Υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ της αυτοπεποίθησης και της υπερβολικής συμπεριφοράς που προκύπτει από βαθιές ανασφάλειες. Η διαφορά έγκειται στην αυθεντικότητα. Η υπερβολική συμπεριφορά συχνά κρύβει τις βαθιά ριζωμένες ανασφάλειες ενός άνδρα. Είναι μια «κουρτίνα», μια προσπάθεια να παρουσιαστούν ως κάτι που δεν είναι. Από την άλλη πλευρά, η γνήσια αυτοπεποίθηση επιτρέπει σε έναν άνδρα να είναι ο εαυτός του, με όλα του τα ελαττώματα.
Άνδρες με ανασφάλειες συχνά επιδεικνύουν συγκεκριμένες συμπεριφορές ως τρόπο υπερβολικής αντιστάθμισης. Και όσοι γνωρίζουν αυτά τα σημάδια, μπορούν να τα εντοπίσουν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Σε αυτό το άρθρο, θα αναγνωρίσουμε τις 8 υπερβολικές συμπεριφορές που εμφανίζονται συχνά από άνδρες με βαθιές ανασφάλειες. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.
8 χαρακτηριστικές συμπεριφορές των ανασφαλών ανδρών:
- Περιαυτολογούν
- Πρέπει πάντα να έχουν δίκιο
- Υπερβολικός ανταγωνισμός
- Ανάγκη για έλεγχο
- Υποτιμούν συχνά τους άλλους
- Υποβαθμίζουν τον εαυτό τους
- Δεν αντέχουν την κριτική
- Συναισθηματική αστάθεια
Πώς εκφράζονται οι χαρακτηριστικές συμπεριφορές όσων ανδρών είναι ανασφαλείς
Περιαυτολογούν
Οι περισσότεροι έχουμε υπόψη μας ανθρώπους που κατευθύνονται από τη διαρκή ανάγκη να αποδεικνύουν την αξία τους. Έτσι, περιαυτολογούν, μιλούν για τα κατορθώματά τους, τα ταλέντα τους, τα υλικά αποκτήματά τους, οτιδήποτε θα τους κάνει να ακούγονται σημαντικοί. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό τυπικό της προσπάθειας να καλύψεις ανασφάλειες.
Η ανασφάλεια κάνει τον άνθρωπο να νιώθει ότι δεν αξίζει, με αποτέλεσμα να αναζητά ευκαιρίες να περιαυτολογήσει, ελπίζοντας ότι, προβάλλοντας την εικόνα της επιτυχίας και της ανωτερότητας, οι άλλοι δεν θα καταλάβουν την αυτό-αμφισβήτηση που τον κατατρώει.
Η γνήσια αυτοπεποίθηση δεν αναζητά διαρκή επιβεβαίωση από τους άλλους. Αντίθετα, εκπέμπει μία ηρεμία αφού ο άνθρωπος δεν έχει την ανάγκη να φωνάζει. Ο άνθρωπος που νιώθει την ανάγκη να μιλά διαρκώς για το πόσο σπουδαίος είναι, συνήθως παλεύει με σοβαρά ζητήματα ανασφάλειας.
Πρέπει πάντα να έχουν δίκιο
Όλοι θέλουμε να έχουμε δίκιο και, όταν συνειδητοποιούμε ότι έχουμε άδικο, «ζοριζόμαστε» να το παραδεχτούμε. Ορισμένοι άνθρωποι ωστόσο αισθάνονται ότι, αν έχουν άδικο, μειώνεται η αξία τους.
Η ανάγκη να επιβάλλονται πάντα με το δίκιο τους προέρχεται από την ανάγκη τους να ισοσταθμήσουν την ανασφάλεια που αισθάνονται, από τον φόνο μην φανούν ανεπαρκείς ή λιγότερο έξυπνοι. Αντί ν’ αποδεχτούν ότι έχουν άδικο, όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους, ερμηνεύουν κάθε λάθος ως απειλή στην αυτοεκτίμησή τους. Η ανάγκη των ανασφαλών ανθρώπων να έχουν πάντα δίκιο, είναι εξουθενωτική για τους γύρω τους, με αποτέλεσμα συχνά να οδηγούνται στην απομόνωση.
