• Αθήνα12°CΥψηλή:16°C
    Χαμηλή:14°C
  • Θεσ/νίκη9°CΥψηλή:13°C
    Χαμηλή:11°C
  • Πάτρα15°CΥψηλή:20°C
    Χαμηλή:12°C
  • Ηράκλειο17°CΥψηλή:21°C
    Χαμηλή:14°C
  • Λάρισα9°CΥψηλή:14°C
    Χαμηλή:7°C
H ξεκαρδιστική έναρξη του Σεφερλή

Το "Ποτάμι" του Σταύρου Θεοδωράκη

Πρώτη καταχώρηση: 26/02/2014 - 15:47

Τελευταία δημοσίευση: 26/02/2014 17:08Πολιτική

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη

"Το Ποτάμι" του Σταύρου Θεοδωράκη

 

Τη δημιουργία πολιτικού κινήματος ανακοίνωσε ο γνωστός δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης. Το όνομα του νέου φορέα που θα συμμετέχει και στις προσεχείς εκλογές είναι "Το Ποτάμι". Όπως αναφέρει ο ίδιος σε κείμενο του που αναρτήθηκε στο protagon.gr εγκαταλείπει προς το παρόν τη δημοσιογραφία επισημαίνοντας ότι "αυτό που προέχει τώρα είναι να σπάσουμε τη ρουτίνα της πολιτικής. 

 

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Σταύρου Θεοδωράκη με τίτλο "Ξεκινάμε"

 

"Δεν ξέρω πώς να αρχίσω. Όσο κι αν έχω προετοιμαστεί γι’ αυτή τη στιγμή, νιώθω μια αμηχανία. Ας ξεκινήσω λοιπόν από το τέλος. Μπορεί να υπάρξει πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν; Να βγω εγώ, να βγεις εσύ, να βγούμε πολλοί, να γίνουμε ένα ΠΟΤΑΜΙ που θα αλλάξει την Ελλάδα;

Ας τα πάρουμε ένα ένα. Η ιδέα δεν είναι μόνο δική μου. Κάθε πρωί, κάθε βράδυ, η δεύτερη φράση που λένε οι άνθρωποι που συναντώ είναι «τι θα κάνουμε;». Πολλές φορές η αφορμή είναι κάτι που έγραψα ή κάτι που έδειξα στην τηλεόραση. Άλλες πάλι είναι τα πρωτοσέλιδα, οι κυβερνητικές αποφάσεις και οι πολιτικοί καυγάδες. Όλοι σ’ ένα αδιέξοδο. Ακόμη κι αυτοί που έχουν αποφασίσει τι θα ψηφίσουν, μετά από δυο- τρεις κουβέντες αναρωτιούνται «έχουμε άλλη λύση;».

Η ιδέα λοιπόν είναι δική σας. Των φοιτητών που με βρήκαν στη Λέρο. Της παρέας που με σταμάτησε στον Βόλο. Των πιτσιρικάδων που μου τηλεφωνούν απ' τα Χανιά. Του συνεταιρισμού που επισκέφθηκα στα Γιάννενα. Αυτών που με φώναξαν στην Αριστοτέλους. Ίσως βέβαια και να τους παρεξήγησα κιόλας και να κατάλαβα λάθος. Γιατί κανείς από αυτούς δεν μου είπε να κάνουμε κόμμα. Μου είπαν όμως ότι οι πολιτικοί μας ζουν σε άλλον κόσμο, ότι τους ενδιαφέρει μόνο η εξουσία, ότι έχουν πάρει διαζύγιο από τη λογική. Ότι η ζωή πρέπει να προχωρήσει κι αυτοί – οι πολιτικοί δηλαδή- είναι μονίμως στα χαρακώματα να σκιαμαχούν με το παρελθόν.

Και μετά είναι οι ουρές στις στάσεις των λεωφορείων. Πρωί πρωί να βλέπεις 40-50 ανθρώπους να περιμένουν στα πεζοδρόμια. Το λεωφορείο να περνά και να παίρνει τους μισούς κι οι άλλοι μισοί να πρέπει να περιμένουν το επόμενο. Να αργούν στη δουλειά τους, στο πανεπιστήμιό τους, στον γιατρό τους. Και κανείς να μην έχει σκεφτεί ότι το πρωί πρέπει να κυκλοφορούν περισσότερα λεωφορεία.

Τα τελευταία χρόνια με φωνάζουν συχνά οι μαθητές στα λύκεια. Να τους μιλήσω για τη ζωή «εκεί έξω». Στη Θεσσαλονίκη, στη Ρόδο, στο Περιστέρι, στη Νέα Ιωνία, στο Πόρτο Ράφτη. Συζητάμε. Ε, λοιπόν σας λέω ότι τα έχουν καταλάβει όλα. Τα λάθη των πατεράδων τους, τα λάθη όλων μας. Ότι σκεφτόμαστε το συμφέρον για την ομάδα, το σπίτι, το κόμμα κι όχι το δημόσιο συμφέρον.

