Όλοι έχουμε εμπλακεί σε κάποια έντονη λογομαχία, η οποία μπορεί να ξέσπασε από ασήμαντη αφορμή. Πρόκειται για ευαίσθητες και αμήχανες καταστάσεις, επειδή ενδέχεται να δημιουργηθούν εύκολα παρεξηγήσεις.
Ωστόσο, όσο εύκολο είναι να εκτροχιαστεί μια συζήτηση, τόσο εύκολο να είναι παραμείνει στα όρια της ευπρέπειας και του σεβασμού. Δεν πρόκειται για θεωρητικά ευχολόγια. Οι δέκα παρακάτω φράσεις, κουβαλούν ιδιαίτερο βάρος και έχουν τη δύναμη να κατευνάσουν τα πνεύματα όταν οι συζητήσεις αρχίζουν να ξεφεύγουν απ’ τον έλεγχο.
Τέλος οι καβγάδες: 10 φράσεις για να σταματήσετε την ένταση σε μία συζήτηση
- «Βοήθησέ με να κατανοήσω την οπτική σου»
- «Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να το επεξεργαστώ»
- «Ίσως να έχεις δίκιο σ’ αυτό»
- «Ας το λύσουμε μαζί»
- «Καταλαβαίνω γιατί νιώθεις έτσι»
- «Τι θα βοηθούσε αυτή τη στιγμή;»
- «Νιώθω υπερφορτωμένος και χρειάζομαι λίγο χρόνο για να συνέλθω»
- «Μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή;»
- «Ακούω αυτό που λες»
- «Ο στόχος μας είναι ο ίδιος»
«Βοήθησέ με να κατανοήσω την οπτική σου»
Αυτή η φράση είναι χρυσός. Όταν κάποιος γίνεται αμυντικός, το πρώτο του ένστικτο είναι να αντεπιτεθεί ή να κλειστεί στον εαυτό του. Όμως, όταν πραγματικά ζητάτε να κατανοήσετε την οπτική του, δείχνετε ότι δεν είστε εχθρός. Το κλειδί εδώ είναι η ειλικρίνεια. Πρέπει να θέλετε πραγματικά να κατανοήσετε, όχι απλώς να πείτε τα λόγια αυτά ενώ ετοιμάζεστε στο μυαλό σας για να απαντήσετε.
Όταν οι συζητήσεις γίνονται έντονες, είναι εύκολο να αντιδράσουμε με κίνητρο την άμυνα ή την υπερηφάνεια. Όταν, όμως, χρησιμοποιούμε μια φράση όπως «Βοήθησέ με να κατανοήσω την οπτική σου», ανοίγουμε έναν διάλογο που βασίζεται στην εμπιστοσύνη και τον σεβασμό.
Αυτό στέλνει το μήνυμα ότι είμαστε πρόθυμοι να ακούσουμε και να κατανοήσουμε, όχι να κρίνουμε ή να επικρίνουμε. Η μεγάλη πρόκληση εδώ είναι ότι πολλές φορές δεν το λέμε με την πραγματική πρόθεση να κατανοήσουμε, αλλά μάλλον με την πρόθεση να «κερδίσουμε» τη συζήτηση.
Ωστόσο, αν η πρόθεσή μας είναι ειλικρινής, αυτή η φράση μπορεί να αποτελέσει γέφυρα επικοινωνίας. Όταν ο άλλος νιώθει ότι τον ακούμε πραγματικά και ότι η άποψή του έχει σημασία, είναι πολύ πιο πιθανό να χαλαρώσει και να ανοίξει.
Έτσι, αντί να κλεινόμαστε στον εαυτό μας ή να αντιδράμε με εντάσεις, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη φράση για να δείξουμε τη διάθεσή μας για εποικοδομητικό διάλογο. Το πιο σημαντικό; Όταν πραγματικά κατανοούμε την οπτική του άλλου, μπορεί να ανακαλύψουμε νέες προοπτικές που δεν είχαμε σκεφτεί πριν.
«Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να το επεξεργαστώ»
Μερικές φορές, η καλύτερη απάντηση είναι καθόλου άμεση απάντηση. Αυτή η φράση σας εξασφαλίζει πολύτιμο χρόνο για να ηρεμήσετε το νευρικό σας σύστημα και να σκεφτείτε καθαρά. Η παύση σας δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη. Ακόμα και τριάντα δευτερόλεπτα αναπνοής μπορούν να μετατρέψουν την αντίδρασή σας από αντιδραστική σε συνετή.
Όταν η συζήτηση κλιμακώνεται, η πίεση και το άγχος μπορεί να μας ωθήσουν να αντιδράσουμε με θυμό ή αμυντικά, χωρίς να σκεφτούμε καλά την απάντησή μας. Ειδικά όταν τα συναισθήματα είναι φορτισμένα, το να μιλήσουμε άμεσα μπορεί να μας κάνει να πούμε πράγματα που δεν εννοούμε ή να εντείνουμε τη σύγκρουση.
Αυτή η φράση, λοιπόν, προτείνει κάτι πολύ πιο αποτελεσματικό: την παύση. Η παύση αυτή σας επιτρέπει να πάρετε απόσταση από την ένταση και να επανασυνδεθείτε με τον εαυτό σας.
Η αίσθηση του άμεσου αντανακλαστικού μπορεί να είναι ισχυρή, αλλά το να αφιερώσετε μερικά δευτερόλεπτα για να αναπνεύσετε και να επανεκτιμήσετε την κατάσταση, δίνει χώρο στον εγκέφαλό σας να ενεργοποιήσει τη λογική σκέψη αντί για την αντιδραστικότητα.
Η ένταση του στιγμιαίου συναισθήματος συνήθως υποχωρεί αρκετά γρήγορα, και τότε είναι που μπορούμε να αποφασίσουμε την πιο κατάλληλη απάντηση.
Μην υποτιμάτε την αξία αυτής της σύντομης παύσης. Δεν χρειάζεται να είναι μια μεγάλη σιωπή που να δημιουργεί αμηχανία. Λίγα δευτερόλεπτα αναπνοής και ήρεμης σκέψης μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το χρόνο για να αναρωτηθείτε: «Πώς μπορώ να απαντήσω με τον πιο ήρεμο και ουσιαστικό τρόπο;» ή «Τι πραγματικά θέλω να εκφράσω τώρα, χωρίς να πληγώσω τον άλλον ή να κάνω έναν καβγά;»
Η παύση λειτουργεί ως στρατηγική για να κρατήσουμε το μυαλό μας καθαρό και να αποφύγουμε την παγίδα της αντιδραστικότητας. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο βοηθάμε τον εαυτό μας να διαχειριστεί τις δύσκολες καταστάσεις, αλλά επίσης δείχνουμε σεβασμό στον άλλον, καθώς επιλέγουμε μια πιο ήρεμη και ουσιαστική προσέγγιση στη συζήτηση.
«Ίσως να έχεις δίκιο σ’ αυτό»
Θέλετε να δείτε την αμυντικότητα κάποιου να εξαφανίζεται αμέσως; Δοκιμάστε αυτή τη φράση. Δεν σημαίνει ότι παραδέχεστε ολοκληρωτική ήττα ή συμφωνείτε με όλα όσα έχουν πει. Απλώς αναγνωρίζετε ότι η οπτική τους έχει αξία. Ας το αναλύσουμε λίγο παραπάνω.
Όταν οι συζητήσεις γίνονται έντονες και κάποιος αισθάνεται ότι αμφισβητείται, η πρώτη του αντίδραση είναι συνήθως αμυντική. Τείνουμε να υψώνουμε τις άμυνες μας, να ενισχύουμε τη θέση μας και να αναζητούμε τρόπους να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο.
Ωστόσο, μια φράση όπως «Βλέπω γιατί να νιώθεις έτσι» μπορεί να χαλαρώσει την αμυντικότητα του άλλου, χωρίς να χρειάζεται να συμφωνήσετε με κάθε τους λέξη.
