Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Την εκτίμηση πως η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου δεν επιφέρει νέα τετελεσμένα εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων, διατύπωσε ο Θάνος Πλεύρης, τονίζοντας πως «πολιτική ήττα είναι όταν κάποιος κάνει ενέργειες που έχουν διεθνές αποτέλεσμα».
- Ο υπουργός παραδέχθηκε πως η τουρκική επιρροή στην Ανατολική Λιβύη γεννά προβληματισμό, σημειώνοντας ωστόσο πως η μη αναγνώριση της συμφωνίας, από διεθνείς εταίρους, αποτελεί κρίσιμο διπλωματικό ανάχωμα.
- Παράλληλα, εξέφρασε έντονη ανησυχία για την έξαρση των μεταναστευτικών ροών προς την Κρήτη, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση, προετοιμάζεται για τη λήψη δραστικών μέτρων εφόσον υπάρξει κλιμάκωση.
Την εκτίμηση πως η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, δεν επιφέρει νέα τετελεσμένα εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων, διατύπωσε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι αναφορές του Δημήτρη Καιρίδη, περί πολιτικής ήττας της Αθήνας.
Σε παρέμβασή του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο υπουργός παραδέχθηκε πως η διείσδυση της τουρκικής επιρροής στην Ανατολική Λιβύη γεννά προβληματισμό, υποστήριξε, εντούτοις, πως η συγκεκριμένη τροπή δεν μεταβάλλει τον πυρήνα των επιλογών της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
«Καμία συνέπεια για την Ελλάδα από το τουρκολιβυκό μνημόνιο»
«Προφανώς δεν θέλαμε να κυρωθεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο και κάναμε έναν ολόκληρο αγώνα. Η κύρωσή του, όμως, δημιουργεί συνέπειες για την Ελλάδα; Η απάντηση είναι ότι δεν δημιουργεί συνέπειες», ανέφερε, χαρακτηριστικά.
Σχολιάζοντας την αντιπαράθεση γύρω από τον όρο της πολιτικής ήττας, υπογράμμισε, «πολιτική ήττα είναι όταν κάποιος κάνει ενέργειες που έχουν διεθνές αποτέλεσμα», επιχειρώντας να διαχωρίσει τον πολιτικό συμβολισμό της κύρωσης από τις άμεσες επιπτώσεις της για την Ελλάδα.
Η τουρκική επιρροή στην Ανατολική Λιβύη
Στη συνέχεια, ο κ. Πλεύρης, επικαλέστηκε, τη μη αναγνώριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από μια σειρά κρατών, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και το Ισραήλ, σημειώνοντας πως η στάση αυτή αποτελεί κρίσιμο διπλωματικό ανάχωμα απέναντι στη συμφωνία.
«Έχουν μια υπογραφή που δεν αναγνωρίζεται από καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν αναγνωρίζεται από την Κύπρο και από την Αίγυπτος δεν αναγνωρίζεται από το Ισραήλ», τόνισε,.
Παράλληλα, ο υπουργός στάθηκε, στις προοπτικές έναρξης ερευνητικών γεωτρήσεων νότια της Κρήτης, με τη συμμετοχή αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών, εκτιμώντας πως οι σχεδιασμοί αυτοί υπηρετούν τη μακροπρόθεσμη γεωπολιτική στρατηγική της Αθήνας.
«Για εμάς δεν αλλάζει κάτι. Το βάζουμε, λοιπόν, στην πραγματική του διάσταση», δήλωσε,, συμπληρώνοντας πως σύμφωνα με την άποψή του, η κύρωση της συμφωνίας δεν παράγει αυτοτελώς νέα τετελεσμένα, εις βάρος της Ελλάδας.
Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος αποδέχθηκε, πως η αλλαγή των συσχετισμών στη Λιβύη, συνιστά εστία ανησυχίας για την ελληνική πλευρά. Ο κ. Πλεύρης εξήγησε, επιπλέον, ότι ενώ το δυτικό τμήμα της Λιβύης τελούσε ήδη υπό τον έλεγχο της Άγκυρας, το ανατολικό διατηρούσε έως τώρα ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Αθήνα και το Κάιρο.
«Η Ανατολική πλευρά της Λιβύης, εκεί που ήταν σε μια πιο ισορροπημένη κατάσταση με Αίγυπτο και Ελλάδα, φαίνεται να πηγαίνει προς την πλευρά της Τουρκίας», επισήμανε,, υπογραμμίζοντας πως η εξέλιξη αυτή παρακολουθείται στενά σε όλα τα επίπεδα.