«Και με το χρέος τι θα κάνεις;» Θα φωνάζουν ήδη, αυτοί που θεωρούν γραφικές τις ιστορίες με τα λεωφορεία και τους μαθητές. Θα σας πω. Η επιβίωση μιας χώρας δεν μπορεί να εξαρτάται από την καλοσύνη των δανειστών της. Ωραία λοιπόν, θα στείλουμε τους καλύτερους διαπραγματευτές - αυτό είναι εύκολο. Το θέμα είναι όμως τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου και όχι τι σκόντο θα σου κάνουν αυτοί που σε δανείζουν. Πώς θα ξαναχτίσεις την οικονομία; Ποιοι θα επενδύσουν; Πώς θα έρθουν πίσω τα λεφτά; Ποιοι θα πάρουν το ρίσκο και πώς θα τους κάνεις να σε εμπιστευτούν; Αυτοί που κυβερνούν φοβίζουν κάθε μέρα όσους ακόμα επενδύουν σε αυτή τη χώρα και αυτοί που θέλουν να κυβερνήσουν τρομοκρατούν και τους επόμενους. Λες και όλοι πρέπει να γίνουμε δημόσιοι υπάλληλοι ή εργάτες πολυεθνικών. Δεν έχω τίποτα με τους κολοσσούς που έρχονται από την Αμερική ή τη Ρωσία αλλά ντρέπομαι όταν στα ράφια βλέπω ελληνικά βότανα σε συσκευασία Κίνας. Οι Έλληνες καινοτομούν στο εξωτερικό και εδώ παλεύουν με τους φόρους και τη γραφειοκρατία.

Τα ξέρετε τα νούμερα της ανεργίας. Και ειδικά των νέων. Οι γρήγορες τσαπατσούλικες λύσεις κατέστρεψαν πολλές ζωές. Οικογένειες κατρακυλούν στη φτώχεια. Κοινωνικές δομές που υποστήριζαν τους αδύναμους, κλείνουν. Από τη σπατάλη περάσαμε μεμιάς στη τσιγγουνιά.

Νέοι επαγγελματίες – δουλεύουν δε δουλεύουν - πρέπει κάθε μήνα να πληρώνουν για ασφάλιση «μισό μισθό». Αντί να επιβραβεύουμε αυτούς που δημιουργούν, να τους δίνουμε κίνητρα να κάνουν τις δικές τους δουλειές, αναμασάμε τις ίδιες και τις ίδιες ιστορίες φοροδιαφυγής. Κάθε μήνα ανακοινώνεται ένας νέος φόρος ή «διορθώνεται» ένας παλιός. Παράλληλα μια ιατρική επέμβαση στην Ελλάδα θέλει 10.000€ και στη Γερμανία 100€ ενώ ένα στα τρία παιδιά δεν έχει θέση σε κρατικό παιδικό σταθμό.

Θα το έχετε μάθει. Μέχρι και στα Τίρανα άρχισαν να πηγαίνουν Έλληνες φοιτητές. Αντί λοιπόν να κάνουμε εδώ τις σχολές, δίπλα σε καλά, ισχυρά, δημόσια πανεπιστήμια, προτιμάμε να στέλνουμε τα παιδιά μας στη Ρουμανία. Ο κατάλογος με τα παράλογα είναι ατέλειωτος. Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής έχουμε είκοσι στρατόπεδα. Γιατί; Πέρα από το να υπηρετούν τα παιδιά των υπουργών και των υποστηρικτών τους, σε τι άλλο χρησιμεύουν τόσα στρατόπεδα στην Αθήνα; Οι δικαστικές αποφάσεις καθυστερούν 5,7,10 χρόνια – οι φτωχοί δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους - και οι ελληνικές φυλακές είναι γεμάτες με προφυλακισμένους.