Το σημαντικό εδώ είναι ότι αυτή η φράση δείχνει αποδοχή και σεβασμό προς την άλλη πλευρά, χωρίς να καταρρίπτει την άποψή σας.
Όταν λέτε «Καταλαβαίνω γιατί να νιώθεις έτσι», ουσιαστικά λέτε στον άλλο ότι κατανοείτε την άποψή του, ότι δεν την απορρίπτετε ως λανθασμένη ή αδικαιολόγητη, ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε πλήρως.
Αυτή η αναγνώριση μπορεί να μετριάσει άμεσα την ένταση και να διευκολύνει τη συζήτηση. Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο για τον άλλον να εκφραστεί χωρίς να αισθάνεται ότι απειλείται.
Όταν αναγνωρίζετε την αξία της άλλης άποψης, ακόμα και αν διαφωνείτε, επιτρέπετε στην αλληλεπίδραση να εξελιχθεί σε μια πιο εποικοδομητική και λιγότερο συγκρουσιακή κατεύθυνση.
Αντιμετωπίζετε την κατάσταση με σεβασμό και ανοιχτό μυαλό, και το αποτέλεσμα είναι συνήθως μια πιο ήρεμη και ουσιαστική συζήτηση. Είναι μια απλή, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική στρατηγική για να κατανοήσετε καλύτερα τον άλλον και να μειώσετε την ένταση χωρίς να υποχωρήσετε.
«Ας το λύσουμε μαζί»
Αυτό αλλάζει τη δυναμική από το «εγώ εναντίον σου» στο «εμείς εναντίον του προβλήματος». Αντί να είστε αντίπαλοι, γίνεστε συνεργάτες που προσπαθούν μαζί να βρουν τη λύση. Όταν οι συζητήσεις παίρνουν αρνητική τροπή και οι δύο πλευρές επικεντρώνονται μόνο στην υπεράσπιση του εαυτού τους, και το αποτέλεσμα είναι αδιέξοδο.
Κάθε άτομο προσπαθεί να υπερισχύσει του άλλου. Όμως, όταν αλλάζουμε τη φράση αυτή και λέμε «Ας το λύσουμε μαζί», μετατρέπουμε την κατάσταση από ένα πεδίο μάχης σε μια συνεργασία. Αυτή η αλλαγή οπτικής μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο.
Όταν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα από κοινού, ενισχύουμε την αίσθηση της ενότητας και της αλληλεγγύης. Στην ουσία, αντί να βλέπουμε ο ένας τον άλλον ως εχθρούς, αναγνωρίζουμε ότι και οι δύο έχουμε ένα κοινό στόχο: να βρούμε μια λύση.
Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στις συζητήσεις να εξελιχθούν πιο παραγωγικά και με λιγότερη ένταση. Αντί να υπερασπιζόμαστε τις θέσεις μας με κάθε κόστος, εστιάζουμε στο πώς να συνεργαστούμε για να λύσουμε το πρόβλημα. Η δύναμη αυτής της αλλαγής έγκειται στην αίσθηση του “μαζί”.
Όταν λέμε «εμείς», δημιουργούμε έναν κοινό τόπο και κατανοούμε ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον έναν ή τον άλλον, αλλά και τους δύο. Στην πράξη, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λύσεις που δεν είχαν εξεταστεί προηγουμένως και σε μια πολύ πιο υγιή, ανοιχτή και συνεργατική συζήτηση.
Αυτή η στρατηγική είναι πολύτιμη όχι μόνο σε προσωπικές σχέσεις, αλλά και σε επαγγελματικά ή άλλα συνεργατικά περιβάλλοντα. Όταν δύο πλευρές συνειδητοποιούν ότι δεν είναι αντίπαλοι, αλλά σύμμαχοι στον ίδιο στόχο, οι πιθανότητες να βρουν μια θετική και κοινώς αποδεκτή λύση αυξάνονται κατακόρυφα.