Ανησυχία για τις μεταναστευτικές ροές από την Ανατολική Λιβύη
Ιδιαίτερη μνεία έκανε, ο κ. Πλεύρης στη συνάφεια των εξελίξεων στη Λιβύη με το μεταναστευτικό ζήτημα, καθότι η συνεννόηση με τις λιβυκές Αρχές, θεωρείται καθοριστική για τη συγκράτηση των κυμάτων προς την ελληνική επικράτεια.
Αναλύοντας τη δυναμική των αφίξεων, υπενθύμισε, πως υπήρξαν διαστήματα όπου η επαφή με την Ανατολική Λιβύη, απέδωσε καρπούς, κυρίως μετά την επίσκεψη του Χαλίφα Χαφτάρ στην Αθήνα, κατά τους θερινούς μήνες. Όπως αποκάλυψε,, για ένα διάστημα ενάμιση μηνός καταγράφηκε «εξαιρετική συνεργασία» ανάμεσα στο υπουργείο Ναυτιλίας, το Λιμενικό Σώμα και τις τοπικές Αρχές.
Ωστόσο, ο υπουργός παρατήρησε, πως από τον Αύγουστο και μετά παρατηρήθηκε σταδιακή αύξηση των ροών, η οποία κλιμακώθηκε κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου. Ο ίδιος εξήγησε, πως ο Οκτώβριος διαχρονικά αποτελεί μήνα υψηλής πίεσης, καθώς τα δίκτυα των διακινητών εντείνουν τη δραστηριότητά τους, εν όψει του χειμώνα.
«Δεν υπήρξε η συνεργασία που θέλαμε», σημείωσε,, προσθέτοντας πως η Αθήνα παρακολουθεί με αυξημένη ετοιμότητα τις εξελίξεις που πυροδοτεί η επικύρωση της τουρκολιβυκής συμφωνίας.
20.000 αφίξεις μεταναστών από την αρχή του έτους
Όπως διευκρίνισε,, η ελληνική πλευρά προσπαθεί να διακριβώσει αν η έξαρση των αφίξεων οφείλεται σε μεθοδευμένη εργαλειοποίηση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ή αν αντικατοπτρίζει την αδυναμία των λιβυκών Αρχών, να αστυνομεύσουν τις ακτές τους.
Μάλιστα, ο κ. Πλεύρης, έφερε ως παράδειγμα, την εμφάνιση νέων θαλάσσιων διαδρόμων με κατεύθυνση την Κρήτη. Όπως ανέφερε,, έπειτα από την απότομη έξαρση των αφίξεων στην Ιεράπετρα το περασμένο Σαββατοκύριακο, υπήρξαν άμεσες επαφές, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν σκάφη για την αναχαίτιση των σκαφών, από το συγκεκριμένο σημείο.
«Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής απέναντί σας», τόνισε,, αναγνωρίζοντας πως, παρά το γεγονός ότι δεν παρατηρούνται κύματα μαζικής εισβολής, οι αριθμοί παραμένουν αυξημένοι, με τις συνολικές αφίξεις να αγγίζουν τις 20.000 μέσα στους πρώτους δέκα μήνες του έτους.
Στο τραπέζι έκτακτα μέτρα για πιθανή κλιμάκωση
Ο υπουργός υπογράμμισε, παράλληλα, ότι η κυβέρνηση θωρακίζεται για το ενδεχόμενο περαιτέρω έξαρσης των μεταναστευτικών πιέσεων, ενώ ο πρωθυπουργός έχει ήδη θέσει στα ευρωπαϊκά όργανα το ζήτημα της ενεργοποίησης μηχανισμών έκτακτης ανάγκης.
«Πέρυσι το καλοκαίρι κάναμε αναστολή ασύλου. Πέρυσι το καλοκαίρι ανεβάσαμε την επιτήρηση. Αντιστοίχως, το 2020 κάναμε τον Έβρο», υπενθύμισε,, φέρνοντας ως παράδειγμα προγενέστερες αποφάσεις για τη θωράκιση των συνόρων.
«Περιμένουμε τις επόμενες μέρες, που είναι κρίσιμες για το πώς θα λειτουργήσει η Λιβύη, ώστε αν υπάρχει οποιαδήποτε κλιμάκωση σε επίπεδο μεταναστευτικό, να παρθούν και δραστικά μέτρα», συμπλήρωσε,.
Τέλος, ο κ. Πλεύρης ανέδειξε, τις δυσκολίες που προκύπτουν από το γεγονός ότι η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης (Δυτική Λιβύη), αποτελεί τον επίσημο συνομιλητή της Ε.Ε., καθιστώντας τις επαφές με την ανατολική πλευρά πιο περίπλοκες.
Στο πλαίσιο αυτό, έφερε ως παραδείγματα, την Ιταλία και την Αίγυπτο, οι οποίες διατηρούν δικούς τους διαύλους επικοινωνίας για τον περιορισμό των μεταναστευτικών κυμάτων.