Είμαστε η χώρα με τα περισσότερα θανατηφόρα ατυχήματα στον δυτικό κόσμο. Τις περισσότερες καισαρικές. Τα περισσότερα φροντιστήρια. Και από την άλλη ανοίγουμε τα λιγότερα βιβλία, έχουμε τους λιγότερους εθελοντές αιμοδότες, τους λιγότερους πλέον, ευεργέτες. Και στο κέντρο της Αθήνας κάθε πρωί έχει δύο τουλάχιστον συγκεντρώσεις. Κλείνουν οι συγκοινωνίες, σταματά η ζωή, για να πιέσουν ποιον; Τον υπουργό που τους βλέπει πίσω από τα φιμέ τζάμια; Πολίτες σε απόγνωση μπροστά σ' ένα κράτος κουφό. Έχει επικρατήσει η άποψη ότι αν δεν παραβιάσεις εσύ τον νόμο κάποιος άλλος θα βρεθεί να τον παραβιάσει και θα κερδίσει απ’ αυτό. Θα πρέπει λοιπόν να γυρίσουμε στην αρχή και να κάνουμε μια νέα κοινωνική συμφωνία. Δικαιοσύνη στα μικρά και τα μεγάλα. Δικαιοσύνη, αξιολόγηση και αξιοκρατία. Αυτό θα κρατήσει εδώ τα νέα μυαλά που σήμερα φεύγουν σαν κυνηγημένα γιατί ξέρουν ότι δουλειές στην Ελλάδα κάνουν οι «κολλητοί» και τα «λαμόγια». Αυτός ο φαύλος κύκλος όμως πρέπει να σπάσει.

Μικρότερη Βουλή και όχι άλλη μια Γερουσία όπως σκέφτονται κάποιοι τις τελευταίες μέρες. Οι πολίτες να μπορούν να ψηφίζουν εκτός από το κόμμα της επιλογής τους και τον υποψήφιο της περιοχής τους από ενιαία λίστα. Κατάργηση όλων των προστατευτικών διατάξεων που είχαν οδηγήσει στο ακαταδίωκτο των πολιτικών. Γιατί θα πρέπει να θυμόμαστε ότι οι πολιτικοί που λογοδοτούν σήμερα στη Δικαιοσύνη, είχαν αθωωθεί και από τη Βουλή (και από τα κόμματά τους βέβαια). Εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια για να πάψει επιτέλους να κυκλοφορεί το μαύρο πολιτικό χρήμα. Εδώ θέλω να κάνω μια στάση. Τις τελευταίες δεκαετίες βρισκόμαστε συνεχώς σε μια εσαεί προεκλογική περίοδο. Η κυβέρνηση δεν τολμά γιατί υπάρχει το πολιτικό κόστος και η αντιπολίτευση δεν συναινεί γιατί «σήμερα - αύριο πέφτει η κυβέρνηση». Και από κοντά οι υποστηρικτές με τα μεγάλα πορτοφόλια. Κάποιοι τζογάρουν στην «πτώση», κάποιοι στην «παραμονή» και οι πιο χουβαρντάδες «παίζουν» σε όλα τα ταμπλό.

Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχω γνωρίσει από κοντά όλους τους πολιτικούς ηγέτες. Όλοι μπορούσαν μόνοι τους. Έλεγες στον ένα «βοήθα να γίνει αυτό», σου απαντούσε «όχι τώρα - όταν θα γίνω πρωθυπουργός». Άνθρωποι χωρίς κανένα δείγμα γραφής πουθενά, να τους ακούς να λένε «όταν θα έρθω στα πράγματα θα τα αλλάξω όλα». Πώς; Δούλεψες; Έχεις ανεβάσει έστω ένα ρολό μαγαζιού στη ζωή σου; Κατάφερες ποτέ κάτι μόνος σου; Όχι! Έχουν όμως το κληρονομικό χάρισμα της πολιτικής.

Τα προβλήματα της χώρας δεν μπορεί να τα λύσει πια κανένα 25%. Πρέπει να υπάρξει ένα εθνικό σχέδιο και ένα 50% που θα κάνει και τους άλλους Ευρωπαίους να αισθανθούν ότι «αυτή τη φορά οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι». Πώς θα προκύψει αυτό το 50%; Με συνεργασίες βέβαια. Όχι με την ενότητα των δικών μας, αλλά με την ενότητα των διαφορετικών.

Να δούμε τα κοινωνικά προβλήματα με τη λογική, χωρίς δογματισμούς και αγκυλώσεις. Μετανάστες, ναρκωτικά, σκουπίδια. Όλα αυτά σε άλλες χώρες είναι αφορμή για λύσεις, εδώ είναι αιτίες πολέμων. Οι μετανάστες δεν είναι κακοί, αλλά ούτε χωράνε όλοι. Εκτός αν τους θέλουμε επαίτες στα συσσίτια της εκκλησίας. Αυτοί που ζουν εδώ πρέπει να ψηφίζουν στις τοπικές εκλογές, και τα παιδιά τους στο σχολείο να σηκώσουν και τη σημαία αν το αξίζουν. Τόσο απλά. Η πρέζα έχει κυριεύσει την επαρχία. Δέκα περιοχές της χώρας - νησιά και πρωτεύουσες νομών - ζητούν εδώ και χρόνια εναγωνίως ένα πρόγραμμα υποκατάστατων, μια θεραπευτική κοινότητα. Στην Αθήνα όμως οι υπηρεσίες δεν μπορούν να αποφασίσουν ποιος από όλους θα τους σώσει (παρεμπιπτόντως: προτιμάμε να σφάζονται στις φυλακές παρά να δίνουμε μεθαδόνη στους εξαρτημένους) . Και τα σκουπίδια δεν είναι παιγνίδι κολοκυθιάς. Αντί να ανακυκλώνουμε και να κομποστοποιούμε, τα πετάμε όλα στα δάση ή στη θάλασσα. Στα ψάρια του Αιγαίου ανιχνεύονται ίχνη πλαστικού στα σπλάχνα τους. Θα κάνουμε κάτι γι' αυτό ή θα είναι ένα από τα «δωράκια» μας στις επόμενες γενεές;

