιοσύνης.

Νέες συγκλονιστικές πτυχές έρχονται στο φως για την πολύκροτη υπόθεση χημικής υποταγής που συγκλόνισε τη Γαλλία, καθώς θύματα του πρώην ανώτερου δημοσίου υπαλλήλου Κριστιάν Νεγκρ σπάνε τη σιωπή τους και μιλούν στο BBC Global Women.

Χρόνια μετά τις πρώτες αποκαλύψεις, οι γυναίκες που έπεσαν θύματα της δράσης του περιγράφουν τον εφιάλτη που έζησαν όταν ο κατηγορούμενος έριχνε διουρητικά φάρμακα στα ροφήματα που τους προσέφερε κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων για θέσεις εργασίας, προκειμένου να τις εξαναγκάζει σε εξευτελιστικές καταστάσεις.

Παρόλο που ο Νεγκρ, ο οποίος διανύει τη δεκαετία των 60, έχει παραδεχθεί μέρος των πράξεων του, δεν έχει οδηγηθεί ακόμη στο δικαστήριο, προκαλώντας την οργή και το αίσθημα της ματαίωσης των θυμάτων για τις μεγάλες καθυστερήσεις της δικαιοσύνης.

Η μαρτυρία της Ανέις ντε Βος

«Ήμουν πραγματικά αδύναμη. Δεν μπορούσα πλέον να νιώσω τα πόδια μου», αναφέρει η Ανέις ντε Βος. «Φοβόμουν. Δεν γνώριζα τι συνέβαινε».

Ήταν Ιούλιος του 2011 όταν η 27χρονη τότε Ανέις περνούσε από συνέντευξη για μια θέση εργασίας στο υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας, στο Παρίσι.

Αν και συνήθως δεν έπινε καφέ, όταν ο ανώτερος διευθυντής Κριστιάν Νεγκρ της προσέφερε έναν, εκείνη δέχτηκε από ευγένεια. Όπως ανέφερε, τον ετοίμασε ο ίδιος, αλλά «είχε κακή γεύση… οπότε ήπια περίπου τον μισό».

Η συνάντηση ξεκίνησε στο γραφείο, αλλά έπειτα από λίγα λεπτά ο Νεγκρ πρότεινε να βγουν έξω. Καθώς περπατούσαν στους δρόμους του Παρισιού, η Ανέις άρχισε να νιώθει μια ανεξήγητη και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει, ενημερώνοντάς τον ότι έπρεπε να βρει επειγόντως τουαλέτα.

«Με κοίταξε στα μάτια και είπε: “Ω, πρέπει να κάνεις τσίσα;”».

«Ένιωσα σαν παιδί. Βρήκα πραγματικά περίεργο τον τρόπο που με κοίταζε, σχεδόν περιχαρώς», είπε στο BBC.

Ο Νεγκρ τη κατεύθυνε προς την πόρτα μιας αποθήκης κάτω από μια γέφυρα στον Σηκουάνα, λέγοντάς της: «Μπορείς να το κάνεις εδώ».

«Άρχισα να πανικοβάλλομαι», συνεχίζει η Ανέις. «Είχα εικόνες να με σπρώχνει μέσα στο δωμάτιο και να κλείνει την πόρτα πίσω μου».

Νιώθοντας ότι το σκηνικό ήταν «πολύ παράξενο», επέμεινε να συνεχίσουν το περπάτημα. Κατευθύνθηκαν προς το Λούβρο, αλλά οι τουαλέτες κόστιζαν ένα ευρώ και εκείνη είχε αφήσει το πορτοφόλι της στο υπουργείο, ενώ ο Νεγκρ ισχυρίστηκε ότι δεν είχε μετρητά.

Απελπισμένη και υποφέροντας από τον πόνο, η Ανέις βρήκε ένα καφέ. Όμως, καθώς πλησίαζε στο μπάνιο, έχασε τον έλεγχο. «Ένιωθα πραγματικά αδύναμη σωματικά», περιέγραψε στη βρετανική εφημερίδα.

«Τουλάχιστον δεν με είδε», δήλωσε, βρίσκοντας μια μικρή παρηγοριά στο γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη μακριά από το βλέμμα του. «Ήμουν τόσο ευγνώμων που φορούσα μόνο ένα φόρεμα», εξηγεί, καθώς αυτό διευκόλυνε τη συγκάλυψη.

Έπειτα από τρεις ώρες με τον Νεγκρ, όπως αναφέρει, «είχε ζαλάδες και ένιωθε εξαντλημένη». Δεν πήρε τη δουλειά και είχε υποψίες, χωρίς όμως να μπορεί να προσδιορίσει τι είχε συμβεί.

Το περιστατικό κλόνισε την αυτοπεποίθησή της, οδηγώντας την σε λιγότερο φιλόδοξες επαγγελματικές επιλογές. Το 2019 έλαβε επιστολή από την αστυνομία, όπου έμαθε ότι ήταν μία από τις σχεδόν 200 γυναίκες που ο Νεγκρ κατηγορούνταν ότι είχε ναρκώσει.

«Ήμουν σε κατάσταση σοκ», λέει. «Αλλά ήμουν χαρούμενη που έμαθα ότι δεν ήμουν τρελή. Κάτι είχε συμβεί εκείνη την ημέρα».

Το αρχείο «Πειράματα P» και η αποκάλυψη

Η αστυνομία διαπίστωσε ότι ο Νεγκρ χρησιμοποιούσε διουρητικά φάρμακα, τα οποία προκαλούν υπερβολική παραγωγή ούρων.

Η Ανέις αποκάλυψε ότι οι αρχές εντόπισαν στον υπολογιστή του ένα αρχείο Excel με τα ονόματα των θυμάτων, υπό τον τίτλο «Πειράματα P» (Experiments P).


