Αρχαιολόγοι έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν τα μυστικά μιας εξαφανισμένης προϊστορικής περιοχής, η οποία βρίσκεται πλέον στον βυθό της Βόρειας Θάλασσας.
Με τη χρήση ειδικών βυθοκόρων, επιστήμονες έφεραν στην επιφάνεια 100 τεχνουργήματα από πυριτόλιθο, κατασκευασμένα από ανθρώπους της Εποχής του Λίθου, μεταξύ 15.000 και 8.000 χρόνων στο παρελθόν.
Τα τεχνουργήματα – ένα σύνολο από μικρά κοπτικά εργαλεία από πυριτόλιθο, καθώς και δεκάδες νιφάδες πυριτόλιθου από δραστηριότητα κατασκευής εργαλείων – ανακαλύφθηκαν στον βυθό της θάλασσας, σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες της προϊστορικής βυθισμένης περιοχής.
Κάθε νεοανακαλυφθείσα αρχαία τοποθεσία, περίπου 20 μέτρα κάτω από την ταραγμένη επιφάνεια της Βόρειας Θάλασσας, βρίσκεται δίπλα σε μια σειρά από εκβολές ποταμών που έχουν εξαφανιστεί εδώ και καιρό.
Οι τοποθεσίες – 12 έως 15 μίλια ανοικτά των ακτών του Νόρφολκ – αναμένεται να αποδώσουν εκατοντάδες ακόμη ευρήματα που θα «αφηγηθούν» τον τρόπο ζωής των ανθρώπων της χαμένης αυτής γης.
Οι «θησαυροί» του βυθού της Βόρειας Θάλασσας
Εικάζεται ότι η οικονομία του χαμένου αυτού κόσμου βασιζόταν στο κυνήγι του κόκκινου ελαφιού και του αγριόχοιρου, όπως και στην αλιεία οστρακοειδών.
Τμήματα του πυθμένα της Βόρειας Θάλασσας έχουν τεράστια αρχαιολογική σημασία, επειδή έχουν παραμείνει σχετικά ανέγγιχτα από τον άνθρωπο από τότε που κατακλύστηκαν πριν από 10.000 έως 7.500 χρόνια.
Στη γη, οι οικισμοί της Νεολιθικής Εποχής, της Εποχής του Χαλκού, της Εποχής του Σιδήρου, της ρωμαϊκής εποχής, της μεσαιωνικής εποχής και της σύγχρονης εποχής, οι δρόμοι, η δασική δραστηριότητα και η γεωργία, έχουν καταστρέψει τεράστιες ποσότητες της πρώιμης ανθρώπινης αρχαιολογίας.
Στη Βρετανία το 99% της περιόδου ανθρώπινης κατοίκησης προηγείται της νεολιθικής και μεταγενέστερης εποικιστικής και γεωργικής περιόδου. Αυτό το 99% έχει εν μέρει εξαλειφθεί από το πιο πρόσφατο 1% της ανθρώπινης προϊστορίας και ιστορίας.
Στον βυθό της Βόρειας Θάλασσας, έχουν περιοριστεί οι ανθρώπινες επιπτώσεις της Λίθινης Εποχής και, ως αποτέλεσμα, ορισμένα σημεία των κυνηγών – συλλεκτών της Λίθινης Εποχής, παρέμειναν, κατά κύριο λόγοι, άθικτα, στον βυθό.
«Οι μελέτες μας στον βυθό της Βόρειας Θάλασσας, μπορούν να αναπροσδιορίσουν την κατανόησή μας για τον πολιτισμό της Λίθινης Εποχής και σχετικά με την περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η Βρετανία και η κοντινή της ήπειρος» τόνισε ο επικεφαλής της αρχαιολογικής μελέτης στη Βόρεια Θάλασσα, καθηγητής Vince Gaffney, από το κέντρο υποθαλάσσιων τοπίων του πανεπιστημίου του Bradford.
Το 8000 π.Χ. περίπου 80.000 τ.μ. του νότιου τμήματος της Βόρειας Θάλασσας, ήταν ξηρά. Ωστόσο, μέχρι το 6500 π.Χ., είχαν απομείνει μόνο περίπου 5.000 τ.μ.
Στη διάρκεια της περιόδου αυτής, περίπου 50 τ.μ. γης χάνονταν κάθε χρόνο, κάποιες φορές και περισσότερα.
Ο σταδιακός αφανισμός του παράκτιου προϊστορικού οικισμού
Όσο ανέβαινε η στάθμη της θάλασσας, ο πληθυσμός της Λίθινης Εποχής, ο οποίος ζούσε κυρίως στις παράκτιες περιοχές, γινόταν ολοένα και πιο ευάλωτος στις εποχικές πλημμύρες.
Όσο οι περιοχές του καλύπτονταν από τη θάλασσα, οι μεταγενέστερες γενιές των κατοίκων της περιοχής, απομακρύνονται από τις παραδοσιακές τους εστίες.
Οι μελλοντικές αρχαιολογικές εργασίες είναι πιθανό να ρίξουν φως στο πώς εκτυλίχθηκε αυτό το δράμα. Ωστόσο, αυτό που συνέβη στον χαμένο προϊστορικό κόσμο της Βόρειας Θάλασσας της Βρετανίας αποτελεί σαφή προειδοποίηση για τους ανθρώπους του 21ου αιώνα σχετικά με το τι θα προκαλέσει η σύγχρονη υπερθέρμανση του πλανήτη σε πολλές παράκτιες και πεδινές κοινότητες παγκοσμίως κατά τις επόμενες δεκαετίες και αιώνες.
Η αδιάλειπτη αρχαιολογική μελέτη στη Βόρεια Θάλασσα, είναι μια κοινή προσπάθεια από το πανεπιστήμιο του Bradford και του Βελγικού Φλαμανδικού Ινστιτούτου Θαλάσσιων Μελετών.
Η εξερεύνηση, είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας προγραμμάτων αιολικών πάρκων της Βόρειας Θάλασσας και του τμήματος ιστορικού ναυτικού σχεδιασμού της Αγγλίας.
Συνειδητοποιώντας τις επιπτώσεις της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας
Η βύθιση τόσο μεγάλου μέρους της γης της Λίθινης εποχής από την αύξηση της στάθμης των υδάτων μετά την Εποχή των Παγετώνων, ήταν ένα καθοριστικό σημείο στη Βρετανική Προϊστορία – και την κατάσταση της Βρετανίας ως νησί που χρονολογείται από την εποχή εκείνη.
«Εντρυφώντας στο παρελθόν, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε όλο και πιο ξεκάθαρα τα αποτελέσματα της αύξησης της στάθμης της θάλασσας στην ανθρωπότητα. Η συνεργασία με μας με την κοινότητα των αιολικών πάρκων της Βόρειας Θάλασσας, αποτελεί τμήμα της προσπάθειας της Βρετανίας να φτάσει στο σημείο μηδέν, καταπολεμώντας την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας», δήλωσε ο καθηγητής Gaffney.