Την Ελλάδα θα σώσει το χώμα, ο ήλιος και η θάλασσα. Αρκεί να το πάρουμε απόφαση και να επενδύσουμε δυναμικά και έξυπνα σε αυτά. Χώμα – γεωργία, κτηνοτροφία. Ήλιος – ενέργεια αλλά και υγεία και ευτυχία. Θάλασσα – ψάρια και τουρισμός. Αντί λοιπόν να γκρεμίσουμε γρήγορα τις ασχήμιες που δημιούργησαν οι δεκαετίες του κιτς και να φτιάξουμε έναν νέο αναπτυξιακό χάρτη, αλληλοσυγχαιρόμαστε που οι τουριστικοί πράκτορες επιλέγουν την Ελλάδα όταν καίγεται η Αίγυπτος ή η Τουρκία.

Για να φύγουμε όμως μπροστά πρέπει να γκρεμίσουμε το γραφειοκρατικό σύστημα που θρέφει τα κόμματα. Το κάθε θέμα σήμερα είναι αρμοδιότητα ενός υπουργού, ενός αναπληρωτή υπουργού, 3-4 υφυπουργών, μιας ντουζίνας γενικών γραμματέων και κομματικών διευθυντών. Πρέπει επειγόντως να μειώσουμε την απόσταση που μας χωρίζει από το πρόβλημα. Να αφήσουμε τους βαρύγδουπους τίτλους (υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού – δηλαδή; υπουργός Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων – ο ΟΗΕ προσωποποιημένος δηλαδή!) και να πιάσουμε δουλειά. Ο ένας στα δημοτικά και τα γυμνάσια. Ο άλλος στα πανεπιστήμια και την καινοτομία. Ο τρίτος στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Και βέβαια ένας υπουργός για την ελιά και τα χωράφια. Ένας δηλαδή πολιτικός σε κάθε τομέα, μαζί με έναν τεχνοκράτη γενικό γραμματέα – οικουμενικό ει δυνατόν- με θητεία τετραετή και γενικούς διευθυντές αξιολογημένους κατά προτεραιότητα (αύριο κιόλας).

Στην Ευρώπη όπως και στην Ελλάδα, εχθροί μας είναι οι λαϊκιστές, οι εθνικιστές, οι ευρωσκεπτικιστές. Η Ευρώπη είναι η οικογένειά μας. Πρέπει να συγκρουστούμε με κάποιους «γέρους θείους», να σκίσουμε κάποια παλιά κιτάπια και να συντάξουμε νέα, δε θα φύγουμε όμως, ούτε θα το παίζουμε μουτρωμένοι. Η Ευρώπη είναι το μεγάλο σχολείο της ενότητας του διαφορετικού. Άλλα τα λάθη των ηγετών και άλλες οι ευρωπαϊκές αξίες. Και σήμερα που στην Ευρώπη αμφιβάλλουν για τις λύσεις που επελέγησαν για την κρίση στην Ελλάδα, είναι η ευκαιρία να παρουσιαστούμε πιο Ευρωπαίοι από τους Ευρωπαίους. Να καταλάβουν ότι δεν έχουν ανάγκη μόνο τον κλασικό ελληνισμό αλλά και τον σύγχρονο Έλληνα.

Ελλάδα δεν είναι μόνο τα κόμματα. Το αμάξι δεν έχει φρένα, δεν έχει τιμόνι, έχουμε βγει στον διεθνή αυτοκινητόδρομο και αυτά μαλώνουν αν θα ακούμε δημοτικά ή σοβιετικά εμβατήρια. Και εδώ θέλω να γίνω ξεκάθαρος. Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο δεν μπορούν - φάνηκε!- να της δώσουν νέα ορμή. Ποιος να τους εμπιστευθεί; Μέχρι χθες ζούσαν μόνο για το ρουσφέτι. Οι μίζες έγιναν συνώνυμο της πολιτικής. Κάποιοι συμμετείχαν, κάποιοι δεν αντέδρασαν. Ας κάνουν λοιπόν στην άκρη.