Το έγγραφο κατέγραφε την ώρα άφιξης των γυναικών, τη στιγμή χορήγησης του διουρητικού, τον χρόνο που χρειάστηκε μέχρι να ουρήσουν, καθώς και τι εσώρουχα φορούσαν.

Η έρευνα ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2018, όταν ο Νεγκρ πιάστηκε στα πράσα από συνάδελφό του να φωτογραφίζει μια γυναίκα κάτω από ένα τραπέζι. Αρχικά τέθηκε σε διαθεσιμότητα από τη θέση του ως περιφερειακός διευθυντής πολιτιστικών υποθέσεων και απολύθηκε το 2019.

Σύμφωνα με την εισαγγελία, το 2018 παραδέχθηκε στους ερευνητές ότι είχε «επιβάλει εξευτελιστικές καταστάσεις σε γυναίκες».

Σήμερα, ο Νεγκρ βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για κατηγορίες που περιλαμβάνουν χορήγηση ναρκωτικών ουσιών, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση, ενώ παραμένει ασύλληπτος εν αναμονή της δίκης.

Η μαρτυρία της Μαρί-Ελέν Μπρις

Ένα άλλο θύμα που περιλαμβανόταν στις σημειώσεις του ήταν η Μαρί-Ελέν Μπρις, η οποία πέρασε από συνέντευξη το 2016 στο Στρασβούργο. Ο Νεγκρ της πρότεινε έναν περίπατο για να «ηρεμήσει τα νεύρα της».

Σύντομα, η Μαρί-Ελέν ένιωσε αβάσταχτο πόνο και έντονη ανάγκη για ούρηση. Όταν έφτασαν στο σημείο όπου ο Νεγκρ υποστήριζε ότι υπήρχε δημόσια τουαλέτα, δεν υπήρχε τίποτα.

«Άρχισα πραγματικά να υποφέρω… πόνοι σε σημείο που ήμουν άσπρη, ωχρή, έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια μου», περιγράφει.

Μην έχοντας άλλη επιλογή, ούρησε σε δημόσιο χώρο, με τον Νεγκρ να προσφέρεται να τη καλύψει με το σακάκι του.

«Ντρεπόμουν φοβερά», σημειώνει. «Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου».

Η Μαρί-Ελέν, που υπέστη και μεταγενέστερα ουρολογικά προβλήματα, τονίζει: «Έχω δεχθεί επίθεση, έχω δηλητηριαστεί, αλλά για μένα είναι σαφώς σεξουαλική επίθεση».

Χημική υποταγή

Το ζήτημα της χημικής υποταγής ανέδειξε η Γαλλίδα βουλευτής Σαντρίν Ζοσό, η οποία υπήρξε και η ίδια θύμα όταν ένα Γαλλός γερουσιαστής έριξε έκσταση στο ποτό της.

Η ίδια προώθησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα που επιτρέπει στις γυναίκες να κάνουν τοξικολογικές εξετάσεις χωρίς να απαιτείται προηγούμενη επίσημη καταγγελία στην αστυνομία.

«Ο κόσμος κινητοποιείται, τα θύματα αναφέρουν περισσότερα, υποβάλλουν περισσότερες καταγγελίες, και αυτό είναι σημαντικό», δηλώνει η Ζοσό.

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί, καθώς τα διουρητικά ανιχνεύονται για πολύ μικρό χρονικό διάστημα στα υγρά του σώματος.

Ο καθηγητής Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ, τοξικολογος που ηγείται του προγράμματος, χαρακτήρισε τη χρήση διουρητικών για αυτόν τον σκοπό «πολύ ασυνήθιστη», σημειώνοντας ότι δεν έχει ξαναδεί κάτι παρόμοιο στα 26 χρόνια της καριέρας του.

Οργή για τις καθυστερήσεις

15 χρόνια μετά το περιστατικό της Ανέις και 7 χρόνια από την πρώτη της κατάθεση, η δίκη δεν έχει ξεκινήσει. Στο μεταξύ, σύμφωνα με την οργάνωση Fondation des Femmes, ο κατηγορούμενος συνεχίζει να εργάζεται στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού.

«Είμαι οργισμένη με τον τρόπο που μας συμπεριφέρονται», δηλώνει η 42χρονη σήμερα Ανέις. «Για τέσσερα χρόνια ήμουν μόνη με τη γνώση ότι ήμουν θύμα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Είμαι πολύ οργισμένη με το σύστημα δικαιοσύνης».

Η Μαρί-Ελέν περιγράφει την αναμονή αυτή ως «δευτερογενή θυματοποίηση».

«Ως θύμα, πρέπει να αποδείξω τον αντίκτυπο, να πάω σε ψυχίατρο, να γράψω συγκεκριμένες σημειώσεις», δήλωσε στο BBC. «Δεν νιώθουμε απαραίτητα ότι μας παίρνουν εντελώς στα σοβαρά».

Η Καλλιόπη Μιγγείρου από τον οργανισμό του ΟΗΕ, UN Women τόνισε ότι οι καθυστερήσεις σε τέτοιες υποθέσεις «καταστρέφουν τις ζωές των γυναικών».

«Δεν χρειάζεται να κρύβομαι – είμαι το θύμα», ξέσπασε η Μαρί-Ελέν. «Είναι σημαντικό για μένα να μιλήσω δημόσια, επειδή αυτό επέτρεψε σε ορισμένα θύματα να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους, να ανακαλύψουν ότι ήταν θύματα και να υποβάλουν καταγγελία με τη σειρά τους».

«Το να μιλάς είναι απαραίτητο στον κόσμο στον οποίο ζούμε, είναι σημαντικό να μιλάμε για τη σεξιστική και σεξουαλική βία».