Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Τουλάχιστον 939 άνθρωποι έχουν πεθάνει από τις πλημμύρες στο Νεπάλ, ενώ συνολικά, μαζί με τις πληγείσες περιοχές του Θιβέτ, οι νεκροί από την καταστροφή ξεπερνούν τους 1.000.
- Μέσα στο σκηνικό της απόλυτης καταστροφής, η ιστορία του Ρατζέντρα Νταβαντί, διευθυντή του δευτεροβάθμιου σχολείου Tribhuvan Trishuli, αναδείχθηκε ως ένα σπάνιο παράδειγμα διορατικότητας και αφοσίωσης, σώζοντας 900 μαθητές.
- Στο βόρειο Νεπάλ, οι πλημμύρες άφησαν χιλιάδες παιδιά χωρίς σχολικές αίθουσες, με τουλάχιστον 69 σχολεία να έχουν καταστραφεί ολοσχερώς, θέτοντας σε κίνδυνο την εκπαίδευση σχεδόν 19.000 μαθητών.
Σε μια δραματική προσπάθεια για τον εντοπισμό επιζώντων επιδίδονται τα σωστικά συνεργεία στο Νεπάλ, σχεδόν μία εβδομάδα μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που ισοπέδωσαν πόλεις και κοιλάδες στη σκιά των Ιμαλαΐων.
Η φονική μανία του χειμάρρου, που προκλήθηκε από την κατάρρευση παγετώνα στη συνοριακή γραμμή με την Κίνα, απελευθέρωσε έναν σαρωτικό όγκο πάγου, βράχων και λάσπης, προκαλώντας μια ανείπωτη τραγωδία.
Διασώστες κατασκευάζουν προσωρινές γέφυρες για να προσεγγίσουν απομονωμένες περιοχές και σκάβουν ανάμεσα στα συντρίμμια υδροηλεκτρικών σταθμών στα Ιμαλάια, καταφέρνοντας να απεγκλωβίσουν 279 εργαζόμενους.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχών, στις εγκαταστάσεις αυτές είχαν παγιδευτεί συνολικά σχεδόν 1.000 άνθρωποι, ενώ αυτή τη στιγμή περίπου 600 άτομα παραμένουν εγκλωβισμένα σε αρκετούς κατεστραμμένους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, οι οποίοι αποτελούν πλέον το επίκεντρο των επιχειρήσεων.
Ο πρωθυπουργός της χώρας, Μπαλέντρα Σαχ, δήλωσε σε νυχτερινή του ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι περισσότεροι από 11.000 άνθρωποι έχουν διασωθεί σε ολόκληρη την πληγείσα περιφέρεια, ενώ σε ορισμένες περιοχές έχουν ήδη αποκατασταθεί τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και επικοινωνιών.
Ο απολογισμός, ωστόσο, είναι βαρύτατος.
Τουλάχιστον 939 άνθρωποι έχουν πεθάνει από τις πλημμύρες στο Νεπάλ. «Χιλιάδες πολίτες έχουν χάσει τα σπίτια τους, τις οικογένειές τους, αγαπημένα τους πρόσωπα και τις περιουσίες τους», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σαχ.
Ο Νεπαλέζος Πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι οι ομάδες διάσωσης κατάφεραν να αποκαταστήσουν το οδικό δίκτυο προς το Νουβακότ, μία από τις πλέον πληγείσες περιοχές, διευκολύνοντας τις επιχειρήσεις και τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Παράλληλα, σημείωσε ότι η διεθνής βοήθεια που έχει φτάσει στη χώρα ξεπερνά τα 42 εκατομμύρια δολάρια, με την κυβέρνηση να αναμένει περαιτέρω ενίσχυση.
Στις προσπάθειες διάσωσης συνδράμουν ενεργά οι γειτονικές χώρες, Ινδία και Κίνα, μεταξύ των οποίων βρίσκεται εγκλωβισμένο το Νεπάλ, συμβάλλοντας μεταξύ άλλων στην κατασκευή μεταλλικών γεφυρών για την πρόσβαση στα αποκομμένα χωριά.
Συνολικά, μαζί με τις πληγείσες περιοχές του Θιβέτ, οι νεκροί από την καταστροφή ξεπερνούν τους 1.000, ενώ οι αγνοούμενοι υπολογίζονται σε περισσότερους από 4.400.
Ο ηρωικός διευθυντής που έσωσε 900 μαθητές
Μέσα στο σκηνικό της απόλυτης καταστροφής, η ιστορία του Ρατζέντρα Νταβαντί, διευθυντή του δευτεροβάθμιου σχολείου Tribhuvan Trishuli, αναδείχθηκε ως ένα σπάνιο παράδειγμα διορατικότητας και αφοσίωσης.