Δυστυχώς όμως δεν μπορούν να μας σώσουν και όσοι είναι δέσμιοι θεωριών του 19ου αιώνα. Δεν μπορούν αυτοί, που ακόμη και σήμερα επαναλαμβάνουν ότι η Ελλάδα θα σωθεί αν … επιστρέψει στο παρελθόν.

Γι’ αυτό λοιπόν αποφασίσαμε να κάνουμε «ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ». Ποιοι το αποφασίσαμε; Άνθρωποι με τα ίδια ερωτήματα. Επαγγελματίες της ζωής – νέοι στην πολιτική. Κανείς από εμάς δεν έχει υπηρετήσει σε υπουργεία, υφυπουργεία ή γραφεία αρχηγών. Φοιτητές, διανοούμενοι, οικονομολόγοι, εργάτες, καλλιτέχνες, άνεργοι, έμποροι, γιατροί, αρχιτέκτονες. Μια ομάδα που έχει μυαλό και δύναμη – τη δύναμη της λογικής και του δίκιου. Τις επόμενες ώρες θα βγάλετε και εσείς μόνοι σας τα συμπεράσματά σας.

Εγώ τώρα, δε θα πάω στην Ευρωβουλή. Δεν έχω ίσως και τα προσόντα. Καλά καλά δεν ξέρω ξένες γλώσσες. Θα μείνω λοιπόν στην Ελλάδα. Το τι θα κάνω θα εξαρτηθεί πάλι από εσάς. Αν πάμε καλά στις Ευρωεκλογές, μετά θα αποφασίσουμε τι θα κάνουμε και στις εθνικές εκλογές. Αν αποτύχουμε – αν αποτύχω για την ακρίβεια- τότε μετά τις ευρωεκλογές, θα προσπαθήσω να γυρίσω στη δημοσιογραφία. Μέχρι τότε την εγκαταλείπω. Που σημαίνει ότι σταματάω τους «Πρωταγωνιστές» και δεν θα έχω ενεργή συμμετοχή στο Protagon. Και εδώ θέλω να ζητήσω μία μεγάλη συγγνώμη από τους συνεργάτες μου. Στην τηλεόραση, στο Protagon, στην εφημερίδα. Τα σχέδια που κάναμε πρέπει να διακοπούν. Αυτό που προέχει τώρα είναι να σπάσουμε τη ρουτίνα της πολιτικής. Να ταράξουμε λίγο τα λιμνάζοντα νερά φέρνοντας νερό από το ΠΟΤΑΜΙ.

Και πού θα βρείτε τα λεφτά για την καμπάνια σας; Εδώ έχουμε την τεχνογνωσία Ομπάμα. Που όταν πρωτοβγήκε παραμέρισε τους δυνατούς του χρήματος και ζήτησε τα λίγα δολάρια των πολλών. Εμείς ζητάμε από όλους «ένα μέχρι δέκα ευρώ». Το πώς ακριβώς, θα το μάθετε τις επόμενες ώρες, απ' το topotami.gr. Προς το παρόν ετοιμάστε τα δέκα ευρώ (και όχι το ένα – ελπίζω). Και μπείτε κι εσείς στο ΠΟΤΑΜΙ.

Δεν είναι εύκολο, το ξέρω, να αλλάξουμε συνήθειες. Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να αλλάξουμε ζωή.

Καλημέρα λοιπόν και ελπίζω να συναντηθούμε. Τολμήστε το."

 

Αυτή είναι ιστοσελίδα του πολιτικού κινήματος

 

 

 

 

εκτύπωση

Αν βρίσκεσαι στο δρόμο ή δεν έχεις συνεχή πρόσβαση στο διαδίκτυο, αποθήκευσε τους τηλεφωνικούς αριθμούς του enikos.gr και στείλε μας τη φωτογραφία, το βίντεο ή το μήνυμά σου για να καταγγείλλεις, να πεις την άποψή σου ή και για να δείξεις αυτό που θέλεις.

Tηλ. 6944 05 05 05 και 6944 06 06 06

Άλλοι τρόποι επικοινωνίας με το enikos.gr:

 

e-mail: info@enikos.gr

Tηλ: 210 87 88 006-007-008

Fax: 210 87 88 200

Γράψε κι εσύ το δικό σου σχόλιο:

όνομα
e-mail
σχόλιο
 
*

To όνομα είναι υποχρεωτικό πεδίο. Το e-mail δεν θα εμφανίζεται.
To σχόλιο σας θα εμφανιστεί στο site με μια μικρή καθυστέρηση.
Η δημοσίευση του σχολίου σας θα ολοκληρωθεί μόλις επιβεβαιώσετε ότι εσείς είστε ο σχολιαστής, μέσα από το email σας.

