Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Η Google δημιούργησε το AI & Economy ATLAS, μια μεγάλης κλίμακας μελέτη που βασίζεται σε 15 εκατομμύρια ανώνυμες αλληλεπιδράσεις, καλύπτοντας 150+ χώρες, 140 γλώσσες και 800 επαγγέλματα.
- Η μελέτη καταγράφει ευρεία αλλά επιλεκτική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην εργασία, καθώς αξιοποιείται περίπου στο 21% των καθηκόντων, ενώ το 86% των αλληλεπιδράσεων πραγματοποιείται εκτός εργασιακού περιβάλλοντος.
- Τα πρώτα ευρήματα του ATLAS δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί κυρίως ως εργαλείο υποστήριξης και πρόσβασης σε πληροφορίες, αναδεικνύοντας μια πρόσθετη κοινωνική και οικονομική αξία που δεν αποτυπώνεται πλήρως στους παραδοσιακούς δείκτες.
Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι εργάζονται, αναζητούν πληροφορίες και διαχειρίζονται καθημερινές υποχρεώσεις. Στο πλαίσιο της καταγραφής αυτών των αλλαγών, η Google δημιούργησε το AI & Economy ATLAS, μια μεγάλης κλίμακας μελέτη που βασίζεται σε 15 εκατομμύρια ανώνυμες αλληλεπιδράσεις με τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας.
Η έρευνα καλύπτει περισσότερες από 150 χώρες και επικράτειες, 140 γλώσσες, 800 επαγγέλματα και 4.000 διαφορετικές εργασίες. Σύμφωνα με την Google, πρόκειται για μία από τις πληρέστερες έως σήμερα αποτυπώσεις της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στην εργασία και στην καθημερινή ζωή.
Η πρώτη έκδοση της έκθεσης, με την ονομασία ATLAS v1.0, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αξιοποιούν τα εργαλεία AI της Google για επαγγελματικές και προσωπικές ανάγκες. Παράλληλα, καταγράφει ένα πεδίο που μεταβάλλεται γρήγορα, καθώς οι δυνατότητες της τεχνολογίας διευρύνονται, οι τρόποι χρήσης της εξελίσσονται και οι μέθοδοι μέτρησης του οικονομικού της αντικτύπου βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση.
Ευρεία αλλά επιλεκτική χρήση στην εργασία
Τα στοιχεία της μελέτης δείχνουν ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης έχει επεκταθεί σε όλους τους βιομηχανικούς κλάδους και στο 68% των επαγγελμάτων. Τα συγκεκριμένα επαγγέλματα αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 90% της συνολικής απασχόλησης στις ΗΠΑ.
Ωστόσο, οι εργαζόμενοι δεν χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη για το σύνολο των αρμοδιοτήτων τους. Σε μια τυπική θέση εργασίας, τα εργαλεία AI αξιοποιούνται περίπου στο 21% των επιμέρους καθηκόντων, γεγονός που δείχνει ότι η υιοθέτησή τους είναι ευρεία, αλλά παραμένει επιλεκτική.
Η πλειονότητα των επαγγελματικών αλληλεπιδράσεων αφορά τη συνεργασία και την υποστήριξη των εργαζομένων. Οι συχνότερες χρήσεις περιλαμβάνουν την παραγωγή ιδεών, τη διαμόρφωση στρατηγικής, την αναζήτηση πληροφοριών και τη μάθηση.
Αντίθετα, η πλήρης αυτοματοποίηση εργασιών παραμένει περιορισμένη. Σύμφωνα με την έκθεση, λιγότερο από το 10% των σχετικών αλληλεπιδράσεων οδηγεί στην ολοκληρωτική εκτέλεση ενός καθήκοντος από την τεχνητή νοημοσύνη.
Παράλληλα, εργασίες όπως ο δημιουργικός σχεδιασμός και η δοκιμή υποθέσεων, τις οποίες ο ATLAS κατατάσσει στις μη επαναλαμβανόμενες γνωστικές δραστηριότητες, εμφανίζονται στις επαγγελματικές αλληλεπιδράσεις με AI σε ποσοστό 65%. Το αντίστοιχο ποσοστό στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας διαμορφώνεται στο 35%.
