Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν εθελοντικά σε καταφύγια ζώων κάθε Σαββατοκύριακο, θυμούνται τα γενέθλια όλων και θα έδιναν κυριολεκτικά τα πάντα για να βοηθήσουν κάποιον σε ανάγκη. Παρόλα αυτά, είναι συχνό το φαινόμενο τέτοια άτομα να μην έχουν αποκτήσει έναν στενό φίλο για χρόνια.
Αυτό το παράδοξο εμφανίζεται συχνότερα από ό,τι πιστεύεται: άνθρωποι με γνήσια ζεστασιά, καλοσύνη και ευγένεια καταλήγουν κάπως στο περιθώριο των κοινωνικών κύκλων, παρατηρώντας τους άλλους να δημιουργούν ουσιαστικές φιλίες.
Η ψυχολογική έρευνα υποδηλώνει ότι αυτή η αποσύνδεση συχνά πηγάζει από συγκεκριμένες συμπεριφορές, τις οποίες οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι επιδεικνύουν χωρίς καν να το συνειδητοποιούν. Αυτά τα μοτίβα μπορούν να δημιουργήσουν αόρατα εμπόδια που κρατούν τους άλλους σε απόσταση ασφαλείας, παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί διαθέτουν όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που φυσιολογικά θα έπρεπε να προσελκύουν τη φιλία.
Επτά συμπεριφορές ενός ανθρώπου που έχει καλή καρδιά αλλά δεν έχει καλούς φίλους
- Δίνουν σε συμβουλές τη στιγμή που ο άλλος θέλει απλά να τον ακούσουν
- Μοιράζονται υπερβολικά πολλά από πολύ νωρίς
- Δεν μπορούν να βάλουν όρια
- Αποφεύγουν τις συγκρούσεις πάση θυσία
- Εκλογικεύουν το συναίσθημα αντί να το βιώσουν
- Αντιγράφουν άλλους αντί να είναι ο εαυτός τους
- Απομακρύνονται όταν έχουν ανάγκη από στήριξη
Δίνουν σε συμβουλές τη στιγμή που ο άλλος θέλει απλά να τον ακούσουν
Οι καλοσυνάτοι άνθρωποι συχνά πηδούν αμέσως στη λειτουργία επίλυσης προβλημάτων μόλις κάποιος μοιραστεί μια δυσκολία. Θέλουν ειλικρινά να βοηθήσουν. Οι προθέσεις τους είναι καλές, αλλά μερικές φορές, αυτή η βιασύνη να διορθώσουν τα πράγματα γίνεται ακριβώς αυτό που απομακρύνει τους ανθρώπους.
Η έρευνα δείχνει ότι ο εγκέφαλός μας παίρνει πραγματικά μια “δόση” ντοπαμίνης από την καλοσύνη και την προσφορά συμβουλών, γεγονός που εξηγεί γιατί νιώθουμε τόσο φυσικό και ανταποδοτικό να το κάνουμε. Αλλά το να προσφέρουμε συνεχώς λύσεις μπορεί να κάνει τους άλλους να νιώθουν ότι δεν ακούγονται ή ότι κρίνονται, σαν τα προβλήματά τους να είναι απλά αινίγματα που πρέπει να λύσουμε, αντί για πολύπλοκες εμπειρίες που χρειάζονται κοινή κατανόηση.
Μοιράζονται υπερβολικά πολλά από πολύ νωρίς
Οι καλόκαρδοι άνθρωποι επιθυμούν τη βαθιά σύνδεση. Γνωρίζετε κάποιον νέο και μέσα στην πρώτη συζήτηση, μοιράζεστε τα παιδικά σας τραύματα, τους μεγαλύτερους φόβους σας, τις πιο ευάλωτες στιγμές σας. Αυτή η ένταση μπορεί να κατακλύσει τους ανθρώπους που χρειάζονται χρόνο για να χτίσουν την εμπιστοσύνη σταδιακά.
Η φιλία απαιτεί έναν συγκεκριμένο ρυθμό—μια αλληλεπίδραση που αναπτύσσεται με τον καιρό. Όταν κάποιος “εκρήγνυται” αποκαλύπτοντας όλη του την συναισθηματική ιστορία στις πρώτες συναντήσεις, μπορεί να μοιάζει λιγότερο με σύνδεση και περισσότερο με συναισθηματική εργασία για τον ακροατή.
Ο αποδέκτης μπορεί να νιώσει πίεση να ανταποκριθεί σε αυτό το επίπεδο ευαλωτότητας πριν να είναι έτοιμος, ή μπορεί να νιώσει υπεύθυνος για τη διαχείριση συναισθημάτων που δεν θέλει ν’ αναλάβει.
Δεν μπορούν να βάλουν όρια
Οι καλοσυνάτοι άνθρωποι συχνά γίνονται το πρόσωπο στο οποίο καταφεύγουν όλοι για τα προβλήματά τους. Λένε “ναι” σε κάθε αξίωση. Αφήνουν τα πάντα όταν κάποιος τους χρειάζεται. Δίνουν μέχρι να εξαντληθούν πλήρως. Αν και φαίνεται ότι αυτό πρέπει να δημιουργεί δυνατούς δεσμούς, συχνά οδηγεί σε ανισόρροπες σχέσεις.
Οι άνθρωποι αρχίζουν να τους βλέπουν σαν μέσο στήριξης και όχι σαν φίλο. Η δυναμική γίνεται μονοδιάστατη—πάντα να δίνετε, σπάνια να λαμβάνετε.