Υπερβολικός ανταγωνισμός
Ο ανταγωνισμός δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό. Αντίθετα, μπορεί να μας δώσει κίνητρο για βελτίωση και επίτευξη των στόχων μας. Όταν όμως ένας άνθρωπος γίνεται υπερβολικά ανταγωνιστικός, μπορεί να καθοδηγείται από τις βαθιές του ανασφάλειες.
Ο «υπερβολικός ανταγωνισμός» θεωρείται από την ψυχολογία ως μη υγιής συμπεριφορά.
Τέτοιου είδους άνθρωποι, αντιμετωπίζουν όλες τις καταστάσεις ως ανταγωνισμό και διαρκώς πασχίζουν να αποδείξουν την ανωτερότητά τους. Η συμπεριφορά αυτή δεν περιορίζεται σε αγωνίσματα ή παιχνίδια, αλλά διαχέεται σε όλες τις πτυχές της ζωής, τη δουλειά, τις διαπροσωπικές σχέσεις, ακόμη και σε φαινομενικά ασήμαντα πράγματα.
Η πηγή της υπερβολικής τους ανταγωνιστικότητας, είναι, κατά κανόνα, ο φόβος μην τυχόν και φανούν αδύναμοι, ή κατώτεροι. Προσπαθώντας διαρκώς να είναι οι καλύτεροι, οι άνδρες αυτοί ελπίζουν να κατασιγάσουν τους βαθύτερους φόβους ανεπάρκειας που τους βασανίζουν.
Οι άνθρωποι που βλέπουν τα πάντα σαν ανταγωνισμό, μπορεί να το κάνουν από ανάγκη να καλύψουν τις βαθιά ριζωμένες ανασφάλειές τους.
Ανάγκη για έλεγχο
Σύμφωνα με τη βουδιστική «anatta», ο ξεχωριστός, απαράλλακτος εαυτός δεν είναι παρά μία πλάνη. Η πλάνη αυτή, συχνά οδηγεί σε τάσεις προσκόλλησης και πόνο, ειδικά όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να ελέγξουν πράγματα που εκφεύγουν από τον έλεγχό τους. Κάποιοι άνθρωποι που βασανίζονται από βαθιές ανασφάλειες, θέλουν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο των πραγμάτων και των ατόμων στη ζωή τους.
Αυτή τους η ανάγκη εκφράζεται με τη συγκέντρωση καθηκόντων στην εργασίας, την ελεγκτική συμπεριφορά στις σχέσεις, την ακαμψία και την ανελαστικότητα του προγράμματος και των σχεδίων τους.
Η βαθιά ανασφάλεια που οι άνθρωποι αυτοί αισθάνονται μέσα τους, τους καταναγκάζει να ελέγχουν τα πάντα προκειμένου να δημιουργήσουν μία επίφαση ασφάλειας, τάξης και σταθερότητας που θα καταλαγιάσει τους φόβους τους.
Υποτιμούν συχνά τους άλλους
Κανείς δεν θέλει την παρέα κάποιου που υποτιμά τους άλλους ανθρώπους. Η συμπεριφορά αυτή άλλωστε, υποδεικνύει βαθιά ανασφάλεια. Υποτιμώντας τους άλλους, οι ανασφαλείς άνθρωποι πασχίζουν να αναδείξουν τον εαυτό τους, να νιώσει καλύτερα με τις ανασφάλειες που θεωρεί πως έχει.
Να θυμάστε λοιπόν, πως όταν κάποιος επικρίνει ή υποβαθμίζει τους άλλους, δεν χαρακτηρίζει εκείνους αλλά περισσότερο, χαρακτηρίζει τον εαυτό του, μαρτυρώντας μέσα από τη συμπεριφορά αυτή, τις δικές του ανασφάλειες.
