Η ανακοίνωση της οικογένειας
Η ταφή της θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο, σύμφωνα με την οικογένεια, ενώ, αντί στεφάνων, ζητούνται δωρεές στον Σύλλογο «Φλόγα», που υποστηρίζει παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο την μνήμη της.
«Την πολυαγαπημένη μας Μαρινέλλα αποχαιρετούμε την Τρίτη 31 Μαρτίου και ώρα 14:00, από τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών. Η σορός της θα βρίσκεται για προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου από τις 08:00 έως τις 13:00.
Η ταφή θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο. Παράκληση, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές στη «Φλόγα», Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια».
Ποια ήταν η Μαρινέλλα
Η Μαρινέλλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, βαπτισμένη ως Κυριακή Παπαδοπούλου. Οι γονείς της ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν το τέταρτο και νεότερο μέλος της οικογένειας. Μια οικογένεια φτωχή αλλά δεμένη με αρχές, που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν πολύ καλά.
Από τεσσάρων έως πέντε χρονών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή “Παιδική ώρα” στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Schubert. Στα 12 της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα “Melka” της Θεσσαλονίκης.
Στα 17 της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Δίπλα της, οι ανερχόμενοι τότε ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη, αλλά και η Σόνια Δήμου, ο Γιάννης Τζαννετάκος και η χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου. Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ’ έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, αλλά και το «Μαλαγκένια», Ισπανικό τραγούδι της Κατοχής.. Η Μαρινέλλα έγινε ακολούθως η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 η Μαρινέλλα θα πιάσει δουλειά στο νυχτερινό κέντρο «Πανόραμα» στη Νέα Ελβετία, πίσω από το γήπεδο του Άρη.
Εδώ θα διαδραματιστεί ίσως η πιο καθοριστική σκηνή της καριέρας της. Στο «Πανόραμα» του 1956 θα γνώριζε τον τραγουδοποιό Τόλη Χάρμα ο οποίος και της έδωσε το καλλιτεχνικό της όνομα.
«Κορίτσι μου, είναι δυνατό να σε βγάλουμε στο πάλκο ως Κική Παπαδοπούλου; Για τραγουδίστρια σε πήραμε, όχι για δακτυλογράφο», θα της πει. «Και πώς πρέπει να το κάνω;», θα απαντήσει εκείνη.
«Μαρινέλλα», ακούγεται να λέει ο Χαρμάς, εμπνεόμενος από το ομώνυμο τραγούδι του. Το κουβάρι του μύθου της Μαρινέλλας αρχίζει να ξετυλίγεται.
Μία ακόμα γνωριμία-«σταθμός»: ο μπουζουξής Στέλιος Ζαφειρίου. Δούλευε εκείνη την εποχή στο «Πανόραμα» και ήταν ο άνθρωπος που τη γνώρισε στον Στέλιο Καζαντζίδη.
Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, ο Καζαντζίδης πήγε να συναντήσει τον Ζαφειρίου. Μπαίνοντας στο «Πανόραμα» άκουσε μία γυναικεία φωνή να ερμηνεύει το «Το πιο πικρό ψωμί» του Μητσάκη, ένα τραγούδι που είχε πρωτοπεί λίγο νωρίτερα εκείνος.
Ημέρες μετά την πρώτη χειραψία, ο Καζαντζίδης θα της ζητήσει να γίνει το σεκόντο του. Η Μαρινέλλα θα δεχτεί. Η πρώτη κοινή τους εμφάνιση θα γίνει στο παραθαλάσσιο κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης.
Πολλά χρόνια αργότερα, η Μαρινέλλα θα πει ότι ο Καζαντζίδης ήταν για εκείνη μεγάλος, αν όχι ο μεγαλύτερος, δάσκαλος.
Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τραγούδησαν στην Αμερική και στην Αυστραλία με επιτυχία, ενώ ηχογράφησαν τραγούδια σε πρώτη και δεύτερη εκτέλεση.
Για την αγορά της Αυστραλίας, η Μαρινέλλα ηχογράφησε σόλο δυο πολύ σπάνια τραγούδια, το «Θέλω απόψε κρουαζιέρα» του Αθανάσιου Μπουρλιάσκου και το «Μια πεντάμορφη τσιγγάνα» του Χρήστου Κολοκοτρώνη, σε στίχους Ηλία Εσδρά. Τον ίδιο χρόνο, ακολούθησε μια σειρά συναυλιών στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα, παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 με κουμπάρο τον Στέλιο Πελαγίδη, τότε σύζυγο της Πόλυς Πάνου.
Ο γάμος τους έγινε υπό άκρα μυστικότητα, μιας και οι θαυμαστές τους ήταν διατεθειμένοι να κατασκηνώσουν έξω από την εκκλησία για να τους δουν.
Παντρεύτηκαν τελικά στην Αγία Βαρβάρα στο Χαλάνδρι στις 6.30 μ.μ.. Παράνυμφοι ήταν ένα άλλο εμβληματικό δίδυμο της εποχής, ο Μανώλης Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα.
Στις αρχές του ’65, ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του ’66. Η Μαρινέλλα μιλώντας για τη σχέση τους στον Τάσο Κουτσοθανάση, είχε αναφέρει: «Να εργάζεσαι δίπλα σε έναν “κολοσσό” δεν είναι εύκολο.
Στην αρχή με δυσκόλεψε και νόμισα πως δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα. Σιγά σιγά, όμως, κατάφερα να σταθώ στα δικά μου πόδια. Αν κατόρθωσα να πείσω το κοινό ότι αξίζω μόνη μου, είναι ένα γεγονός που με κάνει ευτυχισμένη».
Σε άλλη συνέντευξη, είχε εξομολογηθεί: «Το ότι επιβίωσα σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο οφείλεται ίσως στο ότι από πολύ μικρή ήμουν με τον Στέλιο Καζαντζίδη και είχα πάντα την προστασία και τη φροντίδα του».
Η Μαρινέλλα είναι πια μόνη της, με μία φλόγα μέσα της να σιγοκαίει για σόλο καριέρα. «Έπαιξε πολύ ρόλο το ’66, αυτή η αλλαγή που έγινε στην ιδιωτική μου ζωή», παραδέχεται η ίδια στον Γιώργο Παπαστεφάνου.
Διαβάστε εδώ όλο το βιογραφικό της Μαρινέλλας
