• Παυλόπουλος: Μια κρυφή Ελλάδα υπάρχει στην καρδιά όλων των ανθρώπων της Δύσης

    5:03 μμ, Δευτέρα 09 Ιουλ 2018 5:03 μμ, Δευτέρα 09 Ιουλ 2018

    Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, παρουσιάζοντας το βιβλίο του «Στο λίκνο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Οι συμβολισμοί της «Σκεπτομένης Αθηνάς», στην Ερμούπολη της Σύρου, τόνισε ότι το γλυπτό της «Αθηνάς σκεπτομένης», που μπορεί να θαυμάσει ο επισκέπτης στο Μουσείο της Ακρόπολης, έχει την δύναμη να συμβολίζει, διαχρονικώς από τότε που σμιλεύθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ, τις ρίζες του Πολιτισμού μας, του Ευρωπαϊκού αλλά και, επέκεινα, του εν γένει Δυτικού Πολιτισμού, ταυτοχρόνως δε και την κατά προορισμό εξέλιξή του.

    Ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε ότι , η «Αθηνά σκεπτομένη», ιδιομόρφως ένοπλη -με την έννοια του όπλου που δεν υποδηλώνει επίθεση αλλά, όλως αντιθέτως, περίσκεψη ως προς την υπεράσπιση του Πνεύματος- συμπυκνώνει, μέσω των ιδανικών της Παιδείας και του Θάρρους, την όλη ιστορική διαδρομή του κοινού Ευρωπαϊκού μας Πολιτισμού, από το λίκνο του ως την σύγχρονη περιπέτειά του, κι ακόμη πιο μακριά ως την μελλοντική προοπτική του.

    «Προοπτική, που θα κρίνει την επιβίωσή του, αφού ενδεχόμενη απομάκρυνση από τις ρίζες του, κατά συνέπεια από την κοιτίδα του, θα σημάνει, μοιραίως, το τέλος του. Κάτι που είναι χωρίς αμφιβολία καταστροφικό όχι μόνον για τον ίδιο αλλά για ολόκληρη την Υφήλιο, μιας και η μοίρα που έλαχε στην Ευρώπη είναι κοινώς γνωστή και ορατή από κάθε γωνιά του Πλανήτη: Η Ευρώπη είναι προορισμένη να σηκώνει, πρωτίστως μέσα από τις αρχές και τις αξίες του Πολιτισμού της, το βαρύ φορτίο του υπαρξιακού μέλλοντος της Ανθρωπότητας» είπε ο κ. Παυλόπουλος.

    Παράλληλα, ανέφερε, ότι η «Αθηνά σκεπτομένη» εκφράζει αυτονοήτως, και δη αυθεντικώς, την πρώτη αντηρίδα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, την Αρχαία Ελλάδα του Πνεύματος. Την Αρχαία Ελλάδα που δημιούργησε την Παιδεία, στην πιο υψηλή της έκφραση, θέτοντας τις βάσεις της μετατροπής της πληροφορίας και της εμπειρίας σε γνώση και της γνώσης σ' Επιστήμη, εν τέλει δε σε Σοφία υπό την έποψη της Φιλοσοφίας. Και την Αρχαία Ελλάδα που υπερασπίσθηκε αυτή την Παιδεία, άρα τον εξ αυτής γεννηθέντα Πολιτισμό, απέναντι στον δεσποτισμό της Ανατολής -μάρτυς, κατά το αυτόγραφο επιτύμβιο του Αισχύλου, ο «βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος»- χαράζοντας έτσι και το έκτοτε «κραταιό» σύνορο μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