Ο Νταβαντί βρισκόταν μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας όταν ένας συνάδελφός του εισέβαλε έντρομος προειδοποιώντας ότι τα ορμητικά νερά της πλημμύρας σάρωναν την κοιλάδα Τρισούλι, διαλύοντας σπίτια, γέφυρες και ολόκληρα χωριά.
Αμέσως μετά, έφτασε στο σχολείο και μια μητέρα για να παραλάβει εσπευσμένα το παιδί της.
Αν και ο κίνδυνος δεν είχε επιβεβαιωθεί επίσημα, ο διευθυντής δεν δίστασε. Χτύπησε αμέσως το κουδούνι του σχολείου και έδωσε εντολή στους μαθητές και το προσωπικό να εγκαταλείψουν ακαριαία το κτίριο και να κατευθυνθούν προς τους γύρω λόφους.
«Αποφάσισα αμέσως να σταματήσω το σχολείο και να βγάλω τα παιδιά έξω», δήλωσε στο Associated Press.
Καθώς ακολουθούσε τους μαθητές προς τον λόφο, τα νερά ανέβαιναν απειλητικά πίσω του. Από την ασφάλεια της πλαγιάς, γύρισε και είδε το σχολείο στο οποίο είχε φοιτήσει ο ίδιος ως μαθητής και στο οποίο δίδασκε επί σειρά ετών να εξαφανίζεται κάτω από έναν ορμητικό χείμαρρο νερού, λάσπης, βράχων και συντριμμιών.
Δύο μέλη του προσωπικού δεν κατάφεραν να διαφύγουν εγκαίρως και εξακολουθούν να αγνοούνται.
Από τους 1.643 εγγεγραμμένους μαθητές του σχολείου, τουλάχιστον 900 βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις εκείνο το πρωί.
Photojournalist Salim Alsabbagh documents the human cost of Nepal’s devastating floods.
643 lives saved in just minutes.
As floodwaters surged toward Tribhuvan Trishuli Secondary School, Principal Rajendra Dawadi acted instantly. He rang the school bell, ordered an uphill… pic.twitter.com/qKjip3gxOm
— Whats In The News (@_whatsinthenews) August 31, 2026
Ο Νταβαντί διέταξε όσους ήταν ήδη εκεί να φύγουν αμέσως και κάλεσε τους οδηγούς των σχολικών λεωφορείων να μην πλησιάσουν. Ένα λεωφορείο, γεμάτο παιδιά, είχε μόλις φτάσει. Ο διευθυντής είπε στον οδηγό να κάνει αμέσως αναστροφή.
Το λεωφορείο πρόλαβε να διασχίσει μια νεόκτιστη γέφυρα πριν η παλαιά γέφυρα που βρισκόταν δίπλα της καταρρεύσει δευτερόλεπτα αργότερα.
Για τον ίδιο, η απώλεια του σχολείου είναι βαθιά προσωπική: «Δεν έχω λόγια. Σε αυτό το σχολείο μαθήτευσα. Και σε αυτό το σχολείο δίδαξα».
Η επόμενη μέρα για την εκπαίδευση στο Νεπάλ
Η καταστροφή του σχολείου του Νταβαντί δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Στο βόρειο Νεπάλ, οι πλημμύρες άφησαν χιλιάδες παιδιά χωρίς σχολικές αίθουσες, προκαλώντας φόβους για απώλεια μηνών εκπαιδευτικού έργου.
Η οργάνωση Save the Children ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι τουλάχιστον 69 σχολεία στο βόρειο τμήμα της χώρας έχουν καταστραφεί ολοσχερώς, θέτοντας σε κίνδυνο την εκπαίδευση σχεδόν 19.000 μαθητών.
Όταν ο Νταβαντί επέστρεψε στο σημείο λίγες ημέρες αργότερα, οι γονείς τον αγκάλιαζαν δακρυσμένοι. «Οι γονείς τους με αγκάλιασαν, έκλαψαν μαζί μου», είπε συγκινημένος. «Ήταν συναισθηματικά φορτισμένοι».
Η 14χρονη μαθήτρια Σουβίνα Ταμάνγκ περιέγραψε πως το κτίριο παρασύρθηκε λίγες στιγμές μετά την εκκένωσή του. «Θα τον ευχαριστήσω όταν τον δω γιατί μου έσωσε τη ζωή», ανέφερε.
Ο ίδιος ο Νταβαντί αποφεύγει τον τίτλο του ήρωα, θεωρώντας ότι έκανε απλώς το καθήκον του.
Πλέον, υπογραμμίζει την ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη των παιδιών και την άμεση επανέναρξη των μαθημάτων, ακόμη και σε προσωρινές εγκαταστάσεις, απευθύνοντας μια απλή έκκληση προς την κυβέρνηση του Νεπάλ: να ανακατασκευάσει τα σχολεία και να επιστρέψουν τα παιδιά στα θρανία.