Αυτό το μοτίβο συνήθως φαίνεται έτσι:
• Να ακυρώνετε τα δικά σας σχέδια για να βοηθήσετε τους άλλους με τα δικά τους
• Να είστε διαθέσιμοι 24/7 για συναισθηματική στήριξη, αλλά να μην ζητάτε ποτέ κάτι σε αντάλλαγμα
• Να νιώθετε απογοήτευση όταν οι άλλοι δεν ανταποδίδουν το επίπεδο της προσφοράς σας
• Να προσελκύετε άτομα που εκμεταλλεύονται την καλοσύνη σας
Η αληθινή φιλία απαιτεί αμοιβαιότητα. Όταν είστε πάντα στον ρόλο του βοηθού, δεν δίνετε ποτέ στους άλλους την ευκαιρία να εμφανιστούν για εσάς.
Αποφεύγουν τις συγκρούσεις πάση θυσία
Πολλοί καλοσυνάτοι άνθρωποι πιστεύουν ότι κάθε διαφωνία μπορεί να βλάψει μια σχέση μόνιμα. Έτσι, καταπίνουν τα συναισθήματά τους. Παριστάνουν ότι συμφωνούν όταν στην πραγματικότητα διαφωνούν. Αφήνουν τις μικρές ενοχλήσεις να εξελιχθούν σε τεράστιες πικρίες.
Αυτό δημιουργεί μια παράξενη δυναμική, όπου όλα φαίνονται ήρεμα στην επιφάνεια, αλλά δεν υπάρχει πραγματική αυθεντικότητα στη σύνδεση.
Εκλογικεύουν το συναίσθημα αντί να το βιώσουν
Οι πιο καλοί άνθρωποι έχουν πολύ αναλυτική σκέψη. Ωστόσο, δυσκολεύονται να βιώσουν τα συναισθήματά τους. Αυτό δημιουργεί απόσταση στις φιλίες, γιατί η συναισθηματική σύνδεση συμβαίνει στον χώρο του συναισθήματος, όχι στον χώρο της σκέψης.
Όταν κάποιος μοιράζεται χαρά, θλίψη ή απογοήτευση, η απάντηση με ανάλυση αντί για συναίσθημα μπορεί να τους κάνει να νιώσουν ότι μιλούν σε έναν θεραπευτή παρά σε έναν φίλο.
Αντιγράφουν άλλους αντί να είναι ο εαυτός τους
Οι καλοί άνθρωποι γίνονται χαμαιλέοντες, προσαρμόζοντας την προσωπικότητά τους για να ταιριάξουν με όποιον βρίσκονται. Γελούν με αστεία που δεν βρίσκουν αστεία. Εκφράζουν ενδιαφέροντα που στην πραγματικότητα δεν έχουν. Κρύβουν κομμάτια του εαυτού τους που μπορεί να μην ταιριάζουν με τον άλλον.
Μελέτες δείχνουν ότι η αυθεντικότητα είναι καθοριστική για τη δημιουργία βαθιών συνδέσεων, ωστόσο πολλοί καλοπροαίρετοι άνθρωποι θυσιάζουν τον αυθεντικό τους εαυτό προσπαθώντας να είναι αρεστοί. Η ειρωνεία είναι ότι αυτή η στρατηγική καταλήγει να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.
Οι άνθρωποι έλκονται από εκείνους που ξέρουν ποιοι είναι και δεν φοβούνται να το δείξουν. Όταν συνεχώς μεταμορφώνεστε, οι άλλοι δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν τον αληθινό σας εαυτό, καθιστώντας τη γνήσια φιλία αδύνατη.
Απομακρύνονται όταν έχουν ανάγκη από στήριξη
Ίσως το πιο λυπηρό μοτίβο είναι όταν οι καλοσυνάτοι άνθρωποι εξαφανίζονται όταν περνάνε δύσκολες στιγμές. Δεν θέλουν να επιβαρύνουν τους άλλους. Πιστεύουν ότι πρέπει να τα καταφέρουν μόνοι τους. Νομίζουν ότι το να ζητήσουν βοήθεια μπορεί να βλάψει τον τρόπο που τους βλέπουν οι άλλοι.
Η έρευνα δείχνει ότι το να ζητάς βοήθεια στην πραγματικότητα ενδυναμώνει τις σχέσεις, δημιουργώντας ευκαιρίες για αμοιβαία στήριξη και οικοδόμηση εμπιστοσύνης.
Tips
Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτά τα μοτίβα, δεν σημαίνει ότι έχετε αδιόρθωτα ελαττώματα. Αυτές οι συμπεριφορές συχνά αναπτύσσονται ως μηχανισμοί προστασίας, τρόποι να πλοηγηθείτε σε έναν κόσμο που μπορεί κάποια στιγμή να φάνηκε αβέβαιος ή απρόβλεπτος.
Ο δρόμος προς τα εμπρός δεν σημαίνει πως πρέπει να νοιάζεστε λιγότερο για τους άλλους. Αντίθετα, περιλαμβάνει το να μάθετε να προσφέρετε την ίδια καλοσύνη στον εαυτό σας που προσφέρετε φυσικά σε όλους τους άλλους. Ξεκινήστε από τα απλά.
Την επόμενη φορά που κάποιος θα ξεσπάσει, αντισταθείτε στην επιθυμία να προσφέρετε λύσεις, εκτός κι αν σας το ζητήσουν συγκεκριμένα. Μοιραστείτε κάτι αληθινό για τον εαυτό σας, αλλά με σωστό ρυθμό.
Θέστε ένα όριο αυτή την εβδομάδα, έστω και μικρό. Θυμηθείτε ότι η φιλία δεν αφορά την τελειότητα ή την ατελείωτη προσφορά. Η πραγματική σύνδεση έρχεται όταν δύο ατελή άτομα επιλέγουν να είναι αυθεντικά παρόντα, με όλα τα ελαττώματά τους.
