Γερμανία: Νίκη χωρίς αυτοδυναμία για το ακροδεξιό AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ – Προτείνει συνεργασία στο ηττημένο CDU

Η ακροδεξιά AfD πέτυχε ιστορική νίκη στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ, αναδεικνυόμενη πρώτη δύναμη, γεγονός που δημιουργεί αβεβαιότητα για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Η πρόεδρος της AfD, Alice Weidel, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το CDU, παρά την επίσημη άρνηση των Χριστιανοδημοκρατών για συνεργασία με ακροδεξιούς.

Διεθνή Νέα
afd

FABRIZIO BENSCH/REUTERS

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Το ακροδεξιό κόμμα AfD σημείωσε ιστορική νίκη στη Σαξονία-Άνχαλτ, συγκεντρώνοντας το 44,5% των ψήφων, όμως παραμένει ασαφές, αν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση.
  • Η πρόεδρος της AfD, Alice Weidel, δήλωσε ότι το κόμμα είναι διαθέσιμο για συζητήσεις με πιθανούς εταίρους, αναφέροντας «φυσικά πρώτα και κύρια το CDU ή τμήματα του CDU», παρά την επίσημη άρνηση συνεργασίας από το CDU.
  • Η νίκη της AfD φέρνει την πιο σκληρή ρητορική για το προσφυγικό και το Ισλάμ στο κατώφλι της εξουσίας, ενώ προκαλεί ανησυχία η χρήση του όρου «επαναμετανάστευση».

Το κείμενο κάθε σύνοψης ελέγχεται από δημοσιογράφους του enikos.gr

Το ακροδεξιό AFD πέτυχε ιστορική νίκη στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ, αναδεικνυόμενo ως πρώτη δύναμη, με ποσοστό 44,5%. Παρόλα αυτά, το αποτέλεσμα δεν του εξασφαλίζει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Έτσι, το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται πλέον, είναι αν και με ποιον τρόπο, θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση.

Le Monde: Αλλάζει ο πολιτικός χάρτης και εκτός Γερμανίας μετά τη νίκη του ακροδεξιού AFD στη Σαξονία-Άνχαλτ – Το μήνυμα σε Βρυξέλλες και ΗΠΑ

Ο επικεφαλής υποψήφιος του AFD, Ulrich Siegmund, δήλωσε μετά το αποτέλεσμα ότι θα «τείνει το χέρι» σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, που είναι διατεθειμένες να συμβάλουν σε μια θεμελιώδη πολιτική αλλαγή στη Σαξονία-Άνχαλτ. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι υπάρχουν ορισμένες θέσεις της AFD,που δεν είναι διαπραγματεύσιμες.

 

Ούλριχ Ζίγκμουντ: Ποιος είναι ο ηγέτης του ακροδεξιού AfD στη Σαξονία – Γιατί θεωρείται ο πιο «επικίνδυνος άνθρωπος στη Γερμανία»

Η ηγέτης της ακροδεξιάς στη χώρα, Alice Weidel, προχώρησε όμως ένα βήμα παραπέρα. Δήλωσε ότι το  AFD, προτίθεται να συζητήσει με πιθανούς πολιτικούς εταίρους και όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα, με ποιο κόμμα θα μπορούσε να συνεργαστεί, απάντησε ότι σκέφτεται «φυσικά πρώτα και κύρια το CDU ή τμήματα του CDU».

 


Η δήλωση αυτή έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς το CDU, εξακολουθεί να απορρίπτει επίσημα οποιαδήποτε κυβερνητική συνεργασία με το AFD. Η γενική γραμματέας του CDU, Franziska Hoppermann, δήλωσε μετά τις εκλογές ότι το κόμμα της «δεν συνεργάζεται με εξτρεμιστές και κυρίως με ακροδεξιούς εξτρεμιστές». Επομένως, προς το παρόν δεν υπάρχει συμφωνία ή συνασπισμός μεταξύ CDU και AfD.

Η σημερινή εξέλιξη δείχνει, ωστόσο, ότι η ηγεσία του AFD, επιχειρεί να μετατρέψει την εκλογική της πρωτιά σε κυβερνητική προοπτική. Η Weidel ουσιαστικά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας, ακόμη και με το CDU ή με τμήματά του, εφόσον δεν υπάρξει απόλυτη πλειοψηφία του AFD.