Σχόλια (21)
  • KostasΚυριακή 1 Ιουνίου 2014, 05:20
    Όλοι οι "επιστήμονες" που μπαίνουν εδώ και όχι μόνο για να σχολιάσουν αρνητικά κάτι το καινούριο πριν καλά καλά εμφανιστεί, μπορούν να μας λένε και που ακριβώς βασίζουν τις κατηγορίες τους περί "διαπλεκόμενων συμφερόντων", περί MEGA, περί Μπόμπολα, περί "κρυμμένου Σημίτη" και άλλα πολλά που διαβάζει όλος ο κόσμος στα σχόλιά τους;; Ας παραθέσουν και κάποια έγκυρα links (όχι από sites Που δεν τα ξέρει ούτε η "μάνα" τους και μπαίνει και γράφει ο καθένας ότι θέλει) και ας παρουσιάσουν κάποια σοβαρά στοιχεία και επιχειρήματα. Είναι εύκολο να βγαίνεις και να κατηγορείς τους πάντες χωρίς στην ουσία όμως να λες τίποτα για να το αποδείξεις.
    Και επιτέλους αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες που δεν τους αρέσει το "διαπλεκόμενο" Ποτάμι, ας μας πουν και ποιο κόμμα υποστηρίζουν για να καταλάβουμε για τι ακριβώς πρόκειται. Για Συριζαίους που εκπροσωπούν το "καινούριο" έχοντας τα πιο πολλά παλιά στελέχη του πρώην ΠΑΣΟΚ και τους συνδικαλιστές στο επιτελείο τους; Για την παραδοσιακή ακρο-αριστερά, ΚΚΕ κλπ., που λένε μια ζωή ΟΧΙ σε όλα και καμία σοβαρή πρόταση να αντιτάξουν στα προβλήματα του τόπου; Ή μήπως για Χρυσαυγίτες και Χρυσαυγίτισες, τους "Έλληνες πατριώτες" που ψηφίζουν και στηρίζουν χωρίς καμία ντροπή μια νεοναζιστική και τρομοκρατική οργάνωση;;.....
    Ας αφήσουν ήσυχο το Ποτάμι όλοι αυτοί οι παραπάνω. Γιατί ασχολούνται; Τι έχουν να φοβηθούν; Αν είναι τόσο "βρώμικο" το Ποτάμι όσο λένε, ας του δώσουν λίγο χρόνο να φανεί, δεν κρύβονται εύκολα οι αλήθειες τελικά. Μόνο που στις αλήθειες των κομμάτων που ψηφίζουν κάποιοι ήδη και οι οποίες ήδη έχουν βγει στην φόρα, κλείνουν τα μάτια και σφυρίζουν αδιάφορα! Δεν πειράζει που ψηφίζουν ένα "νέο" ΠΑΣΟΚ με βασικά και σημαντικά στελέχη του παλιού ΠΑΣΟΚ, δεν πειράζει που ψηφίζουν άλλοι την αιώνια άρνηση σε όλα και καμία σοβαρή πρόταση για τίποτα, και ακόμη περισσότερο "δεν πειράζει" που κάποιοι άλλοι ψηφίζουν νεοναζιστές και τρομοκράτες-φασίστες! Το Ποτάμι τους πειράζει....... Τα συμπεράσματα ας τα βγάλει ο υπόλοιπος σκεπτόμενος κόσμος μόνος του......
  • Τασιόπουλος ΠαναγιώτηςΠαρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014, 12:21
    Ποιο κόμμα έχει πρόγραμμα να σταματήσουν τα λουκέτα και να μην χάνονται θέσεις εργασίας, δημιουργημένες με αίμα από τους ελεύθερους επαγγελματίες όλων των ειδικοτήτων; Κανένας. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση επιτρέπουν στο ανεκδιήγητο ταμείο ΤΕΒΕ ΟΑΕΕ να χρεώνει τετραπλάσιο ποσό ασφάλισης απο το εφικτό και απο το ισχύον σε όλες τις Ευρωπαικές χώρες. Είναι η πρώτη αιτία για τα λουκέτα και την ανεργία και κατάσχεση.
    ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
    ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ
    ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΚΟΜΜΑ
    ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΛΟΥΚΕΤΟ –
    ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ για ΤΕΒΕ – ΟΑΕΕ
    Την επιχείρηση την ανοίξαμε εμείς.
    Δεν μας άνοιξε το κράτος καμία επιχείρηση.
    Εμείς πληρώνουμε ΦΠΑ – Ενοίκια – λογιστή- ΔΕΗ –ΟΤΕ - Φόρο εισοδήματος κ.λ.π
    Εμείς παράγουμε για να επιβιώσουν οι Έλληνες και η Ελληνική οικονομία.
  • ORAMAΠαρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014, 10:41
    Το σύστημα μπορεί να μεταμορφωθεί και σε ΠΟΤΑΜΙ για να μας παρασύρει... Όμως μας τέλειωσε το κουτόχορτο! Καλή επιτυχία κ.Θεωδοράκη!
  • nikosΠέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014, 22:01
    ο μπαρμπα μπομπολας το εχει βαλει σκοπο να σωσει την ελλαδα
  • KOSTASΠέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014, 10:07
    ΔΟΛ, ΔΟΛ, ΔΟΛ, τι άλλο θα δούμε? Κύριε Ψυχάρη ΤΕΛΟΣ πάρτε το είδηση
  • ΠοντικόςΠέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014, 09:53
    Να τον πάρει το ποτάμι??