    Ακολούθως, υπογράμμισε, ότι στο μέτρο που η Αρχαία Ρώμη, μέσω των θεσμών της αλλά και των πνευματικών της ανθρώπων -μεταξύ των οποίων κορυφαίοι διανοητές Αυτοκράτορες κυρίως της ύστερης ρωμαϊκής περιόδου- υπήρξε, δίχως δυνατότητα ιστορικής αμφισβήτησης, ένα είδος θεσμικής και πνευματικής «γέφυρας», πάνω από την οποία πέρασε το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα για να φθάσει, μέσω του Βυζαντίου, ως την Αναγέννηση που του οφείλει την γέννηση και την άνθησή της, η «Αθηνά σκεπτομένη» εκφράζει, ευθέως και εκ πλαγίου, και την δεύτερη αντηρίδα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού: Ήτοι την θεσμική κληρονομιά της Αρχαίας Ρώμης. 'Αλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε και το εξής: Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ακόμη κι αν δεν το γνώριζε επαρκώς, επιχείρησε να μεταθέσει το προαναφερόμενο όριο της Δύσης ανατολικότερα. Κι αν δεν το κατάφερε, τουλάχιστον εμπέδωσε το όριο αυτό εκεί που το είχε θέσει, σκεπτόμενη και πολεμώντας, η Αρχαία Ελλάδα.

    Πρόσθεσε, επίσης, ότι το «απαστράπτον» παριανό μάρμαρο της «Αθηνάς σκεπτομένης» έχει αφήσει ανεξίτηλα τα ίχνη του και στην τρίτη αντηρίδα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, την Χριστιανική Διδασκαλία. Και τούτο γιατί η μεν Παιδεία του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος βρίσκει την «ενδοσκοπική» κορύφωσή της στο αντίστοιχο πνευματικό υπόβαθρο του Ευαγγελίων και της εντεύθεν Πατερικής Διδασκαλίας, κατά κύριο λόγο διότι ο Χριστιανισμός ήταν εκείνος που κάλεσε τον 'Ανθρωπο να καταστήσει αυτή την Παιδεία «συνείδηση» και, δι' αυτής της οδού, «κτήμα ες αεί μάλλον ή αγώνισμα ες το παραχρήμα», για ν' αναχθούμε στον Θουκυδίδη.

    «Το δε Θάρρος της Αρχαίας Ελλάδας βρίσκει τον «κολοφώνα» του, πρώτον, στην Σταύρωση, η οποία σηματοδοτεί την υπέρτατη θυσία του Χριστού στον βωμό των αρχών και αξιών που καταγράφονται, «στον αιώνα», μέσα στα Ευαγγέλια. Και, δεύτερον, στους διωγμούς των πρώτων Χριστιανών που αποφάσισαν, εν συνειδήσει, να μαρτυρήσουν για να μην προδώσουν την Πίστη τους. Κάπως έτσι η «Αθηνά σκεπτομένη» θα μπορούσε να βρει θέση, ως μια μορφή υπέρκοσμης συμπαράστασης, σε κάθε διάδρομο των κατακομβών, που «μαρτυρούν» αιωνίως για την δύναμη της Χριστιανικής Πίστης, στα χνάρια του Πέτρου, του «Κηφά», πάνω στον οποίο θεμελιώθηκε η Εκκλησία του Χριστού» υπογράμμισε ο Πρόεδρος.

    Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε ότι στον ταραγμένο κόσμο που ζούμε τα κάθε είδους -πλην όμως αυθεντικά κατά την γέννηση και τον προορισμό τους- σύμβολα είναι αναντικατάστατα, αφού αυτά μπορούν να εμπνεύσουν ακόμη περισσότερο τον σύγχρονο 'Ανθρωπο προκειμένου να υπερασπισθεί τον προορισμό του, κατά την «σισσύφεια» πορεία του προς το μέλλον.

    «Κι ένα από αυτά τα σύμβολα είναι, δίχως αμφιβολία, η «Αθηνά σκεπτομένη», που θ' αποδεικνύει, αδιαλείπτως, το απόφθεγμα του Αντρέ Μαλρώ όταν, όπως προεκτέθηκε, «έπλεκε τον ύμνο» της Ακρόπολης και του Παρθενώνα: «Και μια κρυφή Ελλάδα υπάρχει στην καρδιά όλων των ανθρώπων της Δύσης» κατέληξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

    Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ

    σχολίασε κι εσύ
    σχετικά άρθρα