«Καταλαβαίνω γιατί νιώθεις έτσι»
Η επιβεβαίωση είναι ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία στην επίλυση συγκρούσεων. Αυτή η φράση δεν σημαίνει ότι συμφωνείτε με τις πράξεις τους ή τα συμπεράσματά τους, αλλά αναγνωρίζετε το συναισθηματικό τους βίωμα ως έγκυρο. Στη μέση μιας έντονης συζήτησης ή σύγκρουσης, το να αναγνωρίσετε τα συναισθήματα του άλλου χωρίς να τα απορρίψετε ή να τα κρίνετε, μπορεί να κάνει θαύματα.
Όταν κάποιος εκφράζει θυμό, απογοήτευση ή απογοήτευση, η πρώτη αντίδρασή μας μπορεί να είναι να υπερασπιστούμε τη δική μας θέση ή να προσπαθήσουμε να τον αποτρέψουμε από τα συναισθήματά του. Όμως, το να παραδεχτούμε «Καταλαβαίνω γιατί νιώθεις έτσι» ή «Αναγνωρίζω την απογοήτευσή σου» δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με την συμπεριφορά ή τις απόψεις τους, αλλά ότι σεβόμαστε το συναίσθημά τους.
Αυτό είναι ένα τεράστιο βήμα προς την αποκλιμάκωση. Όταν κάποιος αισθάνεται ότι τα συναισθήματά του γίνονται κατανοητά και αποδεκτά, η αμυντική του στάση χαλαρώνει και είναι πιο πιθανό να ακούσει και να συζητήσει με ανοιχτό μυαλό.
Η αναγνώριση του συναισθηματικού βιώματος του άλλου δίνει τη δυνατότητα για μια πιο εποικοδομητική συζήτηση, επειδή δείχνει ότι η εμπειρία του άλλου είναι σημαντική, ακόμα και αν διαφωνούμε με τη στάση ή τις πράξεις του. Αυτή η στρατηγική μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη και στις πιο τεταμένες καταστάσεις, καθώς μειώνει τις αντιπαραθέσεις και δημιουργεί ένα περιβάλλον σεβασμού.
Η επιβεβαίωση δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε ή δικαιολογούμε την αρνητική συμπεριφορά, αλλά απλώς αναγνωρίζουμε ότι τα συναισθήματα που εκφράζονται είναι πραγματικά και έχουν βάση. Αυτό δείχνει τον σεβασμό μας για την ανθρώπινη πλευρά της σύγκρουσης, και όχι απλώς για τις «σωστές» ή «λάθος» απόψεις.
«Τι θα βοηθούσε αυτή τη στιγμή;»
Μερικές φορές υποθέτουμε ότι ξέρουμε τι χρειάζεται ο άλλος, αλλά το να ρωτήσουμε απευθείας μπορεί να είναι εκπληκτικά αποτελεσματικό. Του δίνει δύναμη και δείχνει ότι είστε δεσμευμένοι στο να βρείτε μια λύση.
Πόσες φορές, σε μια δύσκολη συζήτηση ή σύγκρουση, σκεφτόμαστε ότι γνωρίζουμε ήδη πώς νιώθει ή τι χρειάζεται ο άλλος; Πόσες φορές αποφασίζουμε για εκείνον, χωρίς να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφραστεί;
Αυτή η προσέγγιση μπορεί να οδηγήσει σε παρανοήσεις ή απογοητεύσεις. Όταν, όμως, ρωτάμε άμεσα «Τι χρειάζεσαι τώρα;» ή «Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;», ανοίγουμε έναν νέο δρόμο για ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο.
Η αξία αυτής της απλής ερώτησης είναι τεράστια. Όταν ρωτάμε, δείχνουμε ότι ενδιαφερόμαστε πραγματικά για την άποψη και τις ανάγκες του άλλου, και του δίνουμε τη δυνατότητα να εκφραστεί με τον τρόπο που εκείνος θεωρεί κατάλληλο.
Αυτή η προσέγγιση είναι επίσης εξαιρετικά αποτελεσματική για να μειώσει την ένταση. Όταν κάποιος έχει την ευκαιρία να πει ακριβώς τι θέλει ή χρειάζεται, νιώθει ότι η φωνή του ακούγεται και ότι δεν είναι μόνος στην αναζήτηση μιας λύσης.