    Να τον πάρει - να τον πάρει (και να τον σηκώσει άμα λάχει να 'ούμε).
  • Κ.Π.Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014, 06:44
    Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτο το ποτάμι είναι MEGA-λο ΠΟΤΑΜΙ. Μια πρώτη χτεσινή γεύση δείχνει ότι είναι αρκετά MEGAλούτσικο. Ο Γκρίλο στην Ιταλία πήγε κόντρα στο σύστημα. Ο δικός μας με πια ακριβώς πτυχή του συστήματος τα βάζει; Τριάντα χρόνια το υπηρετεί μέσα από τις πιο διαπλεκόμενες εκφάνσεις του. Καληνύχτα μας...
  • ΓιάννηςΠέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014, 05:17
    Η ώρα της Κεντροαριστεράς δεν είναι τώρα. Αφού γίνουν εκλογές και όλα τα κόμματα της κεντροαριστεράς μείνουν έξω από οποιαδήποτε κυβέρνηση σχηματιστεί ( το τέλειο θα ήταν να γίνει κυβέρνηση Τσιπροκαμένων ) τότε η κεντροαριστερά θα ακουστεί. Και μια συμβουλή το σήμα του κόμματος πρέπει να αλλάξει σήμερα, δεν είναι ποτάμι αυτό.
  • PINK PASOKΠέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014, 01:06
    Η ονομασία στο κόμμα προέκυψε μετά από κλήρωση αφού το "ποτάμι" πήρε 3 ψήφους ισοψηφώντας με τον "φελλό".
    Ο πρόεδρος (Σταύρος Θεοδωράκης) είπε για το θέμα: «το τι είμαστε το βλέπουν, δεν είναι αναγκαίο να το λέμε κιόλας, θα ονομαστούμε "ποτάμι"».
  • cokisΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 22:56
    ΜΑΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΜΑΣ ΠΗΡΕ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ
  • Κρίμα...Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 22:53
    Με το κείμενο του αυτό ο κύριος Θεοδωράκης μετράει ήδη έναν άνθρωπο λιγότερο από όσους κατ' αρχήν τον εκτιμούσαν για την πορεία και την στάση του. Του εύχομαι να είμαι και ο τελευταίος.

    Δύο πράγματα, κατά την γνώμη μου χτυπητά χαρακτηρίζουν την στάση του.

    Πρώτο, ο χρόνος που επέλεξε για να το πράξει. Είναι ίδιον και χαρακτηριστικό ακριβώς του παλαιοκομματισμού να "θυμάται" την πολιτική και να "εμπνέεται" για "αγώνες" υπέρ του "αδικημένου λαού" λίγο πριν από τις κάθε φορά εκλογές. Τότε δηλαδή που πρόκειται να βρέξει (κατ' εκλογήν) θεσούλες και ευκαιρίες. Και να δημιουργεί σχήματα επί τούτου, κόμματα και κινήσεις που ξεθωριάσουν την επόμενη κιόλας των εκλογών – ιδίως αν οι προσδοκίες για τις θεσούλες δεν επαληθευτούν.

    Αν ο κ. Θεοδωράκης είχε ξεκινήσει την κίνησή του τουλάχιστον αμέσως ΜΕΤΑ τις εκλογές του '12, αν μη τι άλλο θα σεβόμουν την στάση του. Επίσης αν -ακριβώς σε μια εποχή πονηρίας και καιροσκοπισμού- δήλωνε παράλληλα ότι παραιτείται οριστικά της δημοσιογραφίας για να "δοθεί" στο δίκιο του "κοσμάκη" ή έστω της "νεολαίας", τότε θα του αναγνώριζα καλές προθέσεις.
    Όμως δυστυχώς δεν έπραξε τίποτε από αυτά.

