Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η αντίστροφη μέτρηση για τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές λειτουργεί στις ΗΠΑ και το Ισραήλ σαν ένα τεχνητό χρονοδιάγραμμα αναμονής, όπου η επανέναρξη ενός πολέμου με το Ιράν αντιμετωπίζεται σχεδόν ως προγραμματισμένη εκκρεμότητα.
- Παρά τις κινήσεις στρατιωτικού συντονισμού, ο Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι ο Τραμπ «δεν έχει λάβει απόφαση» και εξακολουθεί να προτιμά τη διπλωματία, λειτουργώντας τον σχεδιασμό ως μοχλό πίεσης.
- Το δημοσίευμα της Jerusalem Post επισημαίνει ότι ένα σύντομο πλήγμα δεν λύνει το στρατηγικό πρόβλημα, τονίζοντας πως τέτοιες αποφάσεις αφορούν ανθρώπινες ζωές και όχι εκλογικούς κύκλους.
Η αντίστροφη μέτρηση για τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της Τρίτης λειτουργεί στις ΗΠΑ και το Ισραήλ σαν ένα τεχνητό χρονοδιάγραμμα αναμονής, σκιαγραφώντας μια επικίνδυνη πραγματικότητα όπου η επανέναρξη ενός πολέμου με το Ιράν αντιμετωπίζεται σχεδόν ως μια προγραμματισμένη εκκρεμότητα στο ημερολόγιο.
Η «ευκολία της σύγκρουσης»
Μετά τις ισραηλινές κάλπες, τώρα οι Αμερικανοί προσέρχονται στις κάλπες την Τρίτη, και μόλις καταμετρηθούν αυτές οι ψήφοι, η σκέψη είναι ότι η Ουάσινγκτον και η Ιερουσαλήμ μπορούν να επιστρέψουν στην ημιτελή υπόθεση του Ιράν, αναφέρει η Jerusalem Post.
«Τετάρτη, 3 μ.μ. οδοντίατρος. Πέμπτη, 4 μ.μ. παραλαβή των παιδιών. Παρασκευή, 11 π.μ. επανέναρξη του πολέμου με το Ιράν. Μην ξεχάσετε να το σημειώσετε στο ημερολόγιό σας».
Αυτό γράφει χαρακτηριστικά η ισραηλινή εφημερίδα στο editorial άρθρο της.
Η JP υπογραμμίζει ότι είναι ένας παράλογος τρόπος για να συζητά κανείς έναν πόλεμο, ιδιαίτερα έναν πόλεμο του οποίου οι συνέπειες θα μπορούσαν να γίνουν αισθητές σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, είναι δύσκολο να αποφευχθεί η εντύπωση ότι οι ανανεωμένες συγκρούσεις με το καθεστώς της Τεχεράνης έχουν σημειωθεί στην ατζέντα, περιμένοντας απλώς μια βολική ημερομηνία.
Οι τίτλοι ειδήσεων του Σαββατοκύριακου ενίσχυσαν αυτή την αίσθηση, υπενθυμίζοντας τη δήλωση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ έχουν καταστρέψει σε μεγάλο βαθμό τις πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν, αλλά εξακολουθούν να έχουν «μία ή δύο εγκαταστάσεις» να διευθετήσουν, συμπεριλαμβανομένου του όρους Πικάξ (Pickaxe).
«Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε 10 λεπτά», είπε χαρακτηριστικά.
Κατά την εφημερίδα, δέκα λεπτά είναι μόλις και μετά βίας χρόνος για έναν καφέ, αλλά θεωρούνται επαρκή για να κλείσει το ζήτημα των ιρανικών πυρηνικών.
Διπλωματική στρατηγική ή εκλογικό ταβάνι;
Η Jerusalem Post σημειώνει ότι το Σάββατο ο Τραμπ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, εν μέσω αναφορών για αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού στην περιοχή και συνεχιζόμενο συντονισμό μεταξύ των δύο χωρών.