Προάγει τη συνεργασία και τη συνεννόηση, καθώς αποφεύγεται η πιθανότητα να ενεργούμε με υποθέσεις που μπορεί να είναι λανθασμένες ή ανακριβείς. Αυτό που επιτυγχάνουμε με μια τέτοια ερώτηση είναι ότι απομακρυνόμαστε από τις παγίδες της παθητικής επικοινωνίας και μπαίνουμε σε μια διαδικασία ενεργητικής ακρόασης και σεβασμού.
Μπορεί να μην έχουμε πάντα την «τέλεια» λύση στο πρόβλημα, αλλά το να δείξουμε ότι είμαστε πρόθυμοι να ακούσουμε και να συνεργαστούμε με τον άλλον, κάνει τη συζήτηση πιο ουσιαστική και παραγωγική.
Με άλλα λόγια, ρωτώντας άμεσα και ανοιχτά, δείχνουμε ότι βλέπουμε τον άλλον ως ενεργό συνεργάτη στη λύση, όχι απλά ως κάποιον με τον οποίο έχουμε μια αντιπαράθεση.
«Νιώθω υπερφορτωμένος και χρειάζομαι λίγο χρόνο για να συνέλθω»
Δεν είναι ντροπή να παραδεχτείτε ότι μια συζήτηση σας δυσκολεύει. Αυτή η φράση θέτει ένα όριο, ενώ αναλαμβάνετε την ευθύνη για την συναισθηματική σας κατάσταση.
Όταν έχετε μια έντονη συζήτηση και τα συναισθήματα σας αρχίζουν να σας κατακλύζουν, το να παραδεχτείτε ότι χρειάζεστε ένα διάλειμμα δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ή αποφυγής. Αντίθετα, είναι μια πράξη αυτοσεβασμού και αυτογνωσίας.
Το να γνωρίζετε πότε δεν μπορείτε να συνεχίσετε χωρίς να εκτοξεύσετε λόγια που μπορεί να μετανιώσετε αργότερα, είναι ουσιαστικό για την προσωπική σας ηρεμία και τη διατήρηση μιας υγιούς επικοινωνίας. Αυτή η φράση λειτουργεί ως προστατευτικό όριο για την ψυχική σας ευημερία.
Η ενεργητική ακρόαση είναι πολύτιμη τεχνική για την αποκλιμάκωση της έντασης σε μια συζήτηση. Όμως, μερικές φορές, χρειάζεστε πρώτα χώρο και ηρεμία για να ανασυγκροτηθείτε και να απομακρυνθείτε από τη συγκρουσιακή κατάσταση.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για όσους επεξεργάζονται τα συναισθήματά τους εσωτερικά. Όταν τα συναισθήματα επεξεργάζονται μέσα μας, χωρίς να τα εκφράζουμε αμέσως, μπορεί να χρειαστούμε περισσότερο χρόνο για να τα κατανοήσουμε και να τα διαχειριστούμε αποτελεσματικά.
Με το να αποστασιοποιήστε προσωρινά δίνετε τη δυνατότητα στο σώμα και το μυαλό σας να ηρεμήσουν, ώστε να μην αντιδράσετε παρορμητικά. Αυτή η «στάση», δηλαδή η παύση για μερικά λεπτά ή μια μικρή απομάκρυνση, είναι καθοριστική για να αποτρέψετε να πείτε κάτι που θα μπορούσατε να μετανιώσετε αργότερα.
Όταν έχετε χώρο να αναπνεύσετε και να ξεκαθαρίσετε τα συναισθήματά σας, είναι πολύ πιο εύκολο να επιστρέψετε στη συζήτηση με μια πιο ήρεμη και σκεπτόμενη προσέγγιση. Αυτή η στρατηγική δεν σημαίνει ότι αποφεύγετε τη συζήτηση ή την ευθύνη της επικοινωνίας, αλλά ότι αναγνωρίζετε τη σημασία του να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να επιστρέψετε στη συζήτηση με πιο καθαρό μυαλό.