    Το δεύτερο είναι αυτή η σχεδόν απόλυτη ένδεια ανάλυσης και ουσίας που διατρέχει το κείμενο του. Ένδεια που θα ήταν απογοητευτική μεν για οποιονδήποτε, που γίνεται όμως εξοργιστική και συνάμα αποκαλυπτική για έναν υποτίθεται "εμβριθή" παρατηρητή και "αναλυτή" των πραγμάτων επί τόσα χρόνια.

    Μόνο άνθρωποι που προσπαθούν να ψαρέψουν στα θολά νερά μιας απολιτίκ και οιονεί αντιδραστικής δυσαρέσκειας μπορούν να εμφανίζονται με τόσο αβαθείς και επιφανειακές δήθεν "αναλύσεις" και δήθεν "προτάσεις" που αγγίζουν τα όρια του "μαυρογιαλούριου" θράσους.

    Συμπέρασμα. Ο κύριος Θεοδωράκης ίσως θεωρεί ότι έφθασε η στιγμή να "κάνει πολιτικό ταμείο" παλαιότερων –αξιόλογων- κόπων του, αναδεικνυόμενος σε έλληνα Πέπε Γκρίλο. Είναι δικαίωμα του. Είναι όμως και υποχρέωση του καθενός μας να βγάλει το συμπεράσματά του. Όχι μόνο με ορίζοντα τις ευρωεκλογές αλλά για πολύ περισσότερο.
  • ΜΙΧΑΛΗΣΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 19:40
    Μου αρέσει ο τίτλος " Το ποτάμι". Όμως ο χρόνος είναι ελάχιστος για να προετοιμαστεί ένα κόμμα για εκλογές και σίγουρα με το θυμό που έχει ο Έλληνας για εκδίκηση αυτών που τον εξαπάτησαν και τον έχουν φέρει σε απόγνωση δεν νομίζω να επιλέξει κόμμα σε νηπιακή ηλικία που στηρίζεται στην λογική για να βγάλει τα απωθημένα του!!! Πολύ φοβάμαι λοιπόν ότι μάλλον το ποτάμι θα ξεραθεί παρά, ότι θα γίνει ορμητικός χείμαρρος να παρασύρει ότι βρει στο διάβα του. Εύχομαι στον αγαπητό κ. Θεοδωράκη καλή τύχη!!!
  • h tseph egerne pantote deksiaΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 19:24
    Άλλος "αριστερός" σωτήρας εμφανίστηκε. Γιατί άραγε και πού προσβλέπει;
    Αν πάντως διέπεται από το πνεύμα του Rrotagon και συμπεριλάβει στους συνδυασμούς του τους σχολιογράφους του, σωθήκαμε. Διὸτι γενικώς το τσούρμο είναι υπέρ της παγκοσμιοποίησης, της εκπληρώσεως των "υποχρεώσεων" μας και υπέρ κάθε περιθωριακού στοιχείου.
    Τι να κρύβεται άραγε από πίσω;
  • Κατερίνα ΓκόγκαΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 18:41
    Θεοδωράκη την ψώνισες;;;;; Είσαι για το Δαφνί!!!! Ε ρε γλέντια!!!!!!!
  • κενρικος σχωλιαστήςΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 17:28
    Kαι τώρα ποιος θα ξεπλένει?
  • nikosΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 17:27
    καραγκιοζιλικια
  • αλφακΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 17:27
    Μας πήρε το ποτάμι, μας πηρε ο ποταμός κι η βάρκα αρμενίζει και βρέχει ο ουρανός! Τράβα κουπί ρε Σταύρο κι ο ήλιος θα φανεί, καιρός για να σηκώσεις στο άλμπουρο πανί.Τα ρυάκια ένα-ένα, θα βρουν τον ποταμό και σαν τον Νιαγάρα θα φθάσουν στο γκρεμό. Θα γίνει καταράκτης και θέαμα μεγάλο, μα της tivi αστέρα, που θα 'βρω Θεέ μου άλλο?
  • lilianaΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 17:24
    Άμα σας τελειώσει κι αυτός, υπάρχει κι ο Μπογδάνος...
  • lilianaΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 16:57
    Εκτός απ' όλα τ' άλλα σημάδια, είδε και στον ουρανό το Εν τούτω Νίκα!
  • ΚακεντρεχήςΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 16:41
    Να και οι εφεδρείες!
  • θεοφιλος θερμηΤετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014, 16:33
    Πολυ μπλα μπλα για ενα ''ποταμι'' που στερεψε πριν ξεκινησει!!!!!
    Αντε, και με την ευλογια των Μεσων Μαζικης Εξαπατησης!!!!!!!