Με άλλα λόγια, το AFD, δεν έχει σήμερα δεδομένη την αυτοδύναμη κυβέρνηση. Γι’ αυτό και η δήλωση της Weidel για το CDU, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα: δείχνει ότι, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, η ηγεσία του κόμματος, εξετάζει πλέον ανοιχτά το ενδεχόμενο αναζήτησης κοινοβουλευτικών συμμάχων.

Εκλογικός θρίαμβος για το AfD και ιστορική πτώση των Χριστιανοδημοκρατών

Μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του AFD, θα αποτελούσε την πρώτη ακροδεξιά κρατιδιακή διοίκηση στη Γερμανία από την εποχή του Ναζισμού, μια προοπτική που προκαλεί έντονο προβληματισμό στα συστημικά κόμματα, στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και στις μειονότητες.

 


Σημειώνεται ότι το τοπικό παράρτημα του AFD, στη Σαξονία-Άνχαλτ έχει ταξινομηθεί επίσημα ως δεξιό ακραίο/αντισυνταγματικό από την εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών της χώρας.

 

 

Στο στόχαστρο το Ισλάμ: Οι προγραμματικές εξαγγελίες και τα νομικά εμπόδια

Ακόμη κι αν δεν επιτύχει την αυτοδυναμία, το εύρος της νίκης του AFD, ενισχύει κατακόρυφα τη δυνατότητά του να επιβάλλει την ατζέντα του στον δημόσιο διάλογο,  ιδιαίτερα γύρω από τη μετανάστευση, το άσυλο, την εγκληματικότητα και την εθνική ταυτότητα.

 

Το κόμμα, που διακηρύσσει εδώ και καιρό ότι «το Ισλάμ δεν ανήκει στη Γερμανία», εξειδικεύει τη θέση αυτή στο τοπικό του πρόγραμμα, αναγράφοντας ότι «το Ισλάμ δεν ανήκει ούτε στη Γερμανία ούτε στη Σαξονία-Άνχαλτ». Αν και ισχυρίζεται ότι διαχωρίζει τους νομοταγείς Μουσουλμάνους από το «πολιτικό Ισλάμ», οι προτάσεις του στοχεύουν ευθέως την ορατή θρησκευτική ζωή.

Μεταξύ των μέτρων που προτείνει περιλαμβάνονται:

Η απαγόρευση του δημόσιου καλέσματος για προσευχή.

Αυστηροί περιορισμοί στην ανέγερση νέων τζαμιών.

Ο τερματισμός της ισλαμικής θρησκευτικής εκπαίδευσης στα σχολεία.

Η κατάργηση των πανεπιστημιακών εδρών ισλαμικής θεολογίας και η αντικατάστασή τους από μη ομολογιακές ισλαμικές σπουδές.

Δεδομένου ότι το γερμανικό Σύνταγμα, προστατεύει αυστηρά τη θρησκευτική ελευθερία, οι σχετικές προτάσεις θα βρουν μπροστά τους ισχυρά δικαστικά εμπόδια.

Ωστόσο, μια κρατιδιακή κυβέρνηση διατηρεί την εξουσία να επηρεάζει τις προτεραιότητες της αστυνομίας, των σχολείων, της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κονδυλίων ενσωμάτωσης.

«Επαναμετανάστευση» και η επόμενη μέρα για τις προσφυγικές κοινότητες

Για τις μουσουλμανικές, συριακές, παλαιστινιακές και λοιπές μεταναστευτικές κοινότητες, η πολιτική επικράτηση του AFD, ξεπερνά τα όρια μιας τοπικής κάλπης. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η συχνή χρήση του όρου «επαναμετανάστευση» (remigration).

 

Ενώ τα στελέχη του AFD, ισχυρίζονται ότι ο όρος αφορά μόνο όσους δεν διαθέτουν νόμιμο δικαίωμα παραμονής, οι επικριτές του κόμματος τονίζουν ότι η ασαφής αυτή ρητορική, ανοίγει τον δρόμο για μια ευρύτερη πολιτική εκτοπισμού, που στρέφεται ακόμα και κατά ατόμων με μεταναστευτικό υπόβαθρο που διαθέτουν γερμανική υπηκοότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, το AFD, προτείνει την ίδρυση μιας εξειδικευμένης «ομάδας κρούσης» για την επιτάχυνση των απελάσεων.

Πηγή: ARD / Tagesscha, The New Arab