Η τεχνητή νοημοσύνη και στα τεχνικά επαγγέλματα
Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης δεν περιορίζεται στους εργαζομένους γραφείου ή στα επαγγέλματα που βασίζονται κυρίως στη γνώση. Η μελέτη καταγράφει αξιοποίηση των σχετικών εργαλείων και σε χειρωνακτικά ή τεχνικά επαγγέλματα, αν και σε μικρότερη κλίμακα.
Τεχνικοί αυτοκινήτων και βιομηχανικοί μηχανικοί χρησιμοποιούν, μεταξύ άλλων, τη διαλογική τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο υποστήριξης για διαγνώσεις σε πραγματικό χρόνο, αντιμετώπιση προβλημάτων και εκπαίδευση κατά τη διάρκεια της εργασίας.
Οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους κλάδους είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία, δύο φορές πιθανότερο να χρησιμοποιήσουν πολυτροπική τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή εργαλεία που μπορούν να επεξεργαστούν ή να δημιουργήσουν εικόνες και βίντεο.
Ενδεικτικά, οι επαγγελματίες αξιοποιούν το AI για να ερμηνεύσουν σύνθετα αποτελέσματα δοκιμών, να εντοπίσουν βλάβες σε ηλεκτρικές καλωδιώσεις και να αξιολογήσουν τη φθορά μηχανημάτων.
Το 86% των αλληλεπιδράσεων πραγματοποιείται εκτός εργασίας
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινή ζωή. Περισσότερο από το 86% των αλληλεπιδράσεων που περιλαμβάνονται στον ATLAS πραγματοποιείται εκτός του εργασιακού περιβάλλοντος.
Οι χρήστες στρέφονται στα εργαλεία AI για δραστηριότητες που δεν αποτυπώνονται πάντα στους συμβατικούς οικονομικούς δείκτες. Σε αυτές περιλαμβάνονται η έρευνα πριν από αγορές, η παροχή βοήθειας για τη χρήση συσκευών και εργαλείων, καθώς και η διαχείριση σύνθετων ή χρονοβόρων διοικητικών διαδικασιών.
Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται, επίσης, για την αναζήτηση πληροφοριών σχετικά με κρατικές υπηρεσίες, φορολογικά ζητήματα, αδειοδοτήσεις και πρόστιμα. Οι συγκεκριμένες χρήσεις μπορεί να εξοικονομούν χρόνο και να διευκολύνουν τους πολίτες, χωρίς όμως η αξία τους να καταγράφεται πάντοτε στις τυπικές οικονομικές μετρήσεις.
Η παγκόσμια εξάπλωση και το ψηφιακό χάσμα
Τα δεδομένα του ATLAS καταγράφουν χρήση της τεχνητής νοημοσύνης σε περισσότερες από 150 χώρες και επικράτειες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 99% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Η γλωσσική κατανομή των αλληλεπιδράσεων δείχνει ότι τα αγγλικά αντιστοιχούν περίπου στο ένα τρίτο των συνομιλιών με εργαλεία AI παγκοσμίως. Οι χρήστες εξακολουθούν να αξιοποιούν τις μητρικές τους γλώσσες ακόμη και για σύνθετες εργασίες, αντί να στρέφονται συστηματικά στα αγγλικά.
Η κατά κεφαλήν χρήση της τεχνητής νοημοσύνης συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με το επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης κάθε χώρας. Η διαπίστωση αυτή ενισχύει τις ανησυχίες για τη διατήρηση ή τη διεύρυνση του ψηφιακού χάσματος.
Η σύνδεση, πάντως, δεν είναι απόλυτη. Ορισμένες χώρες μεσαίου εισοδήματος στη Νότια Αμερική και στη Μέση Ανατολή εμφανίζουν ρυθμούς υιοθέτησης συγκρίσιμους με εκείνους χωρών υψηλότερου εισοδήματος.
Τα πρώτα ευρήματα του ATLAS δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί σήμερα κυρίως ως εργαλείο υποστήριξης, συνεργασίας και πρόσβασης σε πληροφορίες και λιγότερο ως μέσο πλήρους αντικατάστασης της ανθρώπινης εργασίας. Την ίδια στιγμή, η εκτεταμένη χρήση της εκτός επαγγελματικού περιβάλλοντος αναδεικνύει μια πρόσθετη κοινωνική και οικονομική αξία, η οποία δεν αποτυπώνεται ακόμη πλήρως στους παραδοσιακούς δείκτες.