Υποβαθμίζουν τον εαυτό τους
Όσο και αν μοιάζει αντιφατικό, το να υποτιμά κανείς τον εαυτό του, είναι σημάδι βαθιάς ανασφάλειας. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν την αυτό-υποτίμηση ως χιούμορ, ή ως τρόπο να φανούν ταπεινοί. Όταν όμως ένας άνδρας υποτιμά διαρκώς τον εαυτό του ή τα κατορθώματά του, δείχνει ότι προσπαθεί να καλύψει συναισθήματα ανασφάλειας ή ανεπάρκειας.
Η αδιάλειπτη αυτό-κριτική μπορεί να είναι τρόπος ελέγχου του αφηγήματος για τον ίδιο τον εαυτό μας. Τονίζοντας κάποιος τα ελαττώματά του δηλαδή, ελπίζει να αποτρέψει την ματιά των άλλων απ’ αυτά.
Κατά τρόπο ειρωνικό και παράδοξο, η συμπεριφορά αυτή, πράγματι στρέφει την προσοχή των άλλων στις ανασφάλειες που οι άνθρωποι αυτοί, προσπαθούν να κρύψουν. Η αληθινή αυτοπεποίθηση απορρέει από την πλήρη αποδοχή του εαυτού μας, μαζί με όλα μας τα άσχημα και όλα τα ελαττώματα, χωρίς την ανάγκη να υποβαθμίζουμε τα επιτεύγματά μας, ούτε και να υπερβάλλουμε με τα ελαττώματά μας.
Δεν αντέχουν την κριτική
Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να δέχεσαι κριτική. Δεν είναι εύκολη υπόθεση να ακούς τα ελαττώματά σου, ούτε να σου αναλύουν τα σημεία όπου μπορείς να βελτιωθείς. Οι βαθιά ανασφαλείς άνδρες, ερμηνεύουν την κριτική, κάθε είδους, ως προσωπική επίθεση στην προσωπική τους αξία. Αντί να τη θεωρήσουν ως ευκαιρία για εξέλιξη, γίνονται αμυντικοί, ακόμη και επιθετικοί. Ακόμη και η καλοπροαίρετη κριτική μπορεί να ενισχύσει τους βαθύτερους φόβους ανεπάρκειας που τους βασανίζουν.
Η ειρωνεία είναι πως, οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση, εκτιμούν την αξία της κριτικής, καθώς τους ωθεί να μαθαίνουν και να εξελίσσονται, να βελτιώνουν τις δεξιότητες και να γίνονται οι καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.
Συναισθηματική αστάθεια
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητας των πολύ ανασφαλών ανδρών, είναι η συναισθηματική τους αστάθεια. Με την αίσθηση της προσωπικής τους αξίας να εξαρτάται από την εξωτερική έγκριση, στην απουσία αυτής, αντιδρούν με έντονα αρνητικά συναισθήματα.
Τα ξεσπάσματα αυτά περιλαμβάνουν τον θυμό, την απόγνωση, τη θλίψη και φυτική την απελπισία. Η συναισθηματική τους αστάθεια δεν είναι σκληρή μόνο για τους ίδιους, αλλά συνιστά πρόκληση ή και πρόβλημα για όλους τους ανθρώπους γύρω τους. Έτσι, φθείρει τις σχέσεις και διαβρώνει την εμπιστοσύνη.
Tip: Η ανθρώπινη συμπεριφορά, ειδικά όσον αφορά τις ανασφάλειες, συντίθεται από ένα περίπλοκο δίκτυο αλληλοεπιδρώντων παραγόντων. Σημασία έχει να μπορέσετε να δείτε τις αιτίες τους, ώστε να διαχειριστείτε τις σχέσεις καλύτερα και καταλληλότερα.
Οι συμπεριφορές μέσα από τις οποίες οι ανασφαλείς άνδρες πασχίζουν να καλύψουν τα θέματά τους, είναι ενδεικτικές βαθύτερης σύγκρουσης που βιώνουν. Αναγνωρίζοντάς τες, μπορείτε να καταλάβετε καλύτερα τους ανθρώπους.