Ωστόσο, η εφημερίδα τονίζει ότι τίποτα από αυτά δεν συνεπάγεται πως έχει ήδη δοθεί εντολή για επίθεση.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι ο Τραμπ «δεν έχει λάβει απόφαση» και εξακολουθεί να προτιμά τη διπλωματία, ενώ και ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος χαρακτήρισε τις διαπραγματεύσεις εποικοδομητικές, παρά τις επιφυλάξεις του για την αξιοπιστία της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις, η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη: ο στρατιωτικός σχεδιασμός ενδέχεται να λειτουργεί ως μοχλός πίεσης για την ενίσχυση της διπλωματίας και όχι απαραίτητα ως προανάκρουσμα άμεσης σύγκρουσης.
Παρ’ όλα αυτά, το πολιτικό ημερολόγιο παραμένει καθοριστικό. Ο Τραμπ απέκλεισε ρητά το ενδεχόμενο επίθεσης πριν από τις 3 Νοεμβρίου, ενώ δημοσιεύματα έφεραν το Ισραήλ να σχεδιάζει επιχείρηση τον Οκτώβριο που «πάγωσε» λόγω αμερικανικών αντιρρήσεων.
Η JPost παρατηρεί ότι, παρά τις εύλογες ανάγκες των δημοκρατιών να λαμβάνουν υπόψη το πολιτικό τους κόστος, υπάρχει κάτι βαθύτατα ενοχλητικό στην ιδέα ότι μια πυρηνική εγκατάσταση μπορεί να αποτελεί απαράδεκτη απειλή τη Δευτέρα και να μετατρέπεται σε κατάλληλο στόχο μόνο μετά την ολοκλήρωση των εκλογών της Τρίτης.
Aνάγκη διαύγειας
Το σχόλιο της εφημερίδας υπενθυμίζει ότι η ιρανική απειλή δεν είναι φανταστική: οι πυρηνικές φιλοδοξίες, οι βαλλιστικοί πύραυλοι και το δίκτυο πληρεξουσίων (proxies) της Τεχεράνης «δικαιολογούν» την ανησυχία του Ισραήλ, ενώ τυχόν νέα επίθεση θα προκαλέσει σφοδρά αντίποινα κατά των συμμάχων των ΗΠΑ.
Ακριβώς γι’ αυτό, τονίζει η Jerusalem Post, η συζήτηση απαιτεί μεγαλύτερη σοβαρότητα από την τρέχουσα «αντίστροφη μέτρηση».
Το ερώτημα που θέτει το editorial είναι συγκεκριμένο: Τι ακριβώς φιλοδοξεί να πετύχει μια νέα στρατιωτική εκστρατεία; Ένα πλήγμα 10 λεπτών μπορεί να καταστρέψει μια δομή, αλλά δεν λύνει από μόνο του το στρατηγικό πρόβλημα ούτε εγγυάται ότι η Τεχεράνη θα συμμορφωθεί με τα αμερικανικά χρονοδιαγράμματα.
Καταλήγοντας, η εφημερίδα τονίζει ότι τόσο ο ιρανικός λαός όσο και οι πολίτες του Ισραήλ μετρούν τα διακυβεύματα σε ανθρώπινες ζωές και όχι σε εκλογικούς κύκλους.
Ενώ το Ισραήλ οφείλει να διατηρήσει το δικαίωμα της άμυνας και οι ΗΠΑ να αποτρέψουν την εργαλειοποίηση των διαπραγματεύσεων από το Ιράν, αποφάσεις τέτοιου βάρους απαιτούν σαφείς στόχους και ειλικρινή παραδοχή των κινδύνων.
Το ημερολόγιο, καταλήγει το σχόλιο, μπορεί να δείχνει πότε τελειώνουν οι εκλογές – δεν μπορεί όμως να προβλέψει πότε ένας πόλεμος είναι αναγκαίος ή πότε θα τελειώσει.