Είναι μια συνειδητή απόφαση να σεβαστείτε τόσο τη δική σας συναισθηματική κατάσταση όσο και του άλλου, επιτρέποντας σε όλους να εκφραστούν χωρίς την πίεση του άμεσου αποτελέσματος.
«Μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή;»
Μερικές φορές οι συζητήσεις ξεφεύγουν τόσο πολύ από την πορεία τους που η καλύτερη επιλογή είναι να κάνουμε ένα “reset”. Αυτή η φράση προσφέρει μια νέα αρχή χωρίς να αποδίδει ευθύνες για το πώς πήγαν τα πράγματα στραβά. Δεν προσποιείστε ότι η σύγκρουση δεν συνέβη, αλλά επιλέγετε να την προσεγγίσετε διαφορετικά.
Υπάρχουν στιγμές που οι συζητήσεις ξεκινούν με καλές προθέσεις, αλλά σιγά-σιγά μετατρέπονται σε έναν ατελείωτο φαύλο κύκλο κατηγοριών και παρεξηγήσεων. Όταν τα πράγματα φτάνουν σε αυτό το σημείο, συνεχίζοντας την ίδια πορεία συνήθως δεν οδηγεί πουθενά.
Αντίθετα, η αποδοχή ότι το να συνεχίσετε από το σημείο που έχετε φτάσει δεν βοηθά και ότι χρειάζεστε μια νέα αρχή, μπορεί να είναι η λύση που θα αλλάξει τη δυναμική της συζήτησης.
Η φράση αυτή, δεν σημαίνει ότι αγνοείτε ή αποφεύγετε το πρόβλημα. Με αυτή την προσέγγιση, το να αναγνωρίσετε ότι η κατάσταση δεν πήγε όπως θέλατε, χωρίς να κατηγορείτε, δείχνει ωριμότητα και διάθεση για λύση.
Όταν ένα ζευγάρι φτάνει σε σημείο να αναγνωρίσει ότι ο τρόπος που έχουν προσεγγίσει το θέμα τους έχει αποτύχει, και αποφασίζουν να «ξεκινήσουν από την αρχή», ανοίγει ο δρόμος για μια νέα, πιο ουσιαστική επικοινωνία.
Είτε πρόκειται για συνεργάτες, φίλους ή συγγενείς, το να αναγνωρίσετε ότι η επικοινωνία έχει βγει εκτός ελέγχου και να αποφασίσετε να επανεκκινήσετε τη συζήτηση, δείχνει σεβασμό και διάθεση για επίλυση. Είναι μια κίνηση που δίνει χώρο για περισσότερη κατανόηση και λιγότερη ένταση.
«Ακούω αυτό που λες»
Απλό αλλά ισχυρό. Οι άνθρωποι συχνά επαναλαμβάνονται ή ανεβάζουν τον τόνο της φωνής τους επειδή δεν νιώθουν ότι ακούγονται. Αυτή η φράση δείχνει ότι το μήνυμά τους έχει γίνει κατανοητό.
Όταν η συζήτηση γίνεται έντονη και ο άλλος νιώθει ότι δεν ακούγεται, μπορεί να αρχίσει να επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα ή να μιλάει πιο δυνατά για να τραβήξει την προσοχή.
Η συμπεριφορά αυτή συχνά προέρχεται από το συναίσθημα της απογοήτευσης, καθώς κάποιος προσπαθεί να επικοινωνήσει κάτι σημαντικό και δεν βλέπει ανταπόκριση. Όμως, η φράση «Καταλαβαίνω τι λες» ή «Ακούω τη γνώμη σου» είναι εξαιρετικά αποτελεσματική για να διαλύσει αυτή την ένταση.
Με το να επιβεβαιώσετε ότι κατανοείτε το μήνυμα του άλλου, του δείχνετε ότι έχει γίνει κατανοητός. Αυτή η απλή κίνηση μειώνει την ανάγκη του να επαναλάβει ή να εντείνει τη φωνή του, διότι αναγνωρίζει ότι έχει γίνει αποδεκτός και ακούγεται.
Η αίσθηση της αποδοχής είναι εξαιρετικά σημαντική για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης στην επικοινωνία. Επιπλέον, αυτή η φράση δεν σημαίνει ότι συμφωνείτε με όσα λέει ο άλλος, αλλά ότι αναγνωρίζετε την ανάγκη του να εκφραστεί και δείχνετε σεβασμό προς αυτόν. Είναι μια στρατηγική που διευκολύνει την επικοινωνία και αποτρέπει την κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Όταν νιώθουμε ότι ο άλλος μας ακούει πραγματικά, είμαστε πιο πρόθυμοι να ακούσουμε και εμείς τη δική του οπτική, δημιουργώντας έναν πιο εποικοδομητικό διάλογο.
«Ο στόχος μας είναι ο ίδιος»
Οι περισσότερες διαφωνίες δεν αφορούν πραγματικά θεμελιώδεις διαφωνίες, αλλά μάλλον διαφορετικές προσεγγίσεις σε κοινούς στόχους. Αυτή η φράση υπενθυμίζει σε όλους το κοινό έδαφος. Ας το δούμε λίγο παραπάνω. Όταν ξεσπά μια έντονη συζήτηση, το μυαλό εστιάζει μόνο στις διαφορές μας και στην ανάγκη να «κερδίσουμε» τη συζήτηση.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι έχουμε κοινές αξίες και στόχους, ακόμα κι αν διαφωνούμε για τον καλύτερο τρόπο να τους επιτύχουμε. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις δουλειές του σπιτιού.
Εάν τσακώνεστε για το ποιος θα αναλάβει ποιο καθήκον, στην ουσία και οι δύο θέλετε το ίδιο πράγμα: ένα καθαρό και άνετο σπίτι. Το να θυμηθείτε αυτό το κοινό έδαφος μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε έναν συμβιβασμό που να ικανοποιεί και τους δύο. Το ίδιο ισχύει και για τα ζητήματα της ανατροφής των παιδιών.
Αν διαφωνείτε για τον τρόπο που θα πρέπει να μεγαλώσετε τα παιδιά σας, η αλήθεια είναι ότι και οι δύο θέλετε το καλύτερο για εκείνα – να είναι χαρούμενα και επιτυχημένα. Αυτή η συνειδητοποίηση του κοινά επιθυμητού στόχου διευκολύνει τον συμβιβασμό και τη συνεργασία.
Όταν επικεντρωνόμαστε σε αυτό που μας ενώνει, αντί σε αυτό που μας χωρίζει, η συζήτηση μετατρέπεται σε μια ευκαιρία για συνεργασία και όχι για αντιπαράθεση.
Tips
Αυτές οι φράσεις δεν είναι μαγικά ξόρκια που λύνουν αμέσως κάθε σύγκρουση. Είναι εργαλεία που, όταν χρησιμοποιούνται με ειλικρίνεια και συνέπεια, μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που χειρίζεστε τις δύσκολες συζητήσεις.
Η πραγματική δύναμη έρχεται από την αλλαγή νοοτροπίας που εκπροσωπούν. Αντί να επιδιώκετε να «κερδίσετε» ή να έχετε «δίκιο», προτεραιότητά σας γίνεται η κατανόηση και η σύνδεση.
Ωστόσο, η αποτελεσματική χρήση αυτών των φράσεων απαιτεί εξάσκηση. Ξεκινήστε με μία ή δύο που σας εκφράζουν περισσότερο. Παρατηρήστε πώς αλλάζει η ενέργεια στις συζητήσεις σας. Το πιο σημαντικό, να είστε υπομονετικοί με τον εαυτό σας και τους άλλους, καθώς μαθαίνετε αυτόν τον νέο τρόπο επικοινωνίας.
Την επόμενη φορά που θα νιώσετε ότι η συζήτηση αρχίζει να «εκτροχιάζετε», πάρτε μια βαθιά αναπνοή και χρησιμοποιήστε μία από αυτές τις φράσεις. Μπορεί να εκπλαγείτε με το πόσο γρήγορα η θερμοκρασία πέφτει και η πραγματική επικοινωνία ξεκινά.