Ο Δημήτρης Μητροπάνος από τη δεκαετία του ’60 έως και το 2012 που πέθανε, υπηρέτησε με σεβασμό το επάγγελμα του τραγουδιστή και ξεχώρισε για το ταλέντο και το ήθος του. Ο επιτυχημένος καλλιτέχνης αγαπήθηκε από τον μουσικό και όχι μόνο κόσμο, και η είδηση του θανάτου του είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο.
Η Κρινιώ Νικολάου, η οποία συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μητροπάνο, έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό «Λοιπόν». Η τραγουδίστρια αναφέρθηκε στον αείμνηστο ερμηνευτή με συγκινητικά λόγια και τόνισε ότι δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, «ήταν ένας άνθρωπος με το ίδιο μεγαλείο στην ψυχή του, όσο και στη φωνή του».
Από τη συνεργασία σου με τον μεγάλο Δημήτρη Μητροπάνο, τι θυμάσαι πιο έντονα; Τι έχει μείνει μέσα σου από εκείνη την εποχή;
Περάσαμε μαζί περίπου τρεις σεζόν. Ήταν τρία χρόνια που έχουν μείνει ανεξίτηλα μέσα μου. Και όσο περνά ο καιρός, αντί να ξεθωριάζουν αυτές οι αναμνήσεις, γίνονται πιο δυνατές. Πιο φωτεινές. Ο Μητροπάνος δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, ήταν ένας άνθρωπος με το ίδιο μεγαλείο στην ψυχή του, όσο και στη φωνή του. Και αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό. Θυμάμαι στιγμές πίσω από τη σκηνή γεμάτες χιούμορ, γέλια, αμεσότητα. Ήταν σαν να συνεργάζομαι με έναν φίλο, με κάποιον που σε αγκαλιάζει και σε ενθαρρύνει. Και να φανταστείς, όλα αυτά έγιναν στα πρώτα μου βήματα. Ήμουν σχεδόν στην αρχή της καριέρας μου. Είχα απέναντί μου έναν ήδη καταξιωμένο καλλιτέχνη και παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν με έκανε να αισθανθώ «μικρή». Αντιθέτως. Ήταν δοτικός, απλός, γενναιόδωρος. Ένας φοβερός άνθρωπος. Αυτό κρατάω πάνω απ’ όλα.
Θυμάσαι κάποια λόγια του; Κάποια συμβουλή που σου είχε δώσει;
Είχαμε πει πολλά. Πολλές κουβέντες, πολλές στιγμές από καρδιάς. Δεν θυμάμαι κάποια συγκεκριμένη φράση να σου πω, ένα «ρητό», ας το πούμε έτσι. Αλλά θυμάμαι το γενικό κλίμα. Ήταν πάντα θετικός, γενναιόδωρος. Είχε έναν τρόπο να σε στηρίζει χωρίς πολλά λόγια, με την παρουσία του, με το ήθος του. Οι συμβουλές του ήταν πιο πολύ στάση ζωής. Και αυτό ήταν τελικά το μεγαλύτερο μάθημα, να παραμείνεις άνθρωπος, ό,τι κι αν